Καρπουχτσής στο Libre: Χτίζουμε νέα κοινωνική πλειοψηφία– Δεν χρειαζόμαστε διαχείριση των συνεπειών, αλλά αλλαγή μοντέλου

Τις βασικές προγραμματικές και πολιτικές προτεραιότητες της ΕΛ.Α.Σ. αναλύει στη συνέντευξή του στο libre, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, Κώστας Καρπουχτσής.  Αναφερόμενος στην οικονομική πρόταση που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας, ξεκαθαρίζει τη διαφορά μεταξύ του κοστολογημένου δημοσιονομικού προγράμματος των 7,5 δισ. ευρώ και του Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης των 12 δισ. ευρώ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη μετάβασης σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο με έμφαση στην τεχνολογία, τις εξαγωγές και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Παράλληλα, ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική της περιορίζεται στη διαχείριση των συνεπειών της ακρίβειας χωρίς να αγγίζει τις βαθύτερες αιτίες. Τέλος, τοποθετείται με σαφήνεια για τους κανόνες στελέχωσης και κοινωνικής διεύρυνσης της ΕΛ.Α.Σ., τονίζοντας ότι στόχος είναι η συγκρότηση μιας νέας προοδευτικής πλειοψηφίας χωρίς προνομιακές μεταφορές εδρών ή ανακύκλωση προσώπων.

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

–Ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ είπε ότι το 2015 δεν τα κατάφερε και συμβιβάστηκε, αλλά στη συνέχεια πήγε σε εκλογές. Είχε όμως προηγηθεί το δημοψήφισμα. Πώς μπορεί σήμερα να πείσει ότι δεν θα αγνοήσει ξανά τη λαϊκή εντολή;

Το 2015 δεν χρειάζεται ούτε να το ωραιοποιήσουμε ούτε να το ξαναγράψουμε. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε καθαρά στη ΔΕΘ ότι συγκρούστηκε, δεν πέτυχε το αποτέλεσμα που επεδίωκε στη διαπραγμάτευση, αναγκάστηκε σε έναν επώδυνο συμβιβασμό και στη συνέχεια επέστρεψε στην κρίση του ελληνικού λαού, με όλα τα δεδομένα πλέον γνωστά. Σήμερα, όμως, βρισκόμαστε σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Η χώρα δεν βρίσκεται σε μνημόνιο, οι ευρωπαϊκοί δημοσιονομικοί κανόνες είναι γνωστοί και οι προτάσεις μας έχουν σχεδιαστεί μέσα σε αυτό το πραγματικό πλαίσιο.

Γι’ αυτό δεν ζητάμε από τους πολίτες να μας πιστέψουν επειδή το λέμε. Τους παρουσιάζουμε συγκεκριμένα τι θα κάνουμε, πόσο κοστίζει, πώς χρηματοδοτείται και πώς θα εφαρμοστεί. Και έχουμε δεσμευτεί να καταθέσουμε το δημοσιονομικό μας πρόγραμμα στο Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο για ανεξάρτητη αξιολόγηση.

Δεν υποσχόμαστε τα πάντα στους πάντες. Έχουμε ιεραρχήσει ανάγκες και έχουμε παρουσιάσει ένα σχέδιο τετραετίας ρεαλιστικό, εφαρμόσιμο και αναγκαίο.

Η αξιοπιστία σήμερα είναι ότι παρουσιάζουμε από πριν το σχέδιο, τους πόρους και τους κανόνες με τους οποίους θα κυβερνήσουμε – και είμαστε έτοιμοι να κριθούμε γι’ αυτά.

–Ως οικονομολόγος έχετε δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης των 12 δισ. ευρώ. Πώς απαντάτε στην κριτική περί «ανέξοδων υποσχέσεων» και πώς τεκμηριώνεται η κοστολόγηση;

Πρώτα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μια βασική σύγχυση: άλλο το δημοσιονομικό πρόγραμμα και άλλο το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης.

