Ελεγκτικό Συνέδριο: Οριστικά 15.000 ευρώ ο καταλογισμός σε δύο πρώην υπαλλήλους του δήμου Ρόδου για εντάλματα 1,3 εκ. ευρώ

Το Β΄ Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την έφεση του πρώην δημοτικού ταμία και της πρώην προϊσταμένης του Λογιστικού Τμήματος για παραγραφή της αξίωσης και των καταλογισμών για πέντε εντάλματα του 2006. Η εξόφληση χωρίς προηγούμενη θεώρηση του Επιτρόπου κρίθηκε ουσιαστική παράβαση και όχι απλό διαδικαστικό σφάλμα, αν και το δικαστήριο δέχτηκε, πως δεν υπήρχε δόλος.

Την έφεση δύο πρώην υπαλλήλων του πρώην Δήμου Ροδίων, σύμφωνα με την εφημερίδα «Δημοκρατική» της Ρόδου, απέρριψε το Β΄ Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την υπ’ αριθμ. 816/2026 απόφασή του, βάζοντας τέλος σε μία πολυετή δικαστική διαμάχη που αφορά τη χρηματική διαχείριση του Δήμου κατά το οικονομικό έτος 2006.

Οι δύο πρώην υπάλληλοι, ο τότε δημοτικός ταμίας και η τότε προϊσταμένη του Λογιστικού Τμήματος, είχαν προσφύγει κατά της καταλογιστικής πράξης του Α΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία τους είχε καταλογιστεί, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, το ποσό των 15.000 ευρώ υπέρ του δήμου Ρόδου.

Το ποσό αυτό είχε προκύψει από υπόθεση που αφορούσε αρχικά πέντε χρηματικά εντάλματα συνολικού ύψους 1.327.567,27 ευρώ, τα οποία εκδόθηκαν και εξοφλήθηκαν τον Δεκέμβριο του 2006 χωρίς προηγούμενη θεώρηση από τον αρμόδιο Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αξίωση του Δημοσίου δεν είχε παραγραφεί και απέρριψε όλους τους βασικούς λόγους της έφεσης.

Τα πέντε εντάλματα

Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκονται πέντε εντάλματα που εκδόθηκαν τις τελευταίες ημέρες του 2006, πριν από την αλλαγή της δημοτικής αρχής.

Το πρώτο, ύψους 60.977,60 ευρώ, αφορούσε επιχορήγηση προς τον Δημοτικό Οργανισμό Πρόνοιας Δήμου Ροδίων. Προηγήθηκαν 51 αντίστοιχα εντάλματα μέσα στο ίδιο έτος, συνολικού ύψους 1.951.078,76 ευρώ, τα οποία είχαν θεωρηθεί από τον Επίτροπο. Το συγκεκριμένο, όμως, εξοφλήθηκε χωρίς να έχει προηγηθεί ο προβλεπόμενος έλεγχος.

Δύο ακόμη εντάλματα, ύψους 38.000 και 725.000 ευρώ, αφορούσαν την καταβολή μέρους της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της Α.Δ.Ε.Κ.Τ. Α.Ε. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το υπόλοιπο ποσό των 257.000 ευρώ καταβλήθηκε το 2007 με νέο ένταλμα, το οποίο υποβλήθηκε κανονικά στον Επίτροπο και θεωρήθηκε πριν από την εξόφλησή του.

Το τέταρτο ένταλμα, ύψους 297.000 ευρώ, αφορούσε τη συμμετοχή του Δήμου σε προγραμματική σύμβαση για το ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ, ενώ το πέμπτο, ύψους 206.589,67 ευρώ, αφορούσε επτά δόσεις αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της ΡΟΔΩΝ Α.Ε.

Κοινό στοιχείο όλων ήταν ότι τα ποσά καταβλήθηκαν χωρίς να έχει προηγηθεί η θεώρηση του Επιτρόπου.

Δεν υπήρξε παραγραφή

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των δύο πρώην υπαλλήλων ήταν ότι η αξίωση είχε παραγραφεί. Το Δικαστήριο, ωστόσο, απέρριψε τον ισχυρισμό, γεγονός που ανοίγει τον δρόμο και γι΄ άλλες υποθέσεις.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση, τα φύλλα μεταβολών και ελλείψεων είχαν επιδοθεί στους δύο υπαλλήλους στις 26 και 27 Ιουνίου 2013, πριν συμπληρωθεί η δεκαετία από τη λήξη του οικονομικού έτους 2006.

