Απόστολος Χονδρόπουλος

Η Αθήνα παρακολουθεί τις τουρκικές προκλήσεις με ψυχραιμία και στέλνει μηνύματα για την δική της αποφασιστικότητα να συνεχίσει να πορεύεται με το τρίπτυχο:  άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, ενίσχυση του διπλωματικού κεφαλαίου και ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας.

Επιλογή της κυβέρνησης παραμένει βέβαια ο διάλογος και η επιδίωξη σχέσεων καλής γειτονίας, εκπέμπεται ωστόσο ξεκάθαρο μήνυμα προς την Άγκυρα.

Και ο ίδιος ο  Κυριάκος Μητσοτάκης διαμήνυσε χθες από το Υπουργικό Συμβούλιο ότι «προφανώς και θέλουμε καλές σχέσεις γειτονίας με την Τουρκία, αλλά δεν συζητούμε τίποτα άλλο πέραν της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο».

Παράλληλα ξεκαθάρισε πως οι αντιδράσεις της Τουρκίας για τα ελληνικά Χωροταξικά Πλαίσια  δεν επηρεάζουν καθόλου τον δικό μας σχεδιασμό, ενώ διαμήνυσε ότι « οι περιοχές ελληνικής κυριαρχίας είναι αναμφισβήτητες και είμαστε έτοιμοι να τις προασπίσουμε ανά πάσα στιγμή».                                                                                                                                                       

Τα «ήρεμα νερά δεν είναι αυτοσκοπός»

Σε αντίστοιχο κλίμα ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης έχει σπεύσει να ξεκαθαρίσει πως «τα ήρεμα νερά δεν συνιστούν αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την εξυπηρέτηση των εθνικών μας στόχων», ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης συμπλήρωσε πως τα “ήρεμα νερά” δεν είναι ούτε αυτοσκοπός, ούτε η βασική μας πολιτική».

«Δηλαδή τα “ήρεμα νερά” μόνο και μόνο για να υπάρχουν. Ναι, επιδιώκουμε τον διάλογο, επιδιώκουμε το καλό κλίμα, αλλά ταυτόχρονα μεγαλώνουμε ουσιαστικά τη χώρα”, ανέφερε χαρακτηριστικά.

Διπλωματικές κινήσεις

Αντιδρώντας στις τελευταίες τουρκικές προκλήσεις, η Ελλάδα προετοιμάζει και τις αναγκαίες διπλωματικές κινήσεις σε ΟΗΕ και ΕΕ.

Η άτυπη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ προγραμματίζεται για τις αρχές Σεπτεμβρίου και η τακτική Σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θα διεξαχθεί στα μέσα Οκτωβρίου, ενώ η κυβέρνηση πιέζεται από την αντιπολίτευση να θέσει ζήτημα κυρώσεων προς την Τουρκία.                                                                       ¨                         

Το νομοσχέδιο για τη «γαλάζια πατρίδα»

Νέες αναταράξεις στα «ήρεμα νερά» προμηνύονται από το νομοσχέδιο για την «γαλάζια πατρίδα» που η τουρκική κυβέρνηση φέρεται να προγραμματίζει να φέρει μέσα στο φθινόπωρο. Παρά το γεγονός ότι η Αθήνα επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία πως οι μονομερείς πρωτοβουλίες της Τουρκίας- όπως η θεσμοθέτηση δύο θαλάσσιων πάρκων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο- δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα, είναι σαφής η τακτική της γειτονικής χώρας να επιδιώκει δημιουργία ατμόσφαιρας τετελεσμένων.

Ταυτόχρονα μένει να φανεί στην πράξη ποιες θα είναι οι αντιδράσεις της Άγκυρας όταν εκδοθεί η NAFTEX για τις έρευνες για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου που αναζωπυρώθηκε με ενεργή πλέον γαλλική συμμετοχή μετά την είσοδο της Meridiam, ενός από τους κορυφαίους διεθνείς επενδυτές, φορείς ανάπτυξης και διαχειριστές έργων υποδομής.                            

Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα το ενδεχόμενο συνάντησης του κ. Μητσοτάκη με τον κ. Ερντογάν το τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου στην Νέα Υόρκη, όπου θα διεξαχθεί η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, δείχνει να απομακρύνεται, γεγονός που, εφόσον επιβεβαιωθεί, θα ενισχύσει την αίσθηση ότι «παγώνει» ο διάλογος σε ανώτατο επίπεδο. Ζητούμενο είναι βέβαια να παραμείνουν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας για την διαχείριση εντάσεων και την αποφυγή κρίσεων.

Η κριτική στο εσωτερικό και η απάντηση σε Σαμαρά

Η κατάσταση τις ελληνοτουρκικές σχέσεις έχει αντανάκλαση και στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, όπου το κυβερνών κόμμα δέχεται κριτική για την πολιτική των “ήρεμων νερών”, μεταξύ άλλων και από τον Αντώνη Σαμαρά ο οποίος απευθύνεται και σε ένα κοινό δεξιών ψηφοφόρων τους οποίους επιχειρεί και η ΝΔ να επαναπροσεγγίσει ενόψει εκλογών.

Η κυβερνητική απάντηση στην άποψη Σαμαρά ότι  «το διεθνές ξέπλυμα της Τουρκίας, με φιλίες και κατευνασμούς, φέρνει νέα τετελεσμένα σε βάρος της πατρίδας μας» αποτυπώνεται στην  επιχειρηματολογία ότι η χώρα μας έχει ενισχυθεί σε όλα τα επίπεδα, ότι ο διάλογος δεν σημαίνει υποχωρήσεις και ότι όλες οι κυβερνήσεις έχουν ακολουθήσει πολιτική ανοιχτών διαύλων με την γειτονική χώρα. Ειδικά μάλιστα για τον κ. Σαμαρά τονίζουν ότι ως πρωθυπουργός συνάντησε δύο φορές τον κ. Ερντογάν και υπήρξαν έξι κύκλοι διερευνητικών επαφών με την Τουρκία.