Το δημοσιονομικό πρόγραμμα είναι περίπου 7,5 δισ. ευρώ στην τετραετία. Πατά στον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο και σε νέα, μόνιμα έσοδα από δικαιότερη φορολόγηση. Δεν ξεκινήσαμε δηλαδή από έναν κατάλογο υποσχέσεων και μετά ψάξαμε πώς θα τον πληρώσουμε. Ξεκινήσαμε από τα πραγματικά περιθώρια, ιεραρχήσαμε ανάγκες και πάνω σε αυτά χτίσαμε τις παρεμβάσεις μας. 

Το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης είναι διαφορετικό. Είναι ένα δημόσιο επενδυτικό εργαλείο, η επενδυτική μηχανή της παραγωγικής ανασυγκρότησης, με στόχο 12 δισ. ευρώ πρωτογενών κεφαλαίων στην τετραετία. Η χρηματοδοτική του αρχιτεκτονική αξιοποιεί εθνικούς επενδυτικούς πόρους, ανακατευθύνει το επενδυτικό κίνητρο της Golden Visa προς παραγωγικές επενδύσεις και, με μόχλευση πρόσθετων κεφαλαίων, αποκτά πολύ μεγαλύτερη επενδυτική δυνατότητα. Δεν μοιράζει επιδοτήσεις χωρίς στόχο. Χρηματοδοτεί επενδύσεις με δημόσιο έλεγχο και μετρήσιμο αποτέλεσμα. 

Η ουσιαστική μας διαφορά είναι αυτή: η Ελλάδα δεν μπορεί μόνο να μοιράζει καλύτερα τον υπάρχοντα πλούτο. Πρέπει και να παράγει περισσότερο.

–Ποιο είναι το μεγαλύτερο έλλειμμα των μέτρων που παρουσίασε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ;

Δεν έλειψε ακόμη ένα μέτρο. Έλειψε ένα σχέδιο για το πού θέλουμε να βρίσκεται η Ελλάδα σε δέκα χρόνια.

Μετά από επτά χρόνια, ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί κυρίως να διορθώσει τις συνέπειες του ίδιου μοντέλου που εφάρμοσε. Δίνει κάτι στον μισθό, αλλά η ακρίβεια το αφαιρεί στο σούπερ μάρκετ και στο ρεύμα. Επιδοτεί τη ζήτηση κατοικίας χωρίς να δημιουργεί επαρκές απόθεμα προσιτής στέγης. Ανακαλύπτει τώρα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ενώ για χρόνια μεγάλο μέρος τους έμεινε έξω από τη μεγάλη επενδυτική χρηματοδότηση.

Γι’ αυτό λέω: άλλαξε το περιτύλιγμα, όχι το μοντέλο.

Εμείς θέτουμε έναν διπλό στόχο: σύγκλιση με την Ευρώπη και σύγκλιση μέσα στην ίδια την Ελλάδα. Ανάμεσα στους πολλούς και τους λίγους, ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια. 

Αυτό απαιτεί παραγωγικότητα, τεχνολογία, βιομηχανική πολιτική, εξαγωγές, ανταγωνιστικό ενεργειακό κόστος και ισχυρότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Δεν χρειαζόμαστε καλύτερη διαχείριση των συνεπειών. Χρειαζόμαστε αλλαγή των αιτιών που τις παράγουν.

–Έχετε επιμείνει ότι το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι μόνο η ακρίβεια ή οι χαμηλοί μισθοί, αλλά το ίδιο το παραγωγικό μοντέλο. Τι σημαίνει στην πράξη «αλλαγή παραγωγικού μοντέλου» για μια μικρομεσαία επιχείρηση, έναν εργαζόμενο και έναν νέο άνθρωπο στην περιφέρεια; Και πώς θα καταλάβουμε σε τέσσερα χρόνια ότι η Ελλάδα πράγματι άλλαξε πορεία;

Σημαίνει να πάψει η Ελλάδα να προσπαθεί να είναι ανταγωνιστική μέσω χαμηλών μισθών και να γίνει ανταγωνιστική επειδή παράγει περισσότερη αξία: με τεχνολογία, παραγωγικότητα, καινοτομία και εξαγωγές.

