Κολαστήριο η ιδιωτική κλινική στη Θεσσαλονίκη: “Χωρίς φαγητό και νερό οι ασθενείς”- Νέες καταγγελίες

«Ήταν ένα κολαστήριο. Χωρίς φαγητό, χωρίς νερό». Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο Ιωάννης Βαλέντης την κατάσταση που, όπως καταγγέλλει, επικρατούσε σε ιδιωτική κλινική στη Θεσσαλονίκη, όπου νοσηλευόταν η μητέρα φιλικού του προσώπου. Η μαρτυρία του έρχεται στο φως την ώρα που η κλινική έχει σφραγιστεί, μετά τα σοβαρά ευρήματα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας για τον τρόπο λειτουργίας της.

Ο ίδιος, ο οποίος επισκεπτόταν συχνά την κλινική, περιγράφει εικόνες εγκατάλειψης και καταγγέλλει σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, ιδιαίτερα κατά τις νυχτερινές ώρες. «Το βράδυ δεν υπήρχε άτομο. Αναγκαζόταν αυτός που είχε τον δικό του άνθρωπο να πληρώνει επιπλέον χρήματα για αποκλειστική νοσηλεύτρια, ώστε να προσέχει τη γυναίκα μέχρι το πρωί», υποστηρίζει.

Όπως λέει, οι ηλικιωμένοι ασθενείς έμεναν, σύμφωνα με την καταγγελία του, χωρίς την απαραίτητη φροντίδα, με τις οικογένειες να καλούνται να καλύψουν από την τσέπη τους το κενό. «Χωρίς φαγητό, χωρίς νερό», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας ακούγονταν ασθενείς να φωνάζουν και δεν υπήρχε επαρκές προσωπικό για να ανταποκριθεί.

«Ο κόσμος ερχόταν ανυποψίαστος»

Ο κ. Βαλέντης καταγγέλλει ακόμη ότι οι συγγενείς των ασθενών καλούνταν να καταβάλουν επιπλέον χρήματα για τη φροντίδα των δικών τους ανθρώπων. «Ο κόσμος ερχόταν ανυποψίαστος, έσκαγε του κόσμου τα λεφτά και στο τέλος έπαιρνε τον άνθρωπό του νεκρό», υποστηρίζει, περιγράφοντας με αυτόν τον τρόπο την εικόνα που, όπως λέει, είχε σχηματίσει από τη συχνή παρουσία του στην κλινική.

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν καταγγελίες και μαρτυρίες συγγενών και ανθρώπων που είχαν επαφή με την κλινική και βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης και της διερεύνησης των Αρχών.

Οι επίσημες διαπιστώσεις της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας

Πέρα από τις μαρτυρίες, ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν τα ευρήματα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Μετά από έλεγχο, η ΕΑΔ διαπίστωσε ότι στην ιδιωτική κλινική λειτουργούσε πλήρως εξοπλισμένο Ογκολογικό Τμήμα χωρίς την απαιτούμενη άδεια.

Στον χώρο υπήρχε, σύμφωνα με την έκθεση, και εξοπλισμός για την ασφαλή διαχείριση κυτταροστατικών και χημειοθεραπευτικών φαρμάκων. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι χορηγούνταν χημειοθεραπευτικά φάρμακα σε ασθενείς, ενώ η κλινική δεν διέθετε την απαιτούμενη αδειοδότηση για τη λειτουργία Ογκολογικού Τμήματος.

Σύμφωνα με την ΕΑΔ, πνευμονολόγος με εξειδίκευση στην ογκολογία του πνεύμονα συνταγογραφούσε από το 2022 χημειοθεραπευτικά φάρμακα για ασθενείς, τα οποία στη συνέχεια χορηγούνταν στο συγκεκριμένο τμήμα. Η προετοιμασία των φαρμάκων γινόταν από το προσωπικό της κλινικής.

Ιδιαίτερα σοβαρά είναι και τα ευρήματα σχετικά με τη στελέχωση. Η ΕΑΔ διαπίστωσε ελλείψεις στο νοσηλευτικό προσωπικό, αλλά και απουσία προβλεπόμενων ειδικοτήτων, ενώ εντόπισε και ζήτημα σχετικά με την απουσία Μονάδας Εντατικής Θεραπείας που προβλεπόταν από τη δυναμικότητα της κλινικής.

Χημειοθεραπείες και σε ασθενείς χωρίς διάγνωση κακοήθειας

Στο μικροσκόπιο των ελεγκτικών Αρχών μπήκαν και συγκεκριμένες περιπτώσεις ασθενών. Σύμφωνα με τα ευρήματα που έχουν δημοσιοποιηθεί, σε δείγμα ασθενών εντοπίστηκαν περιπτώσεις στις οποίες οι ασθενείς είχαν εισαχθεί για ολιγοήμερη νοσηλεία με διαγνώσεις που δεν αφορούσαν κακοήθεια, αλλά κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους φέρεται να χορηγήθηκαν χημειοθεραπευτικά φάρμακα. Η ΕΑΔ διαβίβασε τα σχετικά ευρήματα στον ΕΟΠΥΥ για περαιτέρω έλεγχο.