Την επιστολή απέστειλε η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη, πρέσβης Μαρία Μιχαήλ, έπειτα από την υπογραφή στις 10 Ιουλίου 2026 του λεγόμενου «μνημονίου συναντίληψης» μεταξύ της Άγκυρας και του ψευδοκράτους.

Η Λευκωσία χαρακτηρίζει το μνημόνιο άκυρο και χωρίς οποιαδήποτε νομική ισχύ, υπογραμμίζοντας ότι το ψευδοκράτος δεν διαθέτει διεθνή νομική προσωπικότητα και συνεπώς δεν μπορεί να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες ή να εγκρίνει έργα που επηρεάζουν το έδαφος, τα χωρικά ύδατα, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και την υφαλοκρηπίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Άρχισαν οι προκαταρκτικές εργασίες

Σύμφωνα με την καταγγελία, η Τουρκία έχει ήδη αρχίσει την προετοιμασία για την υλοποίηση του έργου. Στις 21 Ιουλίου εξέδωσε NAVTEX για δραστηριότητες των ερευνητικών σκαφών «Oruç Reis», «Denar Explorer», «Denar Pathfinder» και «Denar Surveyor».

Οι πρώτες έρευνες φέρονται να πραγματοποιούνται εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων. Η Λευκωσία επισημαίνει, ωστόσο, ότι η ανάπτυξη των πλοίων επιβεβαιώνει την πρόθεση της Άγκυρας να προχωρήσει στην κατασκευή του αγωγού, παρά τις αντιδράσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο αγωγός, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Ενέργειας, σχεδιάζεται να έχει μήκος περίπου 101 χιλιομέτρων και να συνδέει το Αναμούρ της νότιας Τουρκίας με το κατεχόμενο χωριό Τράπεζα, όπου βρίσκεται ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός του ψευδοκράτους.

Τα 97 χιλιόμετρα θα είναι υποθαλάσσια και τα υπόλοιπα τέσσερα χερσαία. Το έργο προβλέπει δύο αγωγούς διαμέτρου 22 ιντσών και σχεδιάζεται για μεταφορά φυσικού αερίου και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Παραβίαση κυριαρχίας και Δικαίου της Θάλασσας

Η κυπριακή κυβέρνηση τονίζει ότι η κατασκευή και λειτουργία του αγωγού, όπως και κάθε συναφούς χερσαίας ή θαλάσσιας εγκατάστασης, επιχειρείται χωρίς την έγκριση και τη συγκατάθεσή της.

Κατά τη Λευκωσία, η διέλευση του έργου από τα χωρικά ύδατα, την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας συνιστά παραβίαση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, όπως αυτά καθορίζονται από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Στην επιστολή γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στα ψηφίσματα 541 του 1983 και 550 του 1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Τα συγκεκριμένα ψηφίσματα χαρακτηρίζουν νομικά άκυρη την ανακήρυξη του ψευδοκράτους και καλούν όλα τα κράτη να μην το αναγνωρίσουν και να μην το διευκολύνουν.

Η Κυπριακή Δημοκρατία ζητά από τον Αντόνιο Γκουτέρες να μεταφέρει σαφές μήνυμα προς την Τουρκία, ώστε να σεβαστεί τις υποχρεώσεις της βάσει του διεθνούς δικαίου, να εγκαταλείψει το σχέδιο του αγωγού και να τερματίσει κάθε σχετική δραστηριότητα.

Αγωγός διπλής κατεύθυνσης

Η Λευκωσία αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι ο αγωγός σχεδιάζεται για λειτουργία και προς τις δύο κατευθύνσεις. Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ είχε δηλώσει κατά την υπογραφή του μνημονίου ότι μέσω του έργου θα μπορεί να μεταφέρεται φυσικό αέριο από την Τουρκία προς την Κύπρο, αλλά και από την Κύπρο προς την Τουρκία και στη συνέχεια προς την Ευρώπη.

Στην επιστολή της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ΟΗΕ, εκφράζεται η εκτίμηση ότι η υποδομή μπορεί να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά για τη μεταφορά φυσικού αερίου από κοιτάσματα σε θαλάσσιες περιοχές όπου η Κυπριακή Δημοκρατία ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα.

Η αναφορά συνδέεται και με τις παράνομες γεωτρητικές και σεισμικές δραστηριότητες που πραγματοποίησε η Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ κατά την περίοδο 2019 και 2020.

Μόνιμη σύνδεση με την Τουρκία

Η κυπριακή κυβέρνηση θεωρεί ότι ο αγωγός εντάσσεται στην πολιτική δημιουργίας μόνιμων υποδομών που συνδέουν τα κατεχόμενα με την Τουρκία. Είχε προηγηθεί η κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού μεταφοράς νερού, ο οποίος λειτουργεί από το 2015.

Κατά τη Λευκωσία, τα έργα αυτά αυξάνουν την οικονομική και πολιτική εξάρτηση των κατεχομένων από την Άγκυρα και συμβάλλουν στην παγίωση του διαχωρισμού της Κύπρου.

Η καταγγελία γίνεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο για το Κυπριακό, λίγες ημέρες πριν από τη συνάντηση του Κύπριου Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Έρχιουρμαν, η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 26 Αυγούστου υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Στόχος της συνάντησης είναι η προετοιμασία νέας διευρυμένης διάσκεψης και η επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων.

Η Μαρία Μιχαήλ ζητά η επιστολή να κυκλοφορήσει ως επίσημο έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και να δημοσιευθεί από τη Διεύθυνση Υποθέσεων Ωκεανών και Δικαίου της Θάλασσας.

