Χάρις Αλεξίου: “Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια;”-Η εξομολόγηση για την αποχώρηση από το τραγούδι

Μια ιδιαίτερα προσωπική συζήτηση με την Αθηναΐδα Νέγκα είχε η Χάρις Αλεξίου, στην πρεμιέρα της εκπομπής «Καλύτερα Αργά», το βράδυ της Τετάρτης 30 Σεπτεμβρίου 2026.

Η καταξιωμένη ερμηνεύτρια αναφέρθηκε σε σημαντικούς σταθμούς της ζωής και της καριέρας της, μιλώντας μεταξύ άλλων για την απόφασή της να σταματήσει το τραγούδι. Όπως εξήγησε, το πρόβλημα που αντιμετώπισε με τη φωνή της αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την απομάκρυνσή της από το τραγούδι.

Στη διάρκεια της συνέντευξης, η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε και σε πρόσωπα της μουσικής σκηνής, όπως ο Γιάννης Πάριος, ο Γιώργος Μαζωνάκης και ο ΛΕΞ, ενώ μοιράστηκε σκέψεις για τη δική της μακρά πορεία στον χώρο της μουσικής.

Η συζήτηση δεν περιορίστηκε, ωστόσο, στην καλλιτεχνική της διαδρομή. Η ίδια μίλησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια για την προσωπική της ζωή, τους δύο γάμους της, αλλά και για μια πλευρά του χαρακτήρα της που, όπως αποκάλυψε, τη συνοδεύει από τα νεανικά της χρόνια: την έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Ξεχωριστή θέση στην εξομολόγησή της είχε και το ζήτημα της φθαρτότητας, με την ερμηνεύτρια να καταθέτει τις προσωπικές της σκέψεις για τον χρόνο, τις αλλαγές και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει πλέον τη ζωή.

Αναφερόμενη στην αποχή της από τις μουσικές σκηνές και τη συνειδητή επιλογή να σταματήσει το τραγούδι, η ίδια εξήγησε:

«Δεν μου λείπει. Δεν χορταίνεται αυτό. Αλλά ίσως επειδή ξέρω ότι δεν μπορώ αυτό να το κάνω άλλο, ίσως έχει φτιαχτεί κάτι μέσα μου που με βοηθάει στο να μην υποφέρω λιγάκι, να μη στενοχωριέμαι.

Θυμάμαι που είχα πάει σε έναν γιατρό εδώ στην Αθήνα και του έλεγα “βρε παιδί μου, τι, δεν μου βρίσκουν κάτι; Τι είναι αυτό;”. Και μου λέει “Μα εσύ έχεις πολύ καιρό τώρα, έχεις πρόβλημα με τη φωνή σου”. Αχ, και δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό που άκουσα, ότι δηλαδή συνέβαινε αυτό, άρα κι εγώ δεν το καταλάβαινα.»

Στη συνέχεια, περιέγραψε τη στιγμή που συνειδητοποίησε πως είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου:

«Την απόφαση την πήρα όταν τραγουδούσα με τον Σταύρο Ξαρχάκο στο Gazarte και έλεγα κάποια τραγούδια που τα λάτρευα, με τη Μοσχολιού, του Ζαμπέτα και αυτά, και δεν μπορούσα να τα αποδώσω. Τα τραγούδια τα οποία εγώ έλιωνα όταν τα έλεγα. Εδώ και καιρό είχε αρχίσει να σκληραίνει η φωνή μου και είπα “δεν γίνεται άλλο”.

Η σχέση μου με το τραγούδι και η αγάπη μου γι’ αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Δεν γίνεται. Αλλά εγώ το έχω κάνει και πάρα πολλά χρόνια. Δηλαδή δεν λέμε “πέθανε νέο το παιδί”. Κατάλαβες; Τι κρίμα, ας πούμε. Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια; Πόσο; Το χάρηκα, το απόλαυσα, του έδωσα πράγματα, μου έδωσε.»

