• 4 Δεκεμβρίου, 2021

Ο Κύρτσος απαντά στους εσωκομματικούς του επικριτές: “Εχουν πέσει έξω σε όλα”

 Ο Κύρτσος απαντά στους εσωκομματικούς του επικριτές: “Εχουν πέσει έξω σε όλα”

Τι απαντά σε όσους τον στέλνουν στο κόμμα Βελόπουλου ή στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όσους δηλώνουν ότι «ντρέπονται για αυτόν», όπως ο Κώστας Μπακογιάννης. «Δεν χρειάζονται πανηγυρισμοί για την οικονομία» διαμηνύει μέσω του iEidiseis και προβλέπει «θα υπάρξουν αρκετά δύσκολες προσαρμογές» τα επόμενα χρόνια.

«Μνημόνιο με την έννοια αυτού που γνωρίσαμε μετά τη χρεοκοπία του 2009 – 2010 δεν θα ζήσουμε ξανά. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν θα υπάρξουν αρκετά δύσκολες προσαρμογές», προειδοποιεί ο Γιώργος Κύρτσος με συνέντευξή του στο iEidiseis, εκτιμώντας πως η κυβέρνηση θα ακολουθήσει «αναγκαστικά μια σύνθετη και δύσκολη πολιτική». «Πρέπει να βάλει τάξη στα δημόσια οικονομικά προτού μας στριμώξουν οι εταίροι και πιστωτές», αναφέρει, επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως «δημιουργείται η εντύπωση ότι δεν ξέρουμε προς τα πού ακριβώς θέλουμε να πάμε και ότι χάνουμε χρόνο και ευκαιρίες.

Ο ευρωβουλευτής απαντά και στους επικριτές του, εντός κυρίως της ΝΔ-εμμέσως και στον Δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη: «Υπάρχουν συγκεκριμένα εκδοτικά συγκροτήματα που κάθε τόσο με βάζουν με το ζόρι στο κόμμα του Βελόπουλου. Υπάρχουν τα trolls του διαδικτύου που συνήθως με στέλνουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν και μερικοί «επώνυμοι» που «αγανακτούν» και «ντρέπονται» για μένα δημόσια χωρίς να είναι σε θέση να εξηγήσουν το γιατί. Έχω βαρεθεί να βλέπω διάφορους να αναλύουν τις προθέσεις μου με έναν τρόπο που έχει σχέση με τον εσωτερικό τους κόσμο και όχι με τις επιλογές μου. Έχουν πέσει έξω σε όλα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι. Επειδή δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν σε επίπεδο επιχειρημάτων το έχουν ρίξει στον ψίθυρο και στην διαστρέβλωση. Αυτά μπορούν, αυτά κάνουν».

Πώς κρίνετε την πορεία της ελληνικής οικονομίας κ. Κύρτσο; Δικαιολογείται η τόσο μεγάλη αισιοδοξία που εκφράζεται;

Το θετικό στοιχείο είναι ότι έχουμε δυναμική ανάκαμψη και άνοδο του τουρισμού πέρα από τις προβλέψεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εκτιμήσεις για την άνοδο του ΑΕΠ το 2021 φτάνουν και το 7%. Πέσαμε 9% το 2020 και από ό,τι φαίνεται μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2022 θα καλύψουμε το χαμένο έδαφος της πανδημίας.

Από την άλλη υπάρχουν μεγάλες αβεβαιότητες. Πρώτον η πανδημία είναι πάντα μαζί μας και ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος θα είναι εξαιρετικά δύσκολοι και αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την πορεία της οικονομίας.

Δεύτερον, προτού καλά καλά ξεκινήσει η πράσινη μετάβαση μπήκαμε σε νέα ενεργειακή κρίση. Η ελληνική οικονομία έχει μία παράδοση αποσταθεροποίησης στις ενεργειακές κρίσεις λόγω διαρθρωτικών προβλημάτων και μεγάλης εξάρτησης από εισαγόμενα καύσιμα.