Η Ρωσία εξαπέλυσε τον Ιούλιο αριθμό ρεκόρ πυραύλων εναντίον της Ουκρανίας, σύμφωνα με ανάλυση του Γαλλικού Πρακτορείου των καθημερινών αναφορών του στρατού ξηράς και της Πολεμικής Αεροπορίας της Ουκρανίας, ενώ το Κίεβο πιέζει τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να του δώσει περισσότερα μέσα για τους αντιμετωπίσει.

Τουλάχιστον 437 άμαχοι σκοτώθηκαν και 2.610 τραυματίστηκαν, αύξηση 30% σε σύγκριση με τον Ιούνιο και 70% σε σύγκριση με τον Ιούλιο 2025, ανέφερε η Αποστολή Επιτήρησης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου των Ηνωμένων Εθνών στην Ουκρανία (HRMMU).

“Ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώθηκαν είναι ο μεγαλύτερος που έχει καταγραφεί από τον Μάιο του 2022”, ανέφερε.

Από τις αρχές του έτους, η υπηρεσία του ΟΗΕ έχει καταγράψει 12.477 αμάχους θύματα (1.839 νεκροί και 10.638 τραυματίες), αύξηση 44% σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι, και διπλάσιος αριθμός σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2024.

“Οι άμαχοι βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξημένους κινδύνους λόγω της αυξανόμενης χρήσης πυραύλων και drones στα αστικά κέντρα, βομβών ολίσθησης σε πόλεις πιο κοντά στη γραμμή του μετώπου, και drones μικρής εμβέλειας”, δήλωσε η Ντανιέλε Μπελ της HRMMU.

Η ουκρανική πρωτεύουσα κατέβαλε ιδιαίτερα βαρύ τίμημα τον περασμένο μήνα, με τουλάχιστον 54 νεκρούς και 202 τραυματίες. Οι ρωσικές δυνάμεις βομβάρδισαν κατ΄επανάληψη μαζικά το Κίεβο, εξαπολύοντας βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους κρουζ.

Τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (drones) και οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς παραμένουν η κύρια αιτία για θύματα μεταξύ των αμάχων τον Ιούλιο, αντιπροσωπεύοντας το 38% του συνόλου, σύμφωνα με την HRMMU.

Παράλληλα, ο αριθμός των θανάτων αμάχων στη Ρωσία αυξήθηκε επίσης τον Ιούλιο, υπογράμμισε η Αποστολή, με τις ρωσικές αρχές να έχουν ήδη μιλήσει για 70 νεκρούς και 601 τραυματίες.

Η HRMMU δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει τους αριθμούς από ανεξάρτητες πηγές, καθώς στερείται πρόσβασης και οι πληροφορίες είναι περιορισμένες, διευκρίνισε.

Τους τελευταίους μήνες, τα πλήγματα είναι όλο και πιο σφοδρά και από τις δύο πλευρές του μετώπου, τεσσεράμισι χρόνια μετά τη μεγάλης κλίμακας ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, που έχει γίνει η πιο φονική σύγκρουση στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από τις 24 Φεβρουαρίου 2022, η Αποστολή έχει καταγράψει τον θάνατο τουλάχιστον 16.874 αμάχων, εκ των οποίων 820 παιδιά, και τον τραυματισμό άλλων 51.273, εκ των οποίων 3.126 παιδιά, αριθμοί που είναι πιθανόν μικρότεροι των πραγματικών καθώς η HRMMU δεν μπορεί να μεταβεί σε κατεχόμενες από τη Ρωσία περιοχές της Ουκρανίας.

Την ίδια ώρα, η εκπρόσωπος του ΟΗΕ επιβεβαίωσε ότι οι καταγγελίες επιβεβαιώνονται από την επιτόπια παρακολούθηση του Οργανισμού, ενώ η ρωσική πλευρά απέρριψε πλήρως τις κατηγορίες, κάνοντας λόγο για «εκστρατεία παραπληροφόρησης».

Συγκλονιστικές μαρτυρίες από τα κέντρα κράτησης

Στο βήμα του ΟΗΕ βρέθηκαν άνθρωποι που επέζησαν από τις ρωσικές φυλακές, περιγράφοντας εφιαλτικές συνθήκες:

• Κουάν Αλμπέρτο Λέβια Γκαρσία: Ο Ουκρανός στρατιώτης, ο οποίος παρέμεινε αιχμάλωτος για 1.183 ημέρες, περιέγραψε καθημερινούς ξυλοδαρμούς, ηλεκτροπληξία, εξαναγκαστικές ασκήσεις στο ψύχος και σεξουαλική κακοποίηση. Όπως κατέθεσε, δύο συνάδελφοί του ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου σε δομή στο Ντόνετσκ, ενώ ο ίδιος στοχοποιήθηκε επιπλέον λόγω της λατινοαμερικανικής καταγωγής του πατέρα του, με τους φρουρούς να τον αποκαλούν «αμερικανό κατάσκοπο».
• Λένιγιε Ουμέροβα: Η Τατάρα ακτιβίστρια από την Κριμαία, η οποία συνελήφθη όταν πήγε να επισκεφθεί τον άρρωστο πατέρα της, περιέγραψε τη διαδρομή της σε «επτά διαφορετικές εγκαταστάσεις κράτησης», χαρακτηρίζοντάς τη ως «καρουσέλ δίωξης».
• Ολέγκ Γκούσιν: Ο εκπρόσωπος του ουκρανικού Κέντρου Συντονισμού για τους Αιχμαλώτους σημείωσε ότι έχουν εντοπιστεί πάνω από 300 κέντρα κράτησης στη Ρωσία και τα κατεχόμενα εδάφη, τονίζοντας πως παρά την επιστροφή 9.000 ατόμων μέσω ανταλλαγών, «χιλιάδες» παραμένουν στα χέρια των Ρώσων.

ΟΗΕ: Το 95% των Ουκρανών αιχμαλώτων αναφέρει βασανιστήρια

Η αναπληρώτρια γενική γραμματέας του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κλαούντια Φουέντες Χούλιο, παρουσίασε τα επίσημα στοιχεία του Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή (OHCHR) από τον Φεβρουάριο του 2022:

Το 95% των Ουκρανών αιχμαλώτων που ερωτήθηκαν δήλωσαν ότι υπέστησαν βασανιστήρια ή κακομεταχείριση.

