“Πράσινο φως” από Μητσοτάκη στον εκλογικό αποκλεισμό Κασιδιάρη- Τι ανησυχεί το Μαξίμου- Η επαφή με τα κόμματα της αντιπολίτευσης

 “Πράσινο φως” από Μητσοτάκη στον εκλογικό αποκλεισμό Κασιδιάρη- Τι ανησυχεί το Μαξίμου- Η επαφή με τα κόμματα της αντιπολίτευσης

Δίκη Χρυσής Αυγής σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο Αθηνών, Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2022. (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)

Η αναφορά του πρωθυπουργού (συνέντευξη στο “Πρώτο Θέμα”) ότι «το πολιτικό σύστημα οφείλει να εξαντλεί τα συνταγματικά περιθώρια ώστε να μην εκπροσωπούνται στη Βουλή εγκληματικές οργανώσεις», αποτελεί ουσιαστικά προοίμιο της σχετικής νομοθετικής ρύθμισης (δια χειρών του Γιώργου Γεραπετρίτη) που ετοιμάζει η κυβέρνηση και σχέδιό της έχει ήδη αποστείλει στα κόμματα της αντιπολίτευσης για να τα καταστήσει κοινωνούς και να εκμαιεύσει την μέγιστη δυνατή πλειοψηφία στη Βουλή.

Εκείνο που ανησυχεί έντονα το Μέγαρο Μαξίμου είναι η πρόβλεψη των δημοσκόπων: α. στην Πρόθεση Ψήφου οι “Έλληνες για την πατρίδα” καταγράφουν ποσοστά κοντά στο 3,5%, άρα μπορεί να αναμένει κανείς πως το εκλογικό αποτέλεσμα για το συγκεκριμένο κόμμα μπορεί να αγγίξει ποσοστά άνω του 4%!, β. η τάση της “οργής” αυξάνει ανησυχητικά και υπερτερεί του συναισθήματος του “φόβου”, κάτι που σημαίνει πως ενισχύεται η αντισυστημική ψήφος και δη προς τα δεξιά της Ν.Δ, γ. σύμφωνα με τις μετρήσεις που έχουν λάβει στη Ν.Δ, περίπου των 10% των ψηφοφόρων της κυβερνώσας παράταξης στις εκλογές του 2019 (ήτοι ποσοστό 4% του εκλογικού σώματος) κινούνται προς κόμματα και μορφώματα της δεξιάς και ακροδεξιάς (Ελληνική Λύση, Κόμμα Κασιδιάρη, Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, Τζήμερος-Κρανιδιώτης, Κωνσταντίνος Μπογδάνος).

Η Ν.Δ, λοιπόν, χάνει 4% του ποσοστού της το 2019 προς τα δεξιά της, κάτι που δυσκολεύει έως καθιστά απίθανη την αυτοδυναμία. Για το Μέγαρο Μαξίμου, ο περιορισμός αυτής της τάσης αποτελεί όρο πολιτικής επιβίωσης και αυτό εξηγεί την εκδήλωση συμπεριφορά και τις πολιτικές αποφάσεις που αποσκοπούν στα υπερδεξιά ακροατήρια, όπως έως ένα βαθμό συνέβη και με την κηδεία του Τέως.

Γι αυτό και προωθεί την νομοθετική ρύθμιση για την απαγόρευση της συμμετοχής του φυλακισμένου για την συμμετοχή του στην εγκληματικού οργάνωση της “Χρυσής Αυγής”. Όμως αυτό ενέχει έναν μεγάλο κίνδυνο: ο Ηλίας Κασιδιάρης μπορεί να αποκλειστεί από τις εκλογές, αυτή η κίνηση, ωστόσο, μπορεί να τον “ηρωοποιήσει” στα μάτια αυτού του “οργισμένου” αντισυστημικού ακροατηρίου. Και η κάθοδος των “Ελλήνων” στις εκλογές μπορεί να γίνει με “παρένθετο” πρόσωπο ως επικεφαλής, αν και άπαντες θα γνωρίζουν πως ο πραγματικός αρχηγός βρίσκεται στις φυλακές. Σε μία τέτοια περίπτωση οι δημοσκόποι έχουν εξηγήσει στο Μέγαρο Μαξίμου πως το ποσοστό του νέου κόμματος μπορεί να ευξηθεί.

