Τέλος εποχής για το Λεξικοπωλείον – Αποχαιρετώντας ένα καταφύγιο λέξεων

Τίτλοι τέλους για ένα από τα πιο ιδιαίτερα βιβλιοπωλεία της Αθήνας, καθώς το Λεξικοπωλείο, στην οδό Στασινού και στα πέριξ της πλατείας Προσκόπων, κατεβάζει ρολά.

Νατάσα Μαστοράκου

Ένας χώρος όπου έβρισκε σάρκα και οστά η περίφημη φράση του Dannemark «σ’ ένα βιβλιοπωλείο ο χρόνος δεν κυλάει» για 14 ολόκληρα χρόνια. Από την πρώτη μέρα που άνοιξε ο συγκεκριμένος χώρος ο χρόνος πράγματι μαλάκωνε γινόταν πιο ανθρώπινος, σχεδόν τρυφερός.

Η Γαλλίδα μεταφράστρια Odile Bréhier και ο Γιάννης Σκούφης αποφάσισαν το 2011 να φτιάξουν ένα μικρό, ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο αφιερωμένο σττη μεγάλη τους αγάπη, τα λεξικά. Ένα μέρος που δεν υπήρχε στην Αθήνα για όποιον ήθελα να ταξιδέψει ανάμεσα σε δεκάδες γλώσσες, λέξεις και έννοιες. Ενα τόπος συνάντησης στο λεγόμενο Βατραχονήσι την περιοχή δίπλα στο Καλλιμάρμαρο. Κατι το πέτυχαν.

Με μια μοναδική του συλλογή λεξικών σε περισσότερες από 30 γλώσσες, με ξενόγλωσση λογοτεχνία, με παρουσιάσεις, λέσχες ανάγνωσης και συναυλίες, έγινε τόπος συνάντησης ανθρώπων που αγαπούν τις λέξεις, όχι μόνο για τη σημασία τους, αλλά και για τη δύναμή τους να ενώνουν. Εμπνευσμένο από τη ρήση του Romain Gary για τα λεξικά ως τόπο βεβαιότητας και ηρεμίας, το Λεξικοπωλείο κατάφερε να γίνει κάτι σπάνιο: μια κοινότητα.

Και τώρα, που μετά από δεκατέσσερα χρόνια αποφασίζει να κλείσει τον κύκλο του, το κενό που αφήνει δεν μετριέται σε τετραγωνικά μέτρα ούτε σε άδεια ράφια. Μετριέται σε ανθρώπους που συναντούσαμε εκεί, σε παρουσιάσεις που μας γοήτευσαν, σε σιωπές που ήταν μέρος της δικής μας ασφάλειας.

Η Odile αποχαιρέτισε το κοινό με μια σύντομη ανάρτηση αλλά τις τελευταίες μέρες είναι πολλά που είχε πει να πει στον καθένας μας. Ανάμεσα τους ένα ευχαριστώ που υπήρξαμε μέλος του δικού της οράματος. Ελπίζω να κράτησε μέσα της και τα δικά μας ευχαριστώ.

Όπως πολυ ωραία έγραψε η Λένα Διβάνη με αφορμή το κλείσιμο του βιβλιοπωλείου. “Μας ποτίσετε λέξεις για ν΄ανθίσουμε σκέψεις”.