Περισσότεροι από τους μισούς κατήγγειλαν μορφές σεξουαλικής βίας (βιασμούς, ομαδικούς βιασμούς, χτυπήματα και ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα).

Έχουν καταγραφεί 129 εκτελέσεις Ουκρανών αιχμαλώτων κατά τη σύλληψή τους, καθώς και 48 θάνατοι σε χώρους κράτησης λόγω βασανιστηρίων ή άρνησης ιατρικής φροντίδας.

Παράλληλα, η κ. Χούλιο ανέφερε ότι ο ΟΗΕ έχει καταγράψει περιστατικά κακομεταχείρισης και Ρώσων αιχμαλώτων από την ουκρανική πλευρά (περίπου στο 50% των ερωτηθέντων κατά τα αρχικά στάδια σύλληψης), διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτά κινούνται σε «ουσιαστικά διαφορετική κλίμακα».

Η αντίδραση της Μόσχας

Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ, Μαρία Ζαμπολότσκαγια, απέρριψε κατηγορηματικά τις αιτιάσεις. Χαρακτήρισε τη συνεδρίαση μέρος μιας «σκηνοθετημένης εκστρατείας παραπληροφόρησης» και ισχυρίστηκε ότι οι Ρώσοι αιχμάλωτοι στην Ουκρανία υφίστανται συστηματικά βασανισμούς, ηθική και σωματική κακοποίηση.

   “Η ακραία ζέστη γίνεται πιο συχνή, πιο έντονη, διαρκεί περισσότερο και καλύπτει πολύ ευρύτερες περιοχές απ΄ό,τι σε πιο δροσερά κλίματα του παρελθόντος”, δήλωσε ο Τζον Κένεντι, επικεφαλής κλιματικής πληροφόρησης του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού, σε συνέντευξη Τύπου στη Γενεύη.

   Ο Κένεντι είπε πως το παρόν μοτίβο ζέστης σε όλη την Ευρώπη, την πιο γρήγορα θερμαινόμενη ήπειρο, αντανακλά την αλληλεπίδραση ανάμεσα σε ένα επίμονο μοτίβο συστημάτων υψηλής πίεσης σε όλο το Βόρειο Ημισφαίριο και ένα θερμότερο κλίμα.

   Τα συστήματα υψηλής πίεσης εγκλωβίζουν θερμό αέρα, μειώνουν τη νεφοκάλυψη και εμποδίζουν την κίνηση ψυχρότερου αέρα, επιτρέποντας στη ζέστη να αναπτύσσεται σε μεγάλες περιοχές για μέρες ή εβδομάδες. Το Ελ Νίνιο, το φυσικό κλιματικό φαινόμενο που συνήθως ενισχύει τις παγκόσμιες θερμοκρασίες, δεν συμβάλλει στη ζέστη που παρατηρείται φέτος στην Ευρώπη επειδή οι συνθήκες στον τροπικό Ειρηνικό είναι αυτή τη στιγμή ουδέτερες, πρόσθεσε.

   Ο Κένεντι σημείωσε πως ο Ιούνιος του 1976 παρουσίασε σε γενικές γραμμές ένα παρόμοιο μοτίβο συστημάτων υψηλής και χαμηλής πίεσης με εκείνα που παρατηρήθηκαν φέτος, αλλά είπε πως τα αποτελέσματα είναι πολύ διαφορετικά λόγω μίας παγκόσμιας υπερθέρμανσης δεκαετιών.

   “Η εικόνα για το 1976 είναι εκείνη μερικών μεμονωμένων περιοχών πάνω από τον μέσο όρο θερμοκρασίας σε έναν πολύ ψυχρότερο κόσμο”, είπε, ενώ σήμερα “η εικόνα έχει αντιστραφεί” με μεγάλο μέρος της γης να βιώνει θερμοκρασίες μεγαλύτερες του μέσου όρου και μόνο λίγες μεμονωμένες ψυχρότερες περιοχές.

   Εξαιρετικά θερμές θάλασσες και ξηρά εδάφη αυξάνουν τη θερμοκρασία σε όλη την Ευρώπη, είπε ο Κένεντι. Τα θαλάσσια κύματα ζέστης στη Μεσόγειο και στα νερά της δυτικής Ευρώπης πυροδοτούν πιο ζεστές συνθήκες στην ξηρά παρέχοντας επιπρόσθετη ζέστη για επίμονα συστήματα υψηλής πίεσης, πρόσθεσε.

   Το ξηρό έδαφος επιτείνει επίσης τη ζέστη επειδή η γη θερμαίνεται πιο γρήγορα μόλις η υγρασία εξαντληθεί

   “Πολλοί από αυτούς τους παράγοντες ενώνονται για να μας δώσουν το ρεκόρ ζέστης που παρατηρούμε φέτος”, είπε ο Κένεντι.

Σύμφωνα με δήλωση που αποδίδεται στον εκπρόσωπό του, οι επιθέσεις φέρεται να προκάλεσαν τον θάνατο και τον τραυματισμό δεκάδων αμάχων, καθώς και εκτεταμένες ζημιές σε μη στρατιωτικές υποδομές.

Ο Γενικός Γραμματέας εξέφρασε παράλληλα τη βαθιά ανησυχία του για τη συνεχιζόμενη κλιμάκωση της σύγκρουσης, «συμπεριλαμβανομένης της επέκτασής της στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας».

Στο πλαίσιο αυτό, καταδίκασε επίσης τις πρόσφατες ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε αρκετές περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας, οι οποίες, σύμφωνα με τις αναφορές, προκάλεσαν απώλειες μεταξύ αμάχων και ζημιές σε μη στρατιωτικές υποδομές.

