Στον τρελό κόσμο του Τραμπ…

Εφόσον η Μόσχα αποδεχτεί την πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ να συμμετάσχει στο νεότευκτο Συμβούλιο Ειρήνης θα βρεθούμε ενώπιον μιας εκκωφαντικής αλλαγής στις παγκόσμιες γεωπολιτικές ισορροπίες, ακόμα κι αυτές που έχουν διαταραχθεί από τη νέα στρατηγική ασφαλείας του προέδρου των ΗΠΑ. Δείτε τις αντιφάσεις στον ταραγμένο τρελό κόσμο του Τραμπ:

Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι απεσταλμένοι του προέδρου των ΗΠΑ συνομιλούν με αυτούς του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Ζελένσκι για την επίλυση του ουκρανικού και, απ΄ ότι φαίνεται, μόνο οι διευθετήσεις ως προς το εδαφικό απομένουν για να φτάσουμε σε μία συμφωνία. Για τον Τραμπ (μετά τη συνάντηση της Αλάσκα) ο Πούτιν είναι κάτι περισσότερο από προτιμητέος συνομιλητής, είναι εκείνος με τον οποίο θεωρεί πώς μπορεί να δημιουργήσει ένα νέο πλαίσιο παγκόσμιων συσχετισμών που ορισμένοι αναλυτές το αποκάλεσαν “νέα Γιάλτα”.

Ενώ απειλεί να αποσύρει οριστικά τις εγγυήσεις ασφαλείας προς την Ευρώπη, ο Τραμπ δεν εκλαμβάνει την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ως “υπαρξιακή απειλή” για την Ε.Ε, ενώ η τελευταία στηρίζει ακριβώς σε αυτή την αντίληψη την ανάγκη να οικοδομήσει την στρατηγική αυτονομία της και την κοινή της άμυνα.

Ο Πούτιν είναι απειλή για την Ευρώπη, δεν είναι για τον πρόεδρο των ΗΠΑ στο ουκρανικό.

Την ίδια ώρα, ο Τραμπ χρησιμοποιεί την έννοια της ρωσικής απειλής για την ευρύτερη ζώνη αμερικανικών συμφερόντων, από τη Βενεζουέλα μέχρι την Γροιλανδία. Κυρίως στην περίπτωση της δεύτερης η προβολή ισχύος και η απαίτηση της Ουάσιγκτον να την προσαρτήσει πάση θυσία εδράζεται στον έλεγχο που σταδιακά διευρύνει στον αρκτικό κύκλο η Ρωσία.

Ενώ, δηλαδή, ο Πούτιν αποτελεί συνομιλητή στο ουκρανικό θεωρείται απειλή στη Γροιλανδία.

Με την πρόσκληση να συμμετάσχει και η Ρωσία στο Συμβούλιο Ειρήνης, ο νέος θεσμός μετατρέπεται σε πεδίο όπου υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ ο Πούτιν αποκτά επίσημο διεθνή και απολύτως νομιμοποιημένο ρόλο. Η κατά του Ευρωπαίους “υπαρξιακή απειλή” λόγω του ουκρανικού και κατά τον Τραμπ απειλή στην Γροιλανδία, δηλαδή η Ρωσία, μετατρέπεται σε εταίρο και σύμμαχο στο Συμβούλιο Ειρήνης. Αρχικά για την ανοικοδόμηση της Γάζας και την …ειρήνη στη Μέση Ανατολή, μετά για την διαχείριση πεδίων συγκρούσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Με την Ρωσία στο Συμβούλιο Ειρήνης, οι 13 ευρωπαϊκές χώρες που έχουν δεχτεί πρόσκληση από τον Αμερικανό πρόεδρο θα ήταν τρελό να συναινέσουν. Πώς κάθεσαι στο ίδιο τραπέζι με τον Πούτιν για την Γάζα και, μελλοντικά, όποια άλλη σύγκρουση στις άκρες του πλανήτη, όταν τον θεωρείς απειλή για την ασφάλειά σου στα ανατολικά ευρωπαϊκά σύνορα;

Και κάπως έτσι επιστρέφουμε σε αυτό που έλεγε τον 19ο αιώνα ο Βρετανός πρωθυπουργός Λόρδος Πάλμερστον: “Δεν υπάρχουν σταθεροί φίλοι ή εχθροί, υπάρχουν μόνο σταθερά συμφέροντα”…