Η έκθεση της Αρχής διαβιβάστηκε επίσης στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών για τη διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών, ενώ ενημερώθηκε και ο Ιατρικός Σύλλογος για το ενδεχόμενο πειθαρχικών ευθυνών.

«Δεν έδωσαν νερό στη μητέρα μου»

Στο μεταξύ, συγκλονιστικές είναι και οι μαρτυρίες συγγενών ασθενών για τις συνθήκες νοσηλείας. Σύμφωνα με καταγγελία συγγενή, η 92χρονη μητέρα του είχε μεταφερθεί στην κλινική μετά τη νοσηλεία της για COVID-19, προκειμένου να ακολουθήσει πρόγραμμα αποθεραπείας. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η οικογένεια αναγκάστηκε να τη μεταφέρει ξανά στο 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο, όπου, όπως ανέφερε, διαπιστώθηκε αφυδάτωση.

«Δεν δώσανε νερό εδώ πέρα να πιει η γυναίκα», υποστήριξε, διευκρινίζοντας ότι η μητέρα του δεν κατέληξε στην κλινική, αλλά δύο ή τρεις ημέρες αργότερα στο 424. Η συγκεκριμένη καταγγελία αφορά προσωπική μαρτυρία συγγενή και δεν αποτελεί από μόνη της ιατρική διαπίστωση για τα αίτια της επιδείνωσης ή του θανάτου της γυναίκας.

«Μέχρι ξύλο είδα»

Άλλη γυναίκα, η οποία είχε συγγενικό της πρόσωπο στην κλινική, έκανε επίσης σοβαρή καταγγελία για περιστατικό κακομεταχείρισης ηλικιωμένης ασθενούς. «Μέχρι ξύλο είδα. Το είδα και μάλωσα με τη νοσοκόμα», ανέφερε, περιγράφοντας ένα περιστατικό που, όπως υποστηρίζει, είδε η ίδια.

Η συγκεκριμένη καταγγελία δεν έχει παρουσιαστεί ως διαπιστωμένο περιστατικό από τις ελεγκτικές Αρχές και, ως εκ τούτου, παραμένει αντικείμενο διερεύνησης.

Καταγγελίες και για τις συνθήκες την περίοδο της πανδημίας

Ο Ιωάννης Βαλέντης αναφέρθηκε και στην περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού, υποστηρίζοντας ότι στην κλινική δεν εφαρμόζονταν τα ίδια υγειονομικά μέτρα που ίσχυαν σε άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα. Όπως καταγγέλλει, υπήρχαν εργαζόμενοι που δεν είχαν εμβολιαστεί και δεν τηρούνταν, σύμφωνα με τον ίδιο, τα πρωτόκολλα που ίσχυαν εκείνη την περίοδο για τη χρήση μάσκας και τη διενέργεια rapid tests.

Πρόκειται για καταγγελίες που αφορούν προηγούμενη περίοδο και θα πρέπει να αξιολογηθούν με βάση τα τότε ισχύοντα υγειονομικά πρωτόκολλα και τα διαθέσιμα στοιχεία.

Το «λουκέτο» και η εισαγγελική έρευνα

Η υπόθεση δεν περιορίζεται πλέον στον έλεγχο της λειτουργίας της κλινικής. Μετά τα ευρήματα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, προχώρησε η διαδικασία σφράγισης, ενώ έχει παρέμβει και η Εισαγγελία, με τη διερεύνηση πιθανών ευθυνών να βρίσκεται σε εξέλιξη. Παράλληλα, στους ασθενείς που εξακολουθούν να νοσηλεύονται στην κλινική δόθηκε χρονικό περιθώριο για την ασφαλή μεταφορά τους σε άλλες δομές, καθώς πρόκειται σε μεγάλο βαθμό για ηλικιωμένους και βαριά ασθενείς που δεν μπορούν να μετακινηθούν άμεσα.

Η υπόθεση έχει πλέον πάρει διαστάσεις που ξεπερνούν τα όρια μιας διοικητικής παράβασης. Από τη μία πλευρά βρίσκονται τα επίσημα ευρήματα για τη λειτουργία μη αδειοδοτημένου Ογκολογικού Τμήματος, τις χημειοθεραπείες και τις ελλείψεις στη στελέχωση. Από την άλλη, οι μαρτυρίες συγγενών και ασθενών περιγράφουν μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που θα περίμενε κανείς σε μια οργανωμένη δομή υγείας.