Γι αυτό και αναζητείται νομοθετική φόρμουλα που να μην παραβιάζει το Σύνταγμα αλλά, ταυτόχρονα, να καλύπτει όσο το δυνατόν περισσότερο αυτούς τους κινδύνους. Σχετικά αρθρογράφησε και ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Ξενοφών Κοντιάδης.

Η ανάρτηση του συνταγματολόγου Ξενοφώντα Κοντιάδη

«Είναι ορθή, μέσα στη γενικότητά της, η σημερινή δήλωση του πρωθυπουργού ότι “το πολιτικό σύστημα οφείλει να εξαντλεί τα συνταγματικά περιθώρια ώστε να μην εκπροσωπούνται στη Βουλή εγκληματικές οργανώσεις”. Δεν θα διαφωνήσει κανείς. Το ζήτημα είναι όμως να συγκεκριμενοποιηθεί με ποιο ακριβώς τρόπο θα μπλοκαριστεί η συμμετοχή στις εκλογές των εν λόγω εγκληματικών οργανώσεων χωρίς να υπάρξει παραβίαση του Συντάγματος, στο οποίο προβλέπεται ότι στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων μπορεί να επιβληθεί μόνο μετά από αμετάκλητες καταδικαστικές απoφάσεις. Σχετικές ρυθμίσεις περιλαμβάνονται και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, οι οποίες πρέπει επίσης να γίνουν σεβαστές. Η συνταγματική επιστήμη δεν έχει εδώ εύκολες απαντήσεις και διατυπώνονται διιστάμενες απόψεις.

Περιμένοντας συνεπώς την προαναγγελθείσα νομοθετική πρωτοβουλία και ελπίζοντας ότι θα μας εκπλήξει ευχάριστα, ας υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα, και μάλιστα αποτελεσματικότερα, που θα μπορούσε να κάνει το πολιτικό σύστημα και ιδίως η κυβέρνηση για να περιορίσει την επιρροή των νεοναζιστικών οργανώσεων, ξεκινώντας από τη μη περαιτέρω διολίσθηση του πολιτικού λόγου και της πολιτικής πρακτικής προς την ακροδεξιά ατζέντα, που έχει ως αποτέλεσμα τη νομιμοποίησή της σε ένα ευρύ ακροατήριο, προετοιμάζοντάς το να υποδεχτεί την ορίτζιναλ Ακροδεξιά.

Ακόμη δεν έχουν απαντηθεί από το πολιτικό σύστημα ερωτήματα όπως: Ποιος ευθύνεται για την πολιτική άνοδο της Χρυσής Αυγής; Γιατί καθυστέρησαν τόσο τα “αντανακλαστικά” της Δημοκρατίας και χρειάστηκε η δολοφονία ενός νέου ανθρώπου για να αμυνθεί; Πώς φτάσαμε να δίνεται απεριόριστο βήμα σε στελέχη της από τα ΜΜΕ ή να στηρίζονται από συγκεκριμένα κέντρα οικονομικής και επικοινωνιακής ισχύος; Πώς δέχονταν να συνομιλούν ή να συνυπάρχουν σε δημόσιες εκδηλώσεις με τους διευθύνοντες της εγκληματικής οργάνωσης οι εκπρόσωποι του λεγόμενου “δημοκρατικού τόξου”; Γιατί καθυστέρησε τόσο η απόφαση της Δικαιοσύνης; Πώς έφτασε η Χρυσή Αυγή να έχει τόσο επιρροή στα σχολεία;

Ο Κασιδιάρης θα βρει μια νομική φόρμουλα για να κατέβει στις εκλογές, έστω μέσω παρένθετων προσώπων, άρα το ζητούμενο τελικά είναι να μην προσελκύσει ψηφοφόρους. Όλα τα άλλα είναι ημίμετρα, στο όριο της συνταγματικής νομιμότητας και με κίνδυνο να προκαλέσουν την “ηρωοποίηση” των αποκλειόμενων από τις εκλογές».