Με βάση τη σχετική νομολογία, το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι η εμπρόθεσμη σύνταξη των φύλλων μεταβολών και ελλείψεων επηρέασε την πορεία της παραγραφής. Ως εκ τούτου, απέρριψε τον σχετικό λόγο έφεσης.

«Δεν ήταν απλό διαδικαστικό λάθος»

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η κρίση του Β΄ Τμήματος για την εξόφληση των πέντε ενταλμάτων χωρίς προηγούμενη θεώρηση. Οι κατηγορούμενος υποστήριξαν ότι επρόκειτο ουσιαστικά για διαδικαστική παράλειψη, καθώς οι δαπάνες είχαν πραγματοποιηθεί για νόμιμους σκοπούς, υπήρχαν τα σχετικά δικαιολογητικά και τα αντίστοιχα εντάλματα των προηγούμενων περιόδων είχαν ελεγχθεί από τον Επίτροπο.

Το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε το επιχείρημα. Έκρινε ότι ο δημοτικός ταμίας είχε υποχρέωση να εξοφλεί μόνο εντάλματα που πληρούσαν όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων και την προηγούμενη θεώρηση από τον Επίτροπο. Η απουσία της θεώρησης δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί ως μία απλή τυπική πλημμέλεια.

Παράλληλα, το Δικαστήριο έκρινε ότι και η πρώην προϊσταμένη του Λογιστικού Τμήματος είχε ευθύνη, καθώς όφειλε να μεριμνήσει ώστε τα εντάλματα να αποσταλούν για θεώρηση πριν διαβιβαστούν στο Ταμείο για εξόφληση.

Η ποινική αθώωση δεν ανέτρεψε τον καταλογισμό

Οι δύο πρώην υπάλληλοι επικαλέστηκαν και την προηγούμενη ποινική τους αθώωση από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δωδεκανήσου. Με την υπ’ αριθμ. 123/2015 απόφαση είχαν απαλλαγεί από κατηγορίες που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, πλαστογραφία, υπεξαίρεση και απιστία στην υπηρεσία.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο, όμως, έκρινε ότι η ποινική αθώωση δεν αναιρεί τη δημοσιονομική ευθύνη που εξετάζεται στο πλαίσιο του ελέγχου του. Όπως επισημαίνεται, για τη στοιχειοθέτηση ελλείμματος λόγω παράλειψης του προληπτικού ελέγχου δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για σκοπό ξένο προς τον Δήμο ή ότι προκλήθηκε αντίστοιχη περιουσιακή ζημία.

Από 1,327 εκατ. ευρώ στα 15.000 ευρώ

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ποσό των 15.000 ευρώ δεν αποτελεί το αρχικό ύψος του καταλογισμού. Το ποσό που είχε αρχικά αναζητηθεί ως έλλειμμα ανερχόταν σε 1.327.567,27 ευρώ, δηλαδή στο συνολικό ύψος των πέντε ενταλμάτων.

Το Α΄ Κλιμάκιο, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις της υπόθεσης, τη βαρύτητα της παράβασης, τον βαθμό αμέλειας των δύο υπαλλήλων, αλλά και το γεγονός ότι δεν διαπιστώθηκε τελικά περιουσιακή ζημία του Δήμου, περιόρισε τον καταλογισμό στα 15.000 ευρώ, δηλαδή σε ποσοστό μείωσης περίπου 98,87%.

Οι δύο πρώην υπάλληλοι ζήτησαν περαιτέρω μείωση, επικαλούμενοι μεταξύ άλλων την αρχή της αναλογικότητας και την οικονομική τους κατάσταση. Ωστόσο, σύμφωνα με την απόφαση, δεν προσκόμισαν συγκεκριμένα στοιχεία για την περιουσιακή τους κατάσταση που θα μπορούσαν να στηρίξουν νέο περιορισμό του ποσού.

Το Β’  Τμήμα έκρινε, τελικά, ότι δεν συντρέχει λόγος περαιτέρω μείωσης. Έτσι, μετά την απόρριψη της έφεσης, παραμένει σε ισχύ ο καταλογισμός των 15.000 ευρώ σε βάρος των δύο πρώην υπαλλήλων, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, υπέρ του Δήμου Ρόδου.

Η απόφαση κλείνει μία υπόθεση που ξεκίνησε από τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης του πρώην Δήμου Ροδίων για το 2006 και εξελίχθηκε επί σειρά ετών, με το Ελεγκτικό Συνέδριο να δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην υποχρέωση τήρησης του προληπτικού δημοσιονομικού ελέγχου, ακόμη και όταν οι ίδιες οι δαπάνες αφορούν πραγματικές ανάγκες και δημόσιους σκοπούς.