Τραμπ: Η πραγματική εικόνα πίσω από τις επικρίσεις: 33,4 δις $ ο λογαριασμός του πολέμου με το Ιράν

Παρά τις αναφορές περί σοβαρής μείωσης των αμερικανικών αποθεμάτων πυρομαχικών, η κυβέρνηση Τραμπ επιμένει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν επαρκή στρατιωτική ισχύ και δυνατότητα άμεσης αναπλήρωσης των αποθεμάτων τους. Η έκθεση του γενικού επιθεωρητή του Πενταγώνου, ωστόσο, καταγράφει πράγματι πιέσεις στα αποθέματα και δυσκολίες στην ταχεία αναπλήρωσή τους. Παράλληλα, όμως, δείχνει και το σημαντικό οικονομικό μέγεθος της αμερικανικής κινητοποίησης: από τις 28 Φεβρουαρίου έως τις 30 Ιουνίου 2026, οι ΗΠΑ δαπάνησαν συνολικά 33,4 δις δολάρια για τον πόλεμο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δημόσια απορρίψει επανειλημμένα τις εκτιμήσεις περί «εξάντλησης» των αμερικανικών οπλοστασίων. Υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν τεράστιες ποσότητες πυρομαχικών και συνεχίζουν να ενισχύουν την παραγωγική τους δυνατότητα. Τη θέση αυτή έχει υιοθετήσει και η ηγεσία του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας.

Πράγματι, η αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή στη σύγκρουση με το Ιράν, σύμφωνα με το “Πρώτο Θέμα”, έχει απαιτήσει σημαντική κατανάλωση όπλων, ιδιαίτερα σε συστήματα μακρού πλήγματος και στην αεράμυνα. Η χρήση μεγάλων ποσοτήτων πυραύλων και αναχαιτιστικών είναι αναμενόμενη σε μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση και δεν σημαίνει αυτομάτως ότι οι ΗΠΑ έχουν χάσει τη στρατηγική τους επάρκεια.

Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Η Ουάσιγκτον δεν βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κατάσταση αδυναμίας, αλλά με την ανάγκη να προσαρμόσει την παραγωγή της σε έναν πόλεμο υψηλής έντασης. Η αμερικανική αμυντική βιομηχανία διαθέτει τεράστιες δυνατότητες, όμως η αναπλήρωση σύγχρονων πυραύλων, αναχαιτιστικών και άλλων προηγμένων συστημάτων απαιτεί χρόνο.

Οι απώλειες στρατιωτικού εξοπλισμού, μεταξύ των οποίων F-15E, F-35 και MQ-9, αποτελούν αναμφίβολα κόστος της σύγκρουσης. Δεν συνιστούν, όμως, από μόνες τους ένδειξη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χάσει τη στρατιωτική τους υπεροχή.

Το βασικό σημείο της επιχειρηματολογίας του Τραμπ είναι πως έχει μεν κόστος ο πόλεμος αλλά όχι σε τέτοια έκταση που του καταλογίζουν. Συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος Τραμπ δεν αρνείται ότι ένας πόλεμος καταναλώνει τεράστιους πόρους. Αρνείται ότι η κατανάλωση αυτή ισοδυναμεί με στρατηγική εξάντληση των ΗΠΑ.

Ωστόσο όπως λένε αναλυτές, μία υπερδύναμη που χρησιμοποιεί σημαντικό μέρος των αποθεμάτων της σε μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση και ταυτόχρονα κινητοποιεί την οικονομία και την αμυντική της βιομηχανία για την αναπλήρωσή τους δεν βρίσκεται κατ’ ανάγκη σε κατάσταση αδυναμίας. Βρίσκεται μπροστά σε μια απαιτητική διαδικασία προσαρμογής.

Ο Τραμπ έχει επιλέξει να αντιμετωπίσει αυτή την πραγματικότητα χωρίς να παρουσιάζει τις ΗΠΑ ως χώρα που βρίσκεται σε θέση αδυναμίας. Η πολιτική του βασίζεται στην προβολή ισχύος και στην αντίληψη ότι η αμερικανική στρατιωτική και βιομηχανική δυνατότητα παραμένει συντριπτικά μεγαλύτερη από εκείνη των αντιπάλων της.

Οι επικριτές του μπορούν να αμφισβητούν τις εκτιμήσεις του για την πορεία του πολέμου ή να θεωρούν υπερβολικά αισιόδοξες τις δηλώσεις του. Αυτό όμως είναι διαφορετικό από το να παρουσιάζεται κάθε μείωση αποθεμάτων ως απόδειξη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεμείνει από όπλα.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ένας πόλεμος αυτού του μεγέθους κοστίζει ακριβά. Φυσικά και κοστίζει.

Το ερώτημα είναι αν οι ΗΠΑ μπορούν να διατηρήσουν την επιχειρησιακή τους ισχύ, να αναπληρώσουν τα αποθέματά τους και να συνεχίσουν να επιβάλλουν τους όρους τους.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο ο Τραμπ επιμένει ότι η Αμερική εξακολουθεί να διαθέτει το πλεονέκτημα.