Eπίδομα ανεργίας: Τι ισχύει στην Ευρώπη για τη διάρκεια συγκριτικά με την πρόταση Μαρινάκη
✨Ο Παύλος Μαρινάκης άνοιξε τη συζήτηση για το επίδομα ανεργίας στην Ελλάδα, προτείνοντας τη χορήγησή του μόνο για δύο μήνες, προκαλώντας αντιδράσεις.
✨Στην Ευρώπη, η διάρκεια του επιδόματος ανεργίας είναι πολύ μεγαλύτερη, με χώρες όπως η Γαλλία και η Ολλανδία να προσφέρουν έως και 36 μήνες υποστήριξης.
✨Ο ΟΟΣΑ προτείνει πιο στοχευμένα συστήματα αξιολόγησης και υποστήριξης ανέργων στην Ελλάδα, με έμφαση στην καλύτερη αντιστοίχιση προσφοράς και ζήτησης εργασίας.
✨Η σύγκριση δείχνει ότι η συζήτηση αφορά την ισορροπία μεταξύ εισοδηματικής προστασίας και επιστροφής στην εργασία, όχι τη δραστική μείωση της διάρκειας του επιδόματος.
Άθελά του ή όχι, ο Παύλος Μαρινάκης άνοιξε τη συζήτηση για το επίδομα ανεργίας στην Ελλάδα. Η δίκη του πρόταση βέβαια (να χορηγείται το επίδομα μόνο για δύο μήνες αφού στη χώρα μπορεί να βρει κάποιος εύκολα δουλειά) χαρακτηρίζεται από άστοχη έως ακραία, όμως περισσότερη σημασία έχει να δούμε τι ακριβώς ισχύει στην Ευρώπη.
Η ευρωπαϊκή πραγματικότητα λοιπόν είναι τελείως διαφορετική από την “πραγματικότητα” της πρότασης Μαρινάκη.
Υπάρχουν χώρες όπως η εκτός ΕΕ Ισλανδία που μπορούν να παρατείνουν τη χορήγηση του επιδόματος για 30 μήνες (δηλαδή για 2,5 χρόνια). Και εντός ΕΕ τα παραδείγματα κινούνται στην ίδια κατεύθυνση.
Το ισχύει σε Γαλλία και Ολλανδία
Αλλά ας μελετήσουμε λίγο πιο ενδελεχώς τα συστήματα που ισχύουν στην Γαλλία και την Ολλανδία.
Στη Γαλλία η διάρκεια χορήγησης του επιδόματος, σε κάθε περίπτωση πολύ μεγάλη, εξαρτάται από την ηλικία του ανέργου, κάτι που είναι απολύτως λογικό.
Οι κάτω των 55 ετών άνεργοι λαμβάνουν το ποσό για 24 μήνες. Το διάστημα αυτό ανεβαίνει στους 30 μήνες αν ο άνεργος είναι ακριβώς 55 ή 56 ετών ενώ σε περίπτωση που κάποιος που χάνει τη δουλειά του είναι από 57 ετών και πάνω, το επίδομα μπορεί να χορηγηθεί ακόμα και για 36 μήνες, δηλαδή τρία ολόκληρα χρόνια. Πολύ πρόσφατα τα όρια μειώθηκαν για τις δύο πρώτες ηλικιακές κατηγορίες σε 15 μήνες και 20 μήνες αντίστοιχα αλλά για ειδικές κατηγορίες εργαζόμενων.
Η περίπτωση της Ολλανδίας είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.
Αν ο εργαζόμενος έχει εργαστεί τουλάχιστον τις 26 από τις 36 τελευταίες εβδομάδες τότε δικαιούται τουλάχιστον τρεις μήνες το επίδομα.
Σε περίπτωση που ο εργασιακός βίος πριν την απόλυση είναι μεγαλύτερος, τότε τα πράγματα διαφοροποιούνται.