Για τη μικρομεσαία επιχείρηση σημαίνει να μη μένει μικρή από ανάγκη. Να μπορεί να χρηματοδοτηθεί, να επενδύσει, να συνεργαστεί, να μεγαλώσει και να εξάγει. Το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης περιλαμβάνει εργαλεία για επιχειρηματική μεγέθυνση, βιομηχανικό μετασχηματισμό και εξαγωγική χρηματοδότηση. 

Για τον εργαζόμενο σημαίνει η αύξηση της παραγωγικότητας να επιστρέφει και στον μισθό του, με καλύτερες αμοιβές και ποιοτικότερες θέσεις εργασίας. Για τον νέο στην περιφέρεια σημαίνει να υπάρχουν δουλειές, υποδομές, στέγη και πραγματική προοπτική στον τόπο του.

Και πώς θα μετρηθούμε; Όχι από το πόσα δισεκατομμύρια θα ανακοινώσουμε ότι «απορρίφθηκαν». Αλλά από το αν έχουμε περισσότερες επιχειρήσεις που παράγουν και εξάγουν, καλύτερες δουλειές, υψηλότερη παραγωγικότητα και περισσότερη εγχώρια προστιθέμενη αξία.

Ανάπτυξη δεν είναι πόσα χρήματα πέρασαν από την οικονομία. Είναι τι δυνατότητες άφησαν πίσω τους.

–Ποια είναι η στρατηγική της ΕΛ.Α.Σ. για τη στελέχωσή της; Έχουν θέση βουλευτές που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και αποχώρησαν ή ανεξαρτητοποιήθηκαν;

Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν απολύτως σαφής. Η ΕΛ.Α.Σ. είναι ανοιχτή σε όσους αποδέχονται τη διακήρυξή της και θέλουν να συμβάλουν, αλλά υπάρχουν δύο καθαροί κανόνες.

Πρώτον, δεν εντάσσονται σήμερα εν ενεργεία βουλευτές που εξελέγησαν με άλλα κόμματα. Κοινοβουλευτική Ομάδα θα αποκτήσουμε όταν μας τη δώσουν οι πολίτες στην κάλπη. Δεύτερον, κανείς δεν μεταφέρει τίτλους, προνόμια ή κεκτημένες θέσεις από την προηγούμενη πολιτική του διαδρομή. Όλοι ξεκινούν με ίσους όρους και οι υποψηφιότητες θα αποφασιστούν συλλογικά όταν έρθει η ώρα. 

Για όσους δεν έχουν πλέον βουλευτική ιδιότητα, δεν υπάρχουν ούτε προεξοφλημένοι αποκλεισμοί ούτε προνομιακά εισιτήρια.

Δεν θέλουμε να χτίσουμε ένα κόμμα μεταφέροντας έδρες. Θέλουμε να χτίσουμε μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία.

–Πώς θα πετύχει η ΕΛ.Α.Σ. μαζική κοινωνική διεύρυνση χωρίς να δώσει την εικόνα «ανακύκλωσης» προσώπων;

Το νέο στην πολιτική δεν είναι θέμα ηλικίας ή λευκού βιογραφικού. Είναι ιδέες, κανόνες, συμπεριφορές και σχέση με την εξουσία.

Χρειαζόμαστε και εμπειρία και ανανέωση. Ανθρώπους από την επιστήμη, την εργασία, την παραγωγή, τη μικρή επιχειρηματικότητα, την Αυτοδιοίκηση και τον πολιτισμό. Ανθρώπους που μπορούν να μεταφέρουν την πραγματική κοινωνία μέσα στην πολιτική και όχι να αναπαράγουν κλειστούς μηχανισμούς. Η ανανέωση δεν μας ενδιαφέρει ως φωτογραφία. Μας ενδιαφέρει ως κοινωνική ανανέωση της πολιτικής.

