Νομική: Πραγματικότητα, σκοπιμότητες και συμβολισμοί

Το πρωί της Κυριακής, από το Μέγαρο Μαξίμου δόθηκε στη δημοσιότητα το καθιερωμένο ανά εβδομάδα μήνυμα του πρωθυπουργού. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται και στην κατάσταση στα πανεπιστήμια και τονίζει «η εικόνα (σε αυτά) αλλάζει με επιμονή, σχέδιο και σκληρή δουλειά».

Λίγες ώρες νωρίτερα είχε επιχειρηθεί νέα προσπάθεια ανακατάληψης του γνωστού χώρου της Νομικής, τον οποίο προ ημερών είχε εκκενώσει η αστυνομία από μία κατάληψη πολλών ετών. Και μετά, το “μπάχαλο” μεταφέρθηκε στα Εξάρχεια, με μολότοφ από την πλευρά των αντιεξουσιαστών και εισβολή των ΜΑΤ σε κατάστημα με υπέρμετρη βία, προσαγωγές και συλλήψεις.

Για κάποιο λόγο οι αντιεξουσιαστές δεν τρόμαξαν από την πρόσφατη αυστηροποίηση των μέτρων, για την πιθανή διαγραφή τους από το πανεπιστήμιο, προφανώς δεν τους καίγεται καρφί, αφού δεν είναι φοιτητές.

Πρώτη παρατήρηση, ως προς το μήνυμα του πρωθυπουργού: η εικόνα δεν αλλάζει στα πανεπιστήμια, επιχειρείται υποτίθεται να αλλάξει στη Νομική, όπου σημειώνεται η διελκυστίνδα κατάληψης-ανακατάληψης. Τα πανεπιστήμια μας εν γένει λειτουργούν ομαλά, αν και με προβλήματα υποχρηματοδότησης, και καταγράφουν σημαντικές επιτυχίες διεθνώς. Άδικο, ως εκ τούτου, να μιλάμε γενικώς για τα ανώτατα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα, επειδή συνεχίζεται η γνωστή βεντέτα αστυνομίας-αντιεξουσιαστών.

Δεύτερη παρατήρηση: απ΄ όσα συμβαίνουν, μάλλον απουσιάζουν πρυτανικές αρχές και φοιτητές. Οι πρώτες παραπέμπουν στη δυνατότητα αυτεπάγγελτης επέμβασης της αστυνομίας και ενίοτε νίπτουν τας χείρας τους- το πρώτο, το επιτρέπει, αν όχι το επιβάλλει ο σχετικός νόμος. Οι δεύτεροι, έχοντας άρτι ψηφίσει τις φοιτητικές τους παρατάξεις (πρώτη αναδείχτηκε για τέταρτη χρονιά η ΠΣΚ, αν και η ΔΑΠ το αμφισβητεί), έχουν βαρύνοντα λόγο σε όσα συμβαίνουν. Δικές τους είναι οι σπουδές, δική τους είναι η Νομική, οι παρατάξεις τους, όμως, εκδίδουν μάλλον συγκρουσιακές ανακοινώσεις, ωστόσο, καμία συνεννόηση, κανένας συντονισμός, κανένας διάλογος.

Η κατάσταση είναι βολική. Για την κυβέρνηση, ως πεδίο όπου εκτυλίσσεται η εφαρμογή του δόγματος “νόμος και τάξη”, για την αντιπολίτευση ως αφορμή να καταγγέλλεται η καταστολή. Και οι υπόλοιποι στη μέση, αποφεύγοντας να αναμετρηθούν με το πρόβλημα.

Μήπως ήρθε η ώρα να αναλάβει η (υπουργός Παιδείας) Σοφία Ζαχαράκη την πρωτοβουλία για μία εκτεταμένη συζήτηση με πρυτανικές αρχές, φοιτητές, πανεπιστημιακούς, αστυνομία, δικηγορικό σύλλογο, και κάθε άλλο (συν) αρμόδιο; Να γνωρίζουμε, εν τέλει, τι ακριβώς προτείνει καθένας τους, να επιχειρηθεί, έστω, μία σύγκλιση σε ένα σχέδιο; Με ποινές, βαρύγδουπες εξαγγελίες, και αντίδραση, δουλειά δεν γίνεται.

Πριν απ΄ αυτό, όμως, να συμφωνήσουμε (;) -πρώτα απ΄ όλους να μην κάνει αυτό το σοβαρό λάθος η κυβέρνηση- ότι όταν αναφερόμαστε σε μία “εστία”, όπως η Νομική, ή η Πολυτεχνειούπολη, δεν θα μιλάμε γενικά για τα… πανεπιστήμια. Ο αρνητικός συμβολισμός που επίμονα εκπέμπεται (και μάλιστα παραμονές των πανελλαδικών), κάνει κακό. Και, επίσης, να συμφωνήσουμε ότι οι ιδέες μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα και κανονικά στα πανεπιστήμιά μας, από εκείνους που έχουν δικαίωμα να βρίσκονται εκεί, δηλαδή τους φοιτητές, τους πανεπιστημιακούς μας και όποιους προσκαλούνται σε εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται τακτικά. Από εισβολείς, όχι…