Ελληνοτουρκικά: Το εύρημα (GPO) που πολλά εξηγεί…

Μπορεί η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στην Άγκυρα (στο πλαίσιο του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας- Τουρκίας) να μην προσέφερε κάποια θεαματική πρόοδο στα ελληνοτουρκικά, ωστόσο, από τα κόμματα της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης και την πλειονότητα των αναλυτών θεωρήθηκε ως συγκρατημένα επιτυχημένη και πάντως αναγκαία για να διατηρηθούν ανοικτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας.

Η κυβέρνηση, δε, από την πλευρά της αξιολόγησε τα αποτελέσματα της συνάντησης θετικά και ως ηχηρή απάντηση στους “πατριώτες του πληκτρολογίου” (όπως τους χαρακτήρισαν κυβερνητικά στελέχη) και ειδικότερα σε όσους (Σαμαράς, Καρυστιανού, Βελόπουλος κ.ά) έλεγαν πώς ο πρωθυπουργός δεν έπρεπε να μεταβεί στην τουρκική πρωτεύουσα ως απάντηση στις πρόσφατες αιτιάσεις (Navtex διετούς διάρκειας, δηλώσεις περί αποστρατιωτικοποίηση των νησιών κά) της γείτονος.

Η χθεσινή δημοσκόπηση της GPO (για λογαριασμό του iefimerida) είναι δυστυχώς αποκαλυπτική για την διείσδυση των αντιλήψεων που εκφράζονται από τα δεξιά της Ν.Δ και από τα γνωστά προσωποπαγή κόμματα, υφιστάμενα ή υπό ίδρυση.

Συγκρατήστε τα στοιχεία (πίνακες):

• Ένας στους δύο αξιολογεί αρνητικά και μάλλον αρνητικά τη συνάντηση. Το 44% την αξιολογεί θετικά και με βάση την Πρόθεση Ψήφου θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι το ποσοστό θετικής αξιολόγησης προκύπτει κατά βάση από το άθροισμα των ποσοστών της Ν.Δ (πιθανώς όχι στο σύνολο των ψηφοφόρων της, εάν λάβει κανείς υπόψη του την επιρροή των απόψεων του Αντώνη Σαμαρά), του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς, του ΚΚΕ και μερίδας των αναποφάσιστων.
• Οριακά πλειοψηφεί η άποψη ότι τέτοιες συναντήσεις πρέπει να πραγματοποιούνται. Το 48% δηλώνει το αντίθετο!
• Το 57,6% πιστεύει ότι η χώρα μας πρέπει να ακολουθήσει μια πιο διεκδικητική πολιτική έναντι της Τουρκίας, την οποία η πλειοψηφία σε ποσοστό 76,4% συνεχίζει να θεωρεί ως μια χώρα απειλητική για τα ελληνικά συμφέροντα.
• Λογικό, αν και επιβεβαιώνει τις παραπάνω τάσεις είναι το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία θεωρεί την Τουρκία απειλή για τη χώρα μας

Δυστυχώς, λοιπόν, περίπου οι μισοί Έλληνες αξιολογούν αρνητικά μία συνάντηση που είχε χαμηλό πήχυ προσδοκιών και σε κάθε περίπτωση εξελίχθηκε από ομαλά έως και ικανοποιητικά. Και διακατέχονται από την γνώμη ότι τέτοιες συναντήσεις δεν πρέπει να πραγματοποιούνται, εμφορούνται, δηλαδή, από πνεύμα “χώρας-φρούριο” χωρίς καμία επικοινωνία με την απειλητική Τουρκία.

Την ώρα που ακόμα και ο Ζελένσκι –η χώρα του οποίου δέχτηκε την ρωσική εισβολή και βρίσκεται σε πόλεμο– δέχεται να συνομιλήσει με τον Πούτιν και αναζητά συμφωνία ειρήνευσης, περίπου το 50% των συμπατριωτών μας έλκονται από τις προσεγγίσεις εκείνων που έλεγαν το τελευταίο διάστημα ότι ο Μητσοτάκης δεν έπρεπε να ταξιδέψει στην Άγκυρα.

Αυτό το μισό τμήμα της κοινής γνώμης αποτελεί πρόσφορο πολιτικό έδαφος για συγκεκριμένα κόμματα και προσωπικότητες και εν τέλει δημιουργεί ανάχωμα σε τυχόν πρόθεση της κυβέρνησης να ανοίξει πιό ουσιαστικό διάλογο, είτε επειδή το αποφασίσουν οι δύο χώρες είτε επειδή εκδηλωθεί πρωτοβουλία των ΗΠΑ.

Κυρίως, όμως, η δημοσκόπηση είναι αποκαλυπτική του εύρους της επιρροής που έχουν αυτές οι αντιλήψεις. Μπορεί η πολυδιάσπαση τους στον κομματικό χάρτη να μην δημιουργεί άμεσο εκλογικό κίνδυνο για την κυβέρνηση, δρά, όμως, διαβρωτικά και ανασταλτικά.

Και στον αντίποδα φαίνεται καθαρά ποιά κόμματα μπορούν να βρουν κοινό τόπο, έστω και με επί μέρους διαφωνίες, για τα εθνικά θέματα. Όσο δεν το πράττουν η επιρροή της άλλης πλευράς θα διευρύνεται.