Τρίτον ο συνδυασμός μέτρων για την πανδημία και κάποιας διαχειριστικής χαλάρωσης έχει οδηγήσει ελλείμματα και χρέη στα ύψη. Πρέπει να αρχίσουμε να τα μαζεύουμε προτού επιστρέψει η ΕΕ σε μια πιο αυστηρή δημοσιονομική πολιτική. Εάν οι εταίροι κρίνουν ότι τα ελλείμματα είναι υπερβολικά υψηλά θα υπάρξει μια αρκετά δύσκολη προσαρμογή.
Επομένως έχουμε καλά και κακά νέα για την οικονομία. Δεν χρειάζονται πανηγυρισμοί. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι δυναμικές κινήσεις και δημιουργικές πρωτοβουλίες.

Η ΕΕ, κατά τη γνώμη σας, ποια πολιτική θα ακολουθήσει σχετικά με το Σύμφωνο Σταθερότητας;

Από ό,τι φαίνεται δεν δέχονται την αύξηση του ορίου για το δημόσιο χρέος από 60% σε 100% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει ότι θα αλλάξει ο κανόνας της μείωσης του χρέους στο 60% σε διάρκεια εικοσαετίας. Είναι πρακτικά αδύνατο να κατεβάσουμε το χρέος από το 210% στο 60% σε μια εικοσαετία. Θα έπρεπε να επιτυγχάνουμε συνεχώς αστρονομικά πλεονάσματα.

Γενικά θα μας δώσουν κάποιες ανάσες αλλά το τεράστιο χρέος απειλεί την προοπτική μας. Ιδιαίτερα αν πέσει ο ρυθμός ανάπτυξης στην Ελλάδα και ανέβουν σταδιακά τα διεθνή επιτόκια.

Πόσο σας ανησυχεί το χρέος; Και μπορούμε να οδηγηθούμε σε νέα “μνημόνια” προσεχώς;

Για τα επόμενα χρόνια το χρέος είναι ευνοϊκά ρυθμισμένο και έχουμε ισχυρά συναλλαγματικά αποθέματα.

Σε βάθος χρόνου όμως τα πράγματα δείχνουν δύσκολα εκτός κι αν επιτύχουμε ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 3% το χρόνο για πολλά χρόνια.

Μνημόνιο με την έννοια αυτού που γνωρίσαμε μετά τη χρεοκοπία του 2009 – 2010 δεν θα ζήσουμε ξανά. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν θα υπάρξουν αρκετά δύσκολες προσαρμογές. Το δημόσιο χρέος είναι κοντά στο 210% του ΑΕΠ, το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι στο 10% του ΑΕΠ ενισχυόμενο από το τεράστιο ασφαλιστικό έλλειμμα. Όλα αυτά θα τα πληρώσουμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Συνεπώς η κυβέρνηση τι είδους πολιτική θα πρέπει να ακολουθήσει στην οικονομία;

Αναγκαστικά μια σύνθετη και δύσκολη πολιτική. Πρέπει να βάλει τάξη στα δημόσια οικονομικά προτού μας στριμώξουν οι εταίροι και πιστωτές. Πρέπει να αλλάξει το μείγμα της ενεργειακής πολιτικής και να εγκαταλείψει το χρηματιστηριακό μοντέλο προσδιορισμού της χονδρικής τιμής της ενέργειας, το οποίο σε ακραίες συνθήκες δίνει «τρελές» τιμές. Πρέπει να επενδύσει σε παραγωγικές επενδύσεις νέου τύπου, για παράδειγμα στην ηλεκτροκίνηση, οι οποίες δεν διαφαίνονται στον ορίζοντα.

Τα ευρωπαϊκά κονδύλια είναι σημαντικά αλλά δεν καλύπτουν όλες τις ανάγκες. Δημιουργείται η εντύπωση ότι δεν ξέρουμε προς τα πού ακριβώς θέλουμε να πάμε και ότι χάνουμε χρόνο και ευκαιρίες.

Εκτιμάτε ότι ο πρωθυπουργός συμβουλεύεται σωστούς ανθρώπους; Πρόσωπα που του περιγράφουν την κατάσταση ως έχει;

Δεν είμαι κοντά στον πυρήνα της εξουσίας αλλά επειδή έχω περάσει από αυτόν, πριν από δεκαετίες, μπορώ να σας πω ότι η ευθύνη των επιλογών είναι πάντα του πρωθυπουργού. Ακόμα και έναν μέτριο έως κακό σύμβουλο μπορεί να τον αξιοποιήσει εάν τον βάλει στο σωστό πλαίσιο και τον ακούει χωρίς να δεσμεύεται όταν δεν πρέπει να το κάνει.

