Θα γίνει η επόμενη Βουλή πολιτική αρένα με γιγαντιαίο αντισυστημικό μπλοκ;

“Φωτογραφία της στιγμής”, κατά το γνωστό κλισέ, η μέτρηση της MRB (Open), ωστόσο ιδιαιτέρως αποκαλυπτική για τα τεκταινόμενα μετά την είσοδο του υπό ίδρυση κόμματος Καρυστιανού στο πολιτικό σκηνικό.

Πρώτη διαπίστωση: για το ΠΑΣΟΚ δεν μιλάμε πλέον για την “ακούνητη βελόνα” αλλά για επικίνδυνη στασιμότητα με τάσεις διολίσθησης, καθώς του “κλέβει” τη δεύτερη θέση η Πλεύσης Ελευθερίας (13,2%), ενώ εμφανίζεται σε ισοπαλία (12,7%) στις τρίτη και τέταρτη θέση με την Ελληνική Λύση.

Δεύτερη: το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου κερδίζει τέσσερις μονάδες από την προηγούμενη μέτρηση, αξιοποιώντας, ως φαίνεται, την εκρηκτική παρουσία της στην εξεταστική για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, πιθανότατα, όμως, προσελκύει ως “ενδιάμεσος σταθμός” και μερίδα του εκλογικού σώματος που τελεί σε αναμονή για την ίδρυση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού.

Τρίτη: αθροιστικά το λεγόμενο αντισυστημικό μπλοκ φτάνει στο υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων πολλών μηνών υπερβαίνοντας το 30%, χωρίς να συνυπολογίζει ακόμα κανείς όσους ψηφοφόρους της “γκρίζας ζώνης” θα προστεθούν με την ίδρυση του νέου κόμματος Καρυστιανού. Η εξέλιξη αυτή θα προκαλέσει μόχλευση σε αυτόν τον χώρο της απογοήτευσης και της οργής και είναι πιθανό να καταγράψει επιρροή έως και σε τέσσερις στους δέκα ψηφοφόρους.

Τέταρτη: στο ερώτημα ποιός μπορεί να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη -κι αν εξαιρέσουμε τον “Κανένα”-, η Μαρία Καρυστιανού προηγείται και ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας. Η δυνητική δεξαμενή του πρώην πρωθυπουργού φτάνει στο 20%, αυτή του κόμματος Καρυστιανού ξεπερνάει το 30%.

Εφόσον η τάση επαληθευτεί και σε επόμενες μετρήσεις και, ακόμα περισσότερο, εάν παγιωθεί μετά την επίσημη ίδρυση των δύο νέων κομμάτων θα προκύψει το εξής κάδρο πολιτικών και προεκλοσικών συσχεστισμών:

• Σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος θα επιμένει στην ψήφο οργής και καταγγελία του (παλαιού) πολιτικού συστήματος εν γένει, με μεγάλη πιθανότητα αυτό να εκφραστεί και στις εκλογές παρακάμπτοντας το δίλημμα περί πολιτικής σταθερότητας.

• Την μοναδική μέχρι στιγμής πολιτική απάντηση στη Ν.Δ αναλαμβάνει εκ των πραγμάτων να εκπροσωπήσει ο Αλέξης Τσίπρας, έστω και από δυσμενέστερη θέση αφού θα βλέπει να τον ανταγωνίζεται μία πολιτικός, πιά, με σημαία την συναισθηματική φόρτιση και την διαμαρτυρία, η οποία, μάλιστα, τον έχει κατηγορήσει για το “καταστροφικό τρίτο μνημόνιο”.

• Εφόσον το ΠΑΣΟΚ δεν δείξει σημάδια ζωής και συνεχίσει βυθισμένο στην εσωστρέφεια και τις αμφισημίες και δεν προκύψουν τολμηρές συναινέσεις για τη συγκρότηση εκλογικής συμμαχίας (με ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά) της κεντροαριστεράς, ο πρώην πρωθυπουργός οφείλει να αποδείξει ότι διαθέτει τα απαραίτητα πολιτικά καύσιμα (πρόγραμμα και πρόσωπα) να φτάσει μέχρι τις εκλογές. Στόχος του, αναμφίβολα, οι συσχετισμοί της επόμενης μέρας και η διαμόρφωση μπλοκ αντιπολίτευσης απέναντι σε μία οριακή αυτοδυναμία Μητσοτάκη (στις δεύτερες κάλπες), αν και δεν είναι βέβαιο ότι θα είναι και αξιωματική (αντιπολίτευση) εφόσον δεν “ξεφουσκώσει” το κύμα Καρυστιανού.

• Η επόμενη Βουλή ενδέχεται να αποτελέσει μία πρωτόγνωρη πολιτική αρένα με προσωποπαγή αντισυστημικά κόμματα (Καρυστιανού, Πλεύση Ελευθερίας, Ελληνική Λύση, πιθανώς και κάποια μικρότερα που θα περάσουν το όριο του 3%), μία πολιτικά αδύναμη κυβέρνηση και μία αντιπολίτευση της κεντροαριστεράς.

Δεν θα προκύψουν τυχαία -εφόσον επιβεβαιωθεί η τάση- όλα αυτά. Είναι αποτέλεσμα του θυμού που έχει προκαλέσει η κυβερνητική πολιτική και ειδικότερα η διαχείριση σε θέματα Δικαιοσύνης, και της κεντροαριστερής νιρβάνας που σε πείσμα των καιρών τα κόμματα που την απαρτίζουν δεν μπόρεσαν να συνεννοηθούν και να αρθρώσουν πειστικό εναλλακτικό λόγο.

Ταραγμένοι καιροί, επικίνδυνες διαδρομές…