Ο Αλέξης Τσίπρας το συμπύκνωσε σωστά: θέλουμε η ΕΛ.Α.Σ. να είναι «χώρος πλεονάσματος προσφοράς και όχι ζήτησης αξιωμάτων». 

Το ερώτημα δεν είναι ποια θέση είχε κάποιος χθες. Είναι τι είναι έτοιμος να προσφέρει αύριο.

–Η ΕΛ.Α.Σ. κατηγορείται ότι είναι ακόμη ένα «one man show», χωρίς εκλεγμένα όργανα. Πότε θα αποκτήσει πλήρως αιρετή οργανωτική δομή;

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι προφανώς το κεντρικό πολιτικό πρόσωπο αυτής της προσπάθειας. Άλλο όμως ισχυρή ηγεσία και άλλο προσωποπαγές κόμμα.

Η ΕΛ.Α.Σ. διαθέτει ήδη συλλογικές δομές, Εθνικό Συμβούλιο, Πολιτική Επιτροπή και τομείς πολιτικής. Είναι, επίσης, αλήθεια ότι βρισκόμαστε σε μεταβατική οργανωτική φάση και τα σημερινά όργανα δεν έχουν ακόμη προκύψει μέσα από το πρώτο συνέδριο.

Ο οργανωτικός σχεδιασμός είναι τα μεταβατικά όργανα να οδηγήσουν την προσπάθεια στις εθνικές εκλογές και στη συνέχεια να διαμορφωθεί μέσα από το συνέδριο η πλήρης αιρετή δομή.

Το ουσιαστικό για μένα είναι το μοντέλο λειτουργίας: πολιτική κατεύθυνση, συλλογικότητα, κανόνες και λογοδοσία. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας είπε στη ΔΕΘ «έπαθα και έμαθα», αναφερόμενος στις προσωπικές στρατηγικές του παρελθόντος. 

Η ηγεσία δίνει κατεύθυνση. Οι θεσμοί εγγυώνται ότι η πολιτική δεν αποτελεί προσωπική ιδιοκτησία κανενός.

–Προέρχεστε από την περιφέρεια και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Τι προτείνει η ΕΛ.Α.Σ. για να σταματήσει η ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου;

Για μένα αυτή δεν είναι θεωρητική συζήτηση. Είμαι από τις Σέρρες και ξέρω τι σημαίνει ένας τόπος να χάνει πρώτα τους νέους του και στη συνέχεια δουλειές, υπηρεσίες και τελικά την ίδια του την προοπτική.

Γι’ αυτό χρειάζεται συνολική πολιτική, ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να μείνει, να σπουδάσει, να δουλέψει και να δημιουργήσει στον τόπο του.

Το πρόγραμμα «Δικαίωμα να μείνεις στον τόπο σου» αντιμετωπίζει το αυξημένο κόστος ζωής στους μικρούς και απομακρυσμένους οικισμούς – μετακινήσεις, ενέργεια και βασικά αγαθά. 

Παράλληλα, η στήριξη 80.000 φοιτητών που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους στα περιφερειακά πανεπιστήμια, με 500 ευρώ τον μήνα για δέκα μήνες, δεν είναι μόνο κοινωνικό και εκπαιδευτικό μέτρο. Είναι και περιφερειακή πολιτική: βοηθά νέους να σπουδάσουν και να παραμείνουν στις πόλεις των περιφερειακών πανεπιστημίων, ενισχύει τα ίδια τα ιδρύματα και στηρίζει τις τοπικές οικονομίες. 

Αλλά η πραγματική απάντηση στην ερήμωση είναι παραγωγική δραστηριότητα: αγροδιατροφή, μεταποίηση, νερό και αρδευτικά, ενέργεια, υποδομές, logistics, τεχνολογία, χρηματοδότηση τοπικών επιχειρήσεων και ισχυρότερη Αυτοδιοίκηση. 