Μήπως η κυβέρνηση πρέπει να προσφύγει σε κάλπες την άνοιξη, ώστε να μπορέσει να επανακαθορίσει την πολιτική της από ένα νέο επίπεδο;

Δεν νομίζω ότι οι πρόωρες κάλπες κάνουν καλό, ιδιαίτερα σε συνθήκες πανδημίας και όταν έχει επικρατήσει η άποψη ότι θα χρειαστεί διπλή εκλογική αναμέτρηση για να φτάσουμε σε νέο κυβερνητικό σχήμα.

Από την άλλη εάν παραταθούν η πανδημία και η ενεργειακή κρίση και σπάσουν τη δυναμική της ανάκαμψης, ο Μητσοτάκης θα υποχρεωθεί να κάνει όλους τους πολιτικούς υπολογισμούς από την αρχή.

Και με την πανδημία τι πρέπει να γίνει; Πώς μπορεί να σωθεί η κατάσταση;

Από το ξεκίνημα της πανδημίας εκτίμησα ότι θα επηρέαζε σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις. Γι’ αυτό δημοσίευσα τον φθινόπωρο του 2020 το βιβλίο μου «Στον λαβύρινθο της πανδημίας». Από τον Σεπτέμβριο του 2020 έχω γίνει αρκετά δυσάρεστος επιχειρηματολογώντας υπέρ καλύτερων αστικών συγκοινωνιών και ταξί, πρόσθετων μέτρων αντί για σταδιακή χαλάρωση και την κάλυψη τεράστιων κενών στην καταγραφή και την ιχνηλάτηση των κρουσμάτων.

Δυστυχώς οι προτάσεις μου δεν επηρέασαν την κυβερνητική ηγεσία. Τώρα η κατάσταση έχει επιδεινωθεί και τείνει να ξεφύγει από τον έλεγχο όπως τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2020, οπότε πολλές ημέρες καταγράφηκαν πάνω από 100 θάνατοι.

Εύκολες συνταγές γρήγορης εξόδου από την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει δεν υπάρχουν. Πρώτα πρέπει να αναγνωρίσουμε και να περιγράψουμε το πρόβλημα για να δούμε στη συνέχεια πώς θα το λύσουμε.

Εδώ και μήνες δέχεστε έναν διαρκή πόλεμο φθοράς σε παραπολιτικές στήλες εφημερίδων και από το διαδίκτυο. Ποιοι νομίζετε ότι σας έχουν βάλει στο στόχαστρο;

Υπάρχουν συγκεκριμένα εκδοτικά συγκροτήματα που κάθε τόσο με βάζουν με το ζόρι στο κόμμα του Βελόπουλου. Υπάρχουν τα trolls του διαδικτύου που συνήθως με στέλνουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν και μερικοί «επώνυμοι» που «αγανακτούν» και «ντρέπονται» για μένα δημόσια χωρίς να είναι σε θέση να εξηγήσουν το γιατί.

Έχω βαρεθεί να βλέπω διάφορους να αναλύουν τις προθέσεις μου με έναν τρόπο που έχει σχέση με τον εσωτερικό τους κόσμο και όχι με τις επιλογές μου. Έχουν πέσει έξω σε όλα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι.

Επειδή δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν σε επίπεδο επιχειρημάτων το έχουν ρίξει στον ψίθυρο και στην διαστρέβλωση. Αυτά μπορούν, αυτά κάνουν. Νομίζω πάντως ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά σύνθετη σε ό,τι αφορά την οικονομία και την κοινωνία και άνθρωποι σαν εμένα που συνδυάζουν την εμπειρία με το θάρρος της γνώμης τους μπορεί να λειτουργήσουν σαν καταλύτες γόνιμου προβληματισμού και αναζήτησης λύσεων χωρίς φυσικά να έχουν πάντα δίκιο.