Μιλώντας για τον Γιώργο Μαζωνάκη, στάθηκε στη βαθιά αγάπη που έχει διαμορφωθεί γύρω από το πρόσωπό του:

«Υπάρχει σαν κρυφή αγάπη, μια κρυμμένη που δεν το ξέρουμε εμείς. Εγώ δεν ήξερα αυτή τη λατρεία προς τον Γιώργο. Ήξερα ότι ήταν ένας γλυκός άνθρωπος, βλέπαμε τις παραξενιές του, χαιρόμασταν, παραξενευόμασταν, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι συμβαίνει αυτό το πράγμα και φαντάζομαι ότι υπάρχουν κι άλλοι.»

Στο ίδιο πλαίσιο, έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον ράπερ ΛΕΞ και τις νέες τάσεις στη μουσική:

«Μην ξεχνάς τι πάθαμε με τον ΛΕΞ. Πώς γέμισε αυτό το στάδιο; Πού ήταν αυτός ο άνθρωπος και δεν τον έχουμε πάρει είδηση; Υπάρχουν κόσμοι που δεν ερχόμαστε εμείς σε επαφή μαζί τους. Υπάρχουν μικρές σκηνές, εκεί που γεννιούνται νέες φόρμες, νέες τάσεις στο τραγούδι και ξαφνικά κάτι γίνεται και απλώνονται στον κόσμο.»

Η προσωπική ζωή, οι δύο γάμοι και η μοναξιά

Περνώντας σε πιο προσωπικά μονοπάτια, αναφέρθηκε στη συναισθηματική της κατάσταση τα τελευταία χρόνια:

«Θα σου πω ένα πράγμα, μια και είμαστε αργά. Από το 2004 είμαι μόνη μου. Είναι πολλά χρόνια, κάτι σημαίνει αυτό. Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση.

Μου λένε καμιά φορά “οι άνδρες φοβούνται τις γυναίκες”. Τι είναι αυτά; Τις φοβούνται; Εμείς θέλουμε να έχουμε έναν μάγκα, να μη φοβάται. Τον άλλο που φοβάται τι να τον κάνω;»

Παράλληλα, μίλησε για τους δύο γάμους που πραγματοποίησε στη ζωή της:

«Ο πρώτος μου γάμος ήταν από έρωτα, ο δεύτερος ξεκίνησε από φιλία, είχε άλλη ποιότητα. Το άλλο ήταν λίγο χαζό. Ήμουν 20 χρονών, ωραίος, ψηλός, με ωραία μαλλιά.»

Η έλλειψη αυτοπεποίθησης και η στάση ζωής απέναντι στον θάνατο

Η αγαπημένη ερμηνεύτρια δεν δίστασε να αποκαλύψει τις ανασφάλειες που την συνόδευαν από την παιδική της ηλικία:

«Αυτοπεποίθηση δεν είχα ποτέ. Πάντοτε ήμουν φοβισμένη. Μου λέγανε “τι ωραία χείλη έχεις, τι ωραίο πρόσωπο”, αλλά εγώ να πω ότι είμαι μια ωραία, ας πούμε… Δεν μου καλλιεργήθηκε από μικρή. Ντρεπόμουν για μένα.»

Κλείνοντας τη συγκινητική της συνέντευξη, η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε στην απώλεια των γονιών της αλλά και στη δική της φιλοσοφία για τη ζωή:

«Η μητέρα έφυγε ούτε 50 ετών και ο μπαμπάς μου 35. Δεν σκέφτηκα, παρ΄όλο που πέρασα κάποια στιγμή ένα… Δε σκέφτηκα ποτέ ότι θα πεθάνω. Ούτε τώρα σκέφτομαι ότι.. δηλαδή λέω: “ας μην αναλάβω αυτή τη δουλειά γιατί δεν είναι για την ηλικία μου”, αλλά δε σκέφτομαι ότι θα πεθάνω. Δε θα πεθάνω. Αποκλείεται να πεθάνω.»