Για μένα η σύγκλιση έχει έναν απλό δείκτη: να μη χρειάζεται ένα παιδί από τις Σέρρες να φύγει από τις Σέρρες για να αποκτήσει προοπτική. Να μπορεί να σπουδάσει, να δουλέψει, να επιχειρήσει και να δημιουργήσει οικογένεια στον τόπο του.

–Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης δήλωσε ότι αν η χώρα μείνει «ακυβέρνητη» θα γίνει «το ντου από απέναντι». Μπορεί η πολιτική αστάθεια να δημιουργήσει πολεμική κρίση;

Η Τουρκία αποτελεί υπαρκτή γεωπολιτική πρόκληση και η Ελλάδα χρειάζεται πολιτική σταθερότητα. Ακριβώς γι’ αυτό τα εθνικά θέματα δεν μπορούν να μετατρέπονται σε προεκλογικό φόβητρο.

Άλλο να λες ότι η χώρα χρειάζεται σταθερή κυβέρνηση και άλλο να κατασκευάζεις το δίλημμα «Μητσοτάκης ή εισβολή». Εάν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία για άμεση εθνική απειλή, η κυβέρνηση οφείλει να ενημερώσει θεσμικά τις πολιτικές δυνάμεις. Δεν μπορεί να τα χρησιμοποιεί ως επιχείρημα στην κομματική αντιπαράθεση. Βέβαια την ίδια στιγμή ο κύριος Φλωρίδης οφείλει και να διαψεύσει τον Υπουργό Εξωτερικών ο οποίος είπε ότι δεν υπάρχει καμία απειλή επί του πεδίου. Νομίζω ότι πλέον πασιφανές ότι μπροστά στην πιθανότητα να αποκομίσει μερικά πολιτικά οφέλη, η Νέα Δημοκρατία δεν διστάζει να εργαλειοποιεί ευαίσθητα εθνικά θέματα. Άλλωστε το ίδιο έχουν κάνει πιο παλιά τόσο με την Θράκη όσο και με την Συμφωνία των Πρεσπών.

Από πλευράς μας πάντως, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ξεκάθαρος: τα εθνικά θέματα πρέπει να μείνουν έξω από τα επικοινωνιακά παιχνίδια.

Υπάρχει όμως και η ουσία. Στην περίοδο των «ήρεμων νερών», η κυβέρνηση όφειλε να αξιοποιήσει πολύ πιο αποτελεσματικά τις συμμαχίες και τις ευρωτουρκικές σχέσεις ώστε να δεσμεύσει την Τουρκία σε ουσιαστικό διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου με στόχο την προσφυγή στη Χάγη για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Και παράλληλα να υπάρχει πάντα στο προσκήνιο το ενδεχόμενο ενεργοποίησης των ευρωπαϊκών κυρώσεων που εξασφάλισε η κυβέρνηση Τσίπρα το 2019 και που δεν ζήτησε ποτέ να ενεργοποιηθούν η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ούτε για το τουρκολιβυκό Μνημόνιο, ούτε για το Oruc Reis ούτε για την Κάσο. 

Εμείς, μιλάμε για ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Με συμμάχους, όχι προστάτες. Με αποφασιστικότητα στο πεδίο όταν χρειάζεται, προκειμένου να υπερασπισθούμε την εθνική μας κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αλλά και με ενεργητική διπλωματία, με στόχο την ειρήνη και την περιφερειακή ασφάλεια.

Πατριωτισμός δεν είναι να φοβίζεις τον πολίτη ότι αν δεν σε ψηφίσει θα γίνει πόλεμος. Πατριωτισμός είναι να οικοδομείς μια Ελλάδα ισχυρή, αξιόπιστη και αποφασιστική, η οποία θα αποτελεί πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή μας και δεν θα είναι απλός παρατηρητής των εξελίξεων.