Όπως επισημαίνεται στη δήλωση, οι τελευταίες επιθέσεις εντάσσονται σε ένα «ανησυχητικό μοτίβο κλιμακούμενων πληγμάτων κατά κατοικημένων περιοχών», το οποίο φέρεται να έχει οδηγήσει σε αύξηση-ρεκόρ του αριθμού των θυμάτων μεταξύ των αμάχων και σε εκτεταμένες καταστροφές κατοικιών και μη στρατιωτικών υποδομών στην Ουκρανία, καθώς και, ολοένα περισσότερο, στη Ρωσική Ομοσπονδία.

«Οι επιθέσεις κατά αμάχων και μη στρατιωτικών υποδομών συνιστούν σαφή παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και πρέπει να σταματήσουν αμέσως», τονίζεται.

Ο κ. Γκουτέρες εξέφρασε ακόμη τη βαθιά ανησυχία του για τους αυξανόμενους κινδύνους για την ασφάλεια και την προστασία της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα και την Αζοφική Θάλασσα, καθώς και για τις πιθανές επιπτώσεις στην παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια.

Κάλεσε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να διασφαλίσουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, καθώς και την προστασία των πολιτικών λιμένων και των θαλάσσιων υποδομών.

Ο Γενικός Γραμματέας επανέλαβε την έκκληση του για «επείγουσα αποκλιμάκωση», η οποία θα οδηγήσει σε «πλήρη, άμεση και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός» και σε μια «δίκαιη, βιώσιμη και συνολική ειρήνη», σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και των σχετικών ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών.

Στο παράρτημα της επιστολής, ο εκπρόσωπος του ψευδοκράτους στη Νέα Υόρκη, Μουράτ Σοϊσάλ, επιτίθεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το ψήφισμα της 8ης Ιουλίου σχετικά με τον αντίκτυπο της τουρκικής εισβολής στις Κύπριες γυναίκες και κορίτσια. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι στην Κύπρο υπάρχουν «δύο ξεχωριστά κράτη και δύο ξεχωριστοί λαοί».

Η Άγκυρα επιμένει ότι οποιαδήποτε λύση πρέπει να βασιστεί στην «κυριαρχική ισότητα» και στο «ισότιμο διεθνές καθεστώς» των Τουρκοκυπρίων, θέση που βρίσκεται εκτός του πλαισίου των ψηφισμάτων του ΟΗΕ για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Ολόκληρη η επιστολή:

«Επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, απευθυνόμενη στον Γενικό Γραμματέα
Έχω την τιμή να σας διαβιβάσω με την παρούσα επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026, απευθυνόμενη σε εσάς από τον Μουράτ Σοϊσάλ, Αντιπρόσωπο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (βλ. παράρτημα).

Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή και το παράρτημά της μπορούσαν να κυκλοφορήσουν ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο πλαίσιο του θέματος 40 της ημερήσιας διάταξης, και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Αχμέτ Γιλντίζ
Μόνιμος Αντιπρόσωπος

Παράρτημα στην επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα

Σας γράφω σχετικά με τη δήλωση που έκανε ο Ελληνοκύπριος εκπρόσωπος στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας με θέμα «Τιμώντας την υπόσχεση του διεθνούς δικαίου προς τα θύματα σεξουαλικής βίας που σχετίζεται με συγκρούσεις», που πραγματοποιήθηκε στις 8 Ιουλίου 2026. Καθώς η εν λόγω περίσταση αξιοποιήθηκε για άλλη μια φορά για να διαστρεβλωθούν τα γεγονότα που αφορούν την Κύπρο, αναγκάστηκα να απαντήσω γραπτώς, ιδίως δεδομένου του γεγονότος ότι
ο τουρκοκυπριακός λαός εξακολουθεί να στερείται του δικαιώματός του για διεθνή εκπροσώπηση.

Αρχικά, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι Ελληνοκύπριοι εκπρόσωποι εκμεταλλεύονται εδώ και καιρό την απουσία του Τουρκοκυπριακού λαού από τα διεθνή φόρουμ για να παρουσιάσουν το Κυπριακό ως ζήτημα «εισβολής» και «κατοχής», σαν να είχε λάβει χώρα η επέμβαση της Τουρκίας στο κενό και το Κυπριακό να είχε ξεκινήσει το 1974 και όχι το 1963. Υπό αυτό το πρίσμα, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι κανένα από τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Κύπρο δεν περιγράφει τη νόμιμη και δικαιολογημένη τουρκική επέμβαση στο νησί, η οποία πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες για την Κύπρο του 1959-1960, ως «εισβολή» ή την επακόλουθη παρουσία της στο νησί ως «κατοχή». Στις 20 Ιουλίου 1974, μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 που οργανώθηκε από τη στρατιωτική χούντα στην Αθήνα και τους Ελληνοκύπριους συνεργάτες της στην Κύπρο, το οποίο στόχευε στην προσάρτηση ολόκληρου του νησιού στην Ελλάδα (ένωση) με κάθε κόστος, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους εξόντωσης του Τουρκοκυπριακού λαού, η Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, αναγκάστηκε να παρέμβει, ενεργώντας σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της βάσει της Συνθήκης Εγγύησης. Η επέμβαση της Τουρκίας ακολούθησε τα δεκαετή βάσανα που υπέστη ο Τουρκοκυπριακός λαός, κατά τη διάρκεια των οποίων αναγκάστηκε να ζήσει σε θύλακες που αποτελούσαν έως και το 3% του εδάφους του νησιού, ενώ παράλληλα υπέστη κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση της Εγγυήτριας Τουρκίας έφερε την πολυαναμενόμενη ειρήνη και ασφάλεια στο νησί, θέτοντας τέλος όχι μόνο στις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εναντίον του Τουρκοκυπριακού λαού, αλλά και στη βία που διαπράχθηκε από την Ελληνοκυπριακή πολιτοφυλακή εναντίον του ίδιου του λαού της. Λαμβάνοντας υπόψη τις εμπειρίες του παρελθόντος και την αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να τερματίσει τα τρέχοντα ανθρώπινα βάσανα που προκαλούνται από τις πρόσφατες συγκρούσεις παγκοσμίως, είναι αναμφίβολα ότι το σύστημα εγγυήσεων στην Κύπρο, το οποίο απέτρεψε την ολοκληρωτική εξόντωση του Τουρκοκυπριακού λαού, είναι πλέον πιο επίκαιρο και απαραίτητο από ποτέ.

