Τέμπη: Η κραυγή για δικαιοσύνη γεμίζει πλατείες, ένα (νέο) κόμμα μπορεί;

Προς το παρόν υποθετική, σύντομα, όμως, πολύ πιθανό να καταστεί ουσιαστική η ερώτηση: ποιός μπορεί αποτελεσματικότερα να κινητοποιήσει 1.000.000 πολίτες σε ταυτόχρονα συλλαλητήρια ανά την χώρα προς διεκδίκηση της απόδοσης δικαιοσύνης και μη συγκάλυψης των ευθυνών για την τραγωδία των Τεμπών; Ένα πολιτικό κόμμα, ή το κίνημα των οικογενειών των 57 θυμάτων εκείνης της τραγωδίας τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου του 2023;

Στις αρχές της προηγούμενης χρονιάς, στα τέλη Ιανουαρίου και στα τέλη Φεβρουαρίου, συνολικά πάνω από 2.000.000 άνθρωποι ενώθηκαν με το κίνημα “Τέμπη ’23” με ένα απλό κάλεσμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κατέκλυσαν τις πλατείες, από το Σύνταγμα και την Αριστοτέλους μέχρι τη Σάμο, την Πάτρα και την Αλεξανδρούπολη. Ήταν οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις- διαδηλώσεις που γνώρισε η χώρα μετά την Μεταπολίτευση και ήταν όλοι εκεί, αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, αντισυστημικοί, συστημικοί, οι πάντες.

Αυτό το αξεπέραστο κίνημα είχε λόγο, είχε φωνή, είχε στόχο διεκδίκησης, είχε αντικείμενο, και κυρίως δεν μπορούσε να το χειραγωγήσει κανείς. Η κυβέρνηση τρόμαξε, η αντιπολίτευση αιφνιδιάστηκε. Η ουσία είναι πώς κανένα πολιτικό κόμμα δεν μπόρεσε εδώ και δεκαετίες να κάνει κάτι ανάλογο, ακόμα και στις πιό κρίσιμες εκλογικές μάχες, ακόμα και την εποχή των μνημονίων.

Πρόσωπο και έκφραση αυτού του κινήματος υπήρξε αναμφίβολα η Μαρία Καρυστιανού.

Συμπύκνωσε, εκφώνησε και εκπροσώπησε τα μυνήματα των οικογενειών των θυμάτων και της πλημμυρίδας των πολιτών με τον πιό εκκωφαντικό τρόπο. Η χαροκαμένη μητέρα της Μάρθης έγινε η “Μαρία των Τεμπών” και η αλύγιστη εκπρόσωπος ενός κινήματος που απαίτησε και απαιτεί δικαιοσύνη, ενός κινήματος που συγκλόνισε συναισθηματικά όχι μόνο το πανελλήνιο αλλά και την Ευρώπη, φτάνοντας στην θεσμική καρδιά της, το Ευρωκοινοβούλιο.

Η Μαρία Καρυστιανού προανήγγειλλε την ίδρυση κόμματος, πιθανώς στην τρίτη επέτειο από την τραγωδία, ή λίγο μετά απ΄ αυτήν, να μην είναι μόνο η πρόεδρος του συλλόγου “Τέμπη 23” αλλά και πρόεδρος ή ηγετικό στέλεχος αυτού του κόμματος. Εκ των πραγμάτων πολλά θα έχουν αλλάξει.

Αρκετοί θα σπεύσουν να της ασκήσουν κριτική, πολλά από τα υπόλοιπα μέλη του συλλόγου θα διαφωνήσουν και θα της ζητήσουν να αποχωρήσει (η θητεία της λήγει τυπικά τον Μάρτιο), η ένταση της κραυγής για δικαιοσύνη ίσως μειωθεί. Θα είναι εκείνη και οι άλλες οικογένειες των θυμάτων στην ίδια κατεύθυνση με ζητούμενο την απόδοση δικαιοσύνης, αλλά χωριστά, πιθανώς εν μέρει και με αποκλίνουσες πορείες.

Στις συνεντεύξεις της -όπως η τελευταία στο Kontra- ζητά εμφατικά την κατάργηση του άρθρου 86 (νόμος περί ευθύνης υπουργών), ψέγοντας μάλιστα την ευρωπαία εισαγγελέα Κοβέσι επειδή δεν ασκεί διώξεις κατά πολιτικών προσώπων παρά τις προβλέψεις του Συντάγματος. Αυτό το άρθρο, όπως έχουν συμφωνήσει τα πολιτικά κόμματα, θα είναι το πρώτο που θα τεθεί στη συζήτηση περί αναθεώρησης.

Θα προσέλθει ως επικεφαλής κόμματος σε αυτή τη συζήτηση, κι αν ναι με ποιόν τρόπο θα το πράξει πιό επιδραστικά: ως κόμμα ή ως κίνημα που θα γεμίζει ξανά τις πλατείες; Κι όταν με το καλό φτάσει στις εκλογές τι επιπλέον θα έχει να καταθέσει για να διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών; Θα προτείνει συγκεκριμένα πράγματα για όλη τη γκάμα των κοινωνικών, οικονομικών, εθνικών θεμάτων και θα καταθέσει πλάνο διακυβέρνησης;