Για τα πρώτα 10 πλήρη έτη εργασιακού ιστορικού, κάθε έτος αντιστοιχεί σε 1 μήνα επιδόματος. Μετά τα 10 έτη, κάθε επιπλέον έτος που προσμετράται από το 2016 και μετά αντιστοιχεί σε 0,5 μήνα. Το ανώτατο όριο της χορήγησης του κρατικού επιδόματος είναι 24 μήνες.
Τουτέστιν ότι ακόμα και σε μία χώρα με “σκληρή” νομοθεσία το σωτήριο αυτό βοήθημα μπορεί να χορηγείται για το διάστημα των δύο χρόνων.
Οι προτάσεις του ΟΟΣΑ
Για επιδόματα ανεργίας κάτω του χρόνου θα πρέπει να “ταξιδέψουμε” μέχρι την Ουγγαρία (μέχρι πρότινος με κυβέρνηση του ακροδεξιού Ορμπαν) στην οποία ο ανώτερος χρόνος χορήγησης είναι οι 90 μέρες, στη Σλοβακία (6 μήνες) ή στην Τσεχία για την οποία μιλάμε για 5 έως 11 μήνες ανάλογα την περίπτωση της ανεργίας και την ηλικία του ανέργου.
Προφανώς θα υπάρχουν και άλλα παραδείγματα, περισσότερο ακραία, εκτός όμως της Ευρώπης.
Το δίμηνο, επομένως, δεν συνιστά κάποιο προφανές ευρωπαϊκό πρότυπο ως προς τη διάρκεια της βασικής ασφαλιστικής παροχής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα συστήματα αυτά είναι ίδια μεταξύ τους: διαφέρουν σημαντικά τόσο ως προς το ύψος του επιδόματος όσο και ως προς τις προϋποθέσεις, τη διάρκεια και τις παροχές που ακολουθούν μετά τη λήξη του.
Η σύγκριση δείχνει, πάντως, ότι η συζήτηση για την ανεργία στην Ευρώπη αφορά κυρίως το πώς συνδυάζεται η εισοδηματική προστασία με την επιστροφή στην εργασία — όχι την κατάργηση της προστασίας μετά από μόλις δύο μήνες που ειδικά για τους περισσότερο ηλικιωμένους είναι καταστροφική.
Στην πιο πρόσφατη πρότασή του του για την Ελλάδα, ο ΟΟΣΑ δίνει έμφαση σε ένα πιο στοχευμένο σύστημα: καλύτερη αξιολόγηση των ανέργων από τη ΔΥΠΑ, αξιοποίηση δεδομένων από ΕΡΓΑΝΗ και e-ΕΦΚΑ για το εργασιακό ιστορικό τους και έγκαιρη παραπομπή όσων βρίσκονται μακριά από την αγορά εργασίας σε εξατομικευμένη υποστήριξη και κατάρτιση.
Παράλληλα, ο ΟΟΣΑ αξιολογεί τα επιδόματα ανεργίας όχι μόνο με βάση τη διάρκειά τους αλλά και με βάση το πόσο από το προηγούμενο εισόδημα διατηρεί ο άνεργος μετά από 2, 6, 12, 24 και 60 μήνες ανεργίας. Δηλαδή, η διεθνής σύγκριση του Οργανισμού δεν αντιμετωπίζει το δίμηνο ως κάποιο πρότυπο διάρκειας.
Τέλος, επισημαίνει ότι, παρά την υποχώρηση της ανεργίας, εξακολουθούν να συνυπάρχουν υψηλή ανεργία σε συγκεκριμένους κλάδους αλλά και σημαντικές ελλείψεις εργατικού δυναμικού, γεγονός που καθιστά την καλύτερη αντιστοίχιση ανέργων και διαθέσιμων θέσεων βασικό ζήτημα της πολιτικής απασχόλησης.
Αλλη υπόθεση βέβαια αυτή και η άλλη ο περιορισμός της χορήγησης του επιδόματος σε δύο μήνες.
SiteDesign