Όπως έχει τεκμηριωθεί εκτενώς στα αρχεία των Ηνωμένων Εθνών, μεταξύ 1963 και 1974, οι Τουρκοκύπριοι υπέστησαν συστηματικά παραβιάσεις των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στη ζωή, από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Στην πραγματικότητα, η μεγάλης κλίμακας βία που διαπράχθηκε κατά του Τουρκοκυπριακού λαού και οι επακόλουθες κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες περιελάμβαναν επίσης σεξουαλική βία που σχετίζεται με τη σύγκρουση, κατέστησαν αναγκαία την ανάπτυξη από το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP) στο νησί το 1964, προκειμένου να σταματήσει η αιματοχυσία και οι φρικαλεότητες που διαπράττονται κατά του Τουρκοκυπριακού λαού. Παρά την πληθώρα εγγράφων των Ηνωμένων Εθνών που πιστοποιούν αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία αναφορά στα βάσανα του του τουρκοκυπριακού λαού στην εν λόγω δήλωση αποτελεί απόδειξη του γεγονότος ότι αυτά τα σχόλια δεν βασίζονται σε γεγονότα, αλλά αποτελούν ένα ακόμη επεισόδιο του γνωστού ελληνοκυπριακού μηχανισμού προπαγάνδας.

Ομοίως, η ελληνοκυπριακή πλευρά εκμεταλλεύεται την απουσία εκπροσώπησης των Τουρκοκυπρίων σε διεθνείς πλατφόρμες, όχι μόνο για να αποσπάσει την προσοχή από την ευθύνη της τόσο για τη δημιουργία όσο και για τη συνεχιζόμενη διαιώνιση του Κυπριακού αλλά και για να προωθήσει την παραπλανητική της αφήγηση ότι είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος του νησιού. Ενώ υπάρχουν δύο ξεχωριστά κράτη και δύο ξεχωριστοί λαοί στο νησί, το καθένα με τη δική του ξεχωριστή γλώσσα, πολιτισμό και θρησκεία, η αναφορά του ελληνοκυπριακού εκπροσώπου στην «κυπριακή κοινωνία» σαν να υπήρχε ένας ενιαίος ομοιογενής λαός στο νησί αποτελεί έναν εντελώς παραπλανητικό χαρακτηρισμό της πραγματικότητας. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η παράλειψη του Ελληνοκύπριου εκπροσώπου, στην προαναφερθείσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, να αναγνωρίσει τις φρικαλεότητες και τις κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν εναντίον του τουρκοκυπριακού λαού από την Ελληνοκυπριακή πλευρά μεταξύ 1963 και 1974, ενώ αποδίδει στην Τουρκία γεγονότα που δεν συνέβησαν ποτέ και, ταυτόχρονα, υπονοεί απλώς το ψήφισμα 1325 (2000) του Συμβουλίου Ασφαλείας και τα επακόλουθα ψηφίσματα για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια, αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια συστηματικής διαστρέβλωσης ιστορικών και νομικών γεγονότων.

Ως Εκπρόσωπος της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου στη Νέα Υόρκη,
επιθυμώ να εκφράσω τη βαθιά μου ανησυχία και τη βαθιά μου απογοήτευση σχετικά με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8ης Ιουλίου 2026 σχετικά με «τον αντίκτυπο της τουρκικής «εισβολής» του 1974 στις Κύπριες γυναίκες και κορίτσια, και τα εγκλήματα που διέπραξαν οι τουρκικές δυνάμεις και τις συνέπειες στην ισότητα των φύλων» (2026/2617(RSP)), το οποίο περιέχει αβάσιμες και παράλογες κατηγορίες κατά των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Καταδικάζουμε έντονα αυτή τη μονόπλευρη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία όχι μόνο αγνοεί τις αγωνίες που υφίσταται ο τουρκοκυπριακός λαός, αλλά και εκμεταλλεύεται ένα ανθρωπιστικό ζήτημα με προκατειλημμένο, προκατειλημμένο και πολιτικά υποκινούμενο τρόπο. Είναι σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι θεσμοί της έχουν χάσει εντελώς την αμεροληψία τους στο κυπριακό ζήτημα, ευθυγραμμιζόμενες με την ελληνοκυπριακή πλευρά σαν να ήταν ενεργό μέρος του κυπριακού ζητήματος. Ως εκ τούτου, καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να εγκαταλείψει τη μονόπλευρη προσέγγισή της, να απόσχει από την πολιτικοποίηση των ανθρωπιστικών πτυχών του κυπριακού ζητήματος ως μέσο πολιτικής προπαγάνδας και να αναγνωρίσει και να σεβαστεί τις ιστορικές πραγματικότητες στο νησί, συμπεριλαμβανομένων των δεινών που υφίσταται ο τουρκοκυπριακός λαός.

Συμπερασματικά, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι τα σχόλια του Ελληνοκύπριου εκπροσώπου, τα οποία δεν επιβεβαιώνονται και δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν ούτε από νομικά ούτε από ιστορικά γεγονότα που αφορούν το νησί, αποτελούν ένα ακόμη επεισόδιο της γνωστής ελληνοκυπριακής προπαγάνδας. Αντί να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να προωθήσει αβάσιμες κατηγορίες και εχθρική ρητορική, είναι καιρός η ελληνοκυπριακή πλευρά να υιοθετήσει μια ειλικρινή προσέγγιση με στόχο την επίτευξη μιας βιώσιμης και δίκαιης συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών που να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα του νησιού και να σέβεται, μεταξύ άλλων, τα εγγενή δικαιώματα του τουρκοκυπριακού λαού. Μετά την αποτυχία όλων των προσπαθειών και πρωτοβουλιών των προηγούμενων δεκαετιών, μια νέα προσέγγιση έχει καταστεί αναπόφευκτη. Μια δίκαιη, διαρκής και βιώσιμη συμφωνία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της δημιουργίας μιας σχέσης συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών, ως κυρίαρχων ίσων, που απολαμβάνουν ισότιμο διεθνές καθεστώς.

Επωφελούμενος από την παρούσα ευκαιρία, θα ήθελα επίσης να υπενθυμίσω στην ελληνοκυπριακή κυβέρνηση ότι η αντίστοιχη είναι, και ήταν πάντα, η τουρκοκυπριακή πλευρά, όχι η Τουρκία.

Θα ήμουν ευγνώμων αν η παρούσα επιστολή μπορούσε να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο θέμα 40 της ημερήσιας διάταξης, και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Μουράτ Σοϊσάλ
Εκπρόσωπος
Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου»

Ο Αντόνιο Γκουτέρες «είναι πολύ ανήσυχος σχετικά με την επανάληψη των επιθέσεων των Χούθι σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα και τις νέες απειλές κατά της ναυσιπλοΐας», δήλωσε ο Στεφάν Ντουζαρίκ, καλώντας τους Χούθι να αποφύγουν κάθε νέα ενέργεια προς την κατεύθυνση μιας κλιμάκωσης.

Οι επιθέσεις που διεκδίκησαν χθες, Πέμπτη, οι Χούθι εναντίον δύο σαουδαραβικών πετρελαιοφόρων «απειλούν να ενισχύσουν τις περιφερειακές εντάσεις και να διευρύνουν τον κύκλο της κλιμάκωσης, με τον κίνδυνο να οδηγήσουν την Υεμένη στην περιφερειακή σύγκρουση», πρόσθεσε.

«Σ΄ όλο τον κόσμο μας, ο έλεγχος και η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων αλλοιώνουν δραματικά τα αίτια, τη δυναμική και τα αποτελέσματα των συγκρούσεων», δήλωσε ο Γκουτέρες στην ανοιχτή συζήτηση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με τίτλο:  «Διακυβέρνηση Φυσικών Πόρων: Το Θεμέλιο της Ειρήνης, της Ασφάλειας και της Ευημερίας», ανέφερε, σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο Ανατολή.

Είπε ότι τα κρίσιμα ορυκτά, όπως το λίθιο, το κοβάλτιο, το νικέλιο και τα στοιχεία σπανίων γαιών, αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, καθώς η παγκόσμια ζήτηση δημιουργεί ευκαιρίες ανάπτυξης για τις χώρες παραγωγής, ενώ παράλληλα εντείνει τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό και ασκεί πίεση στις συγκεντρωμένες αλυσίδες εφοδιασμού.

«Ωστόσο, οδηγεί επίσης σε έντονο γεωπολιτικό ανταγωνισμό, ασκώντας πίεση στις συγκεντρωμένες αλυσίδες εφοδιασμού και τροφοδοτώντας συγκρούσεις — με τρομερές ανθρωπιστικές συνέπειες», είπε.

Ο Γκουτιέρες προειδοποίησε ότι τα έσοδα από την παράνομη εκμετάλλευση φυσικών πόρων ωθούν την ειρήνη ακόμη πιο μακριά από τις δυνατότητες.

Είπε ότι τα έσοδα ενισχύουν τις ένοπλες ομάδες και τα εγκληματικά δίκτυα, συνδέουν την τοπική βία με περιφερειακά και διεθνή δίκτυα και αποδυναμώνουν τα κίνητρα για πολιτικό συμβιβασμό.

«Παντού, το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στους λιγότερο ισχυρούς: στις γυναίκες και τα παιδιά, και στις κοινότητες που έχουν εκτοπιστεί από τη γη που κατέχει τον πλούτο», είπε.

Ο Γκουτιέρες περιέγραψε τέσσερις προτεραιότητες – δικαιοσύνη, πρόληψη, ειρηνική επίλυση διαφορών και δράση για το κλίμα.

Απηύθυνε έκκληση για την ανάπτυξη των ορυκτών πόρων με στόχο την επίτευξη δίκαιων και βιώσιμων αποτελεσμάτων για χώρες και κοινότητες πλούσιες σε πόρους.

«Ήρθε η ώρα να σπάσουμε το παλιό μοτίβο — όπου οι πόροι εξορύσσονται, η αξία αποκομίζεται αλλού και οι φτωχές κοινότητες μένουν πίσω για να αντιμετωπίσουν τις περιβαλλοντικές και κοινωνικοοικονομικές ζημιές», είπε.

Ο γ.γ. του ΟΗΕ ζήτησε μεγαλύτερη διαφάνεια

Ο Γκουτιέρες ζήτησε μεγαλύτερη διαφάνεια και ισχυρότερες προσπάθειες για τον περιορισμό των παράνομων ροών στις αλυσίδες εφοδιασμού ορυκτών. Είπε ότι η συνεργασία μεταξύ των κρατών παραγωγής, διαμετακόμισης και κατανάλωσης είναι απαραίτητη για την κάλυψη των κενών στη ρύθμιση και την επιβολή της νομοθεσίας.

Επιπλέον, τόνισε πως οι διαφωνίες σχετικά με την πρόσβαση, την ιδιοκτησία, τον εδαφικό έλεγχο, την κατανομή των εσόδων και τα τοπικά οφέλη είναι συχνά πολιτικά ζητήματα που απαιτούν ειρηνικές λύσεις.

Προειδοποιήσεις για το κλίμα

Προειδοποίησε ότι η ξηρασία, οι πλημμύρες, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η απώλεια οικοσυστημάτων μπορούν να μειώσουν την πρόσβαση σε γη, νερό και ορυκτά, να επιβαρύνουν τους θεσμούς και να αυξήσουν τις εντάσεις.

«Η πρόκληση είναι να μεταμορφώσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι φυσικοί πόροι εξορύσσονται, υποβάλλονται σε επεξεργασία, διατίθενται στην αγορά και χρησιμοποιούνται», είπε.

Ο Γκουτιέρες δήλωσε ότι οι χώρες παραγωγής και οι πληγείσες κοινότητες θα πρέπει να διατηρήσουν μεγαλύτερο μέρος της αξίας που παράγεται από τους φυσικούς πόρους.

«Τέλος η εκμετάλλευση. Τέλος η λεηλασία», είπε.

Προέτρεψε για δράση ώστε να στερηθούν οι ένοπλες ομάδες και τα εγκληματικά δίκτυα τα έσοδα που τροφοδοτούν παρατεταμένες συγκρούσεις.

Οι προτροπές Γκουτιέρες

Ο Γκουτιέρες δήλωσε ότι οι φυσικοί πόροι θα πρέπει αντ’ αυτού να χρηματοδοτούν την,χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμη ανάπτυξη, να ενισχύουν τους θεσμούς και να προάγουν την ειρήνη και την ευημερία.

Το αμερικανικό μέσο, επικαλούμενο πηγή που φέρεται να βρίσκεται κοντά στον πρόεδρο των ΗΠΑ, αναφέρει ότι ο Τραμπ εκτιμά πως υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ανάδειξη νέου προσώπου στη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και βλέπει τον Ινφαντίνο ως έναν «σεβαστό» υποψήφιο.

Η διαδικασία διαδοχής του Αντόνιο Γκουτέρες, η δεύτερη θητεία του οποίου ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Ο διάδοχός του θα πρέπει να εξασφαλίσει την έγκριση του 15μελούς Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Οι σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τον πρόεδρο της FIFA έχουν απασχολήσει επανειλημμένα τη διεθνή επικαιρότητα. Οι δύο άνδρες εμφανίζονται συχνά μαζί σε δημόσιες εκδηλώσεις, συνεντεύξεις Τύπου και απονομές τροπαίων, ανταλλάσσοντας φιλοφρονήσεις, γεγονός που έχει προκαλέσει συζητήσεις γύρω από τη στενή συνεργασία τους.

Η σχέση τους έγινε ακόμη πιο εμφανής μετά την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, τον Ιανουάριο του 2025, ενώ ενισχύθηκε περαιτέρω κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026, που φιλοξενήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Μεξικό και τον Καναδά.

Ένα από τα περιστατικά που προκάλεσαν τις περισσότερες αντιδράσεις σημειώθηκε στη φάση των «32» του Μουντιάλ, μετά τη νίκη των ΗΠΑ με 2-0 επί της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, ο επιθετικός των ΗΠΑ Φολαριν Μπαλογκούν αποβλήθηκε επειδή χτύπησε στον αστράγαλο τον Ταρίκ Μουχαρέμοβιτς, σε διεκδίκηση της μπάλας. Η αποβολή συνοδεύτηκε από τιμωρία μίας αγωνιστικής, γεγονός που θα τον άφηνε εκτός της αναμέτρησης των ΗΠΑ με το Βέλγιο για τη φάση των «16».

Ωστόσο, η FIFA προχώρησε σε μια αιφνιδιαστική αναστολή της ποινής, έπειτα από τηλεφώνημα του Τραμπ προς τον Ινφαντίνο, με το οποίο ζήτησε να επανεξεταστεί η υπόθεση του ποδοσφαιριστή. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο στον χώρο του ποδοσφαίρου όσο και ευρύτερα.

Μετά το περιστατικό, μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ζήτησαν να διεξαχθεί έρευνα σε βάρος του προέδρου της FIFA, ενώ η μη κυβερνητική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων FairSquare υπέβαλε καταγγελία στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, υποστηρίζοντας ότι ο Ινφαντίνο «παραβίασε επανειλημμένα τους κανόνες της ΔΟΕ σχετικά με την πολιτική ουδετερότητα, προσφέροντας την πολιτική του υποστήριξη» στον Τραμπ.

Από την πλευρά του, ο Ινφαντίνο υπερασπίστηκε την απόφαση για την αναστολή της ποινής, επιμένοντας ότι οι δικαστικές διαδικασίες της FIFA είναι ανεξάρτητες.

«Η ανεξαρτησία τους είναι ουσιώδης για την αξιοπιστία και την ακεραιότητα του ποδοσφαίρου, και αυτό πρέπει πάντα να γίνεται σεβαστό», ανέφερε σε δήλωσή του νωρίτερα αυτόν τον μήνα.

Παράλληλα, επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε τακτική επικοινωνία με τον Ντόναλντ Τραμπ για ζητήματα που αφορούν το Παγκόσμιο Κύπελλο και ότι είχε δεχθεί τηλεφώνημα από τον Αμερικανό πρόεδρο σχετικά με την υπόθεση του Μπαλογκούν.

«Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας, εξήγησα ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια νομική διαδικασία στην οποία εμπλέκονται τα ανεξάρτητα δικαστικά όργανα της FIFA και ότι η υπόθεση θα κριθεί εν ευθέτω χρόνω από τα αρμόδια όργανα. Έτσι λειτουργεί το σύστημα της FIFA, και είναι μια αρχή που θα υπερασπίζομαι πάντα», ανέφερε.

Νωρίτερα μέσα στη χρονιά, ο πρόεδρος της FIFA απένειμε επίσης στον Ντόναλντ Τραμπ το πρώτο Βραβείο Ειρήνης της FIFA, το οποίο, σύμφωνα με την ομοσπονδία, απονέμεται για την αναγνώριση «εξαιρετικών πράξεων για την ειρήνη και την ενότητα».