Καταγγελίες ότι το Ισραήλ επιχειρεί να επιβάλλει προπαγανδιστικό πρόγραμμα σε 45.000 Παλαιστίνιους μαθητές

Νέα ένταση έχει δημιουργηθεί μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης για το ζήτημα των σπουδών των παιδιών των Παλαιστινίων. Συγκεκριμένα εκτοξεύονται κατηγορίες πως το Ισραήλ επιχειρεί να επιβάλει το πρόγραμμα σπουδών του σε περισσότερους από 45.000 Παλαιστίνιους μαθητές στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους 2026-27. Την άποψη αυτή υποστήριξε την περασμένη Δευτέρα ένας Παλαιστίνιος αξιωματούχος. Προειδοποίησε ότι η κίνηση αυτή στοχοποιεί την εθνική και πολιτιστική ταυτότητα γενεών Παλαιστινίων στην πόλη, είναι επικίνδυνη και οδηγεί σε άνευ προηγουμένου κλιμάκωση μετά τα γεγονότα του 1967.

Ο εκπρόσωπος του Κυβερνήτη της Ιερουσαλήμ, Μααρούφ αλ-Ριφάι, σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο Ανατολή, δήλωσε ότι το ισραηλινό πρόγραμμα σπουδών θα επιβληθεί σε όλες τις νέες τάξεις που θα ανοίξουν την Τρίτη στα ισραηλινά δημοτικά σχολεία στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων και εβδόμων τάξεων.

Χαρακτήρισε την απόφαση ως «επικίνδυνη και άνευ προηγουμένου κλιμάκωση από το 1967» και άμεση στοχοποίηση της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας των Παλαιστινίων φοιτητών στην Ιερουσαλήμ.

Το ζήτημα του προπαγανδιστικού μηχανισμού

Ο Αλ-Ριφάι δήλωσε ότι το μέτρο αποτελεί μέρος μιας «συστηματικής πολιτικής» που στοχεύει στην παλαιστινιακή εκπαίδευση στην Ιερουσαλήμ και επιδιώκει να αντικαταστήσει το παλαιστινιακό πρόγραμμα σπουδών με την ισραηλινή αφήγηση.

Επικαλούμενος στοιχεία που δημοσίευσε η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, είπε ότι 39.363 Παλαιστίνιοι μαθητές σε 105 δημοτικά σχολεία θα μελετήσουν το ισραηλινό πρόγραμμα σπουδών κατά τη διάρκεια του νέου ακαδημαϊκού έτους, μαζί με 5.085 μαθητές σε ιδρύματα που έχουν χαρακτηριστεί ως «αναγνωρισμένα αλλά ανεπίσημα».

Το σύνολο υπερβαίνει τους 45.000 φοιτητές, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 38% των σχεδόν 120.000 Παλαιστινίων φοιτητών στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, πρόσθεσε.

Ο Αλ-Ριφάι δήλωσε ότι ο αριθμός των μαθητών που σπουδάζουν σύμφωνα με το ισραηλινό πρόγραμμα σπουδών έχει αυξηθεί απότομα τα τελευταία χρόνια, από 10.347 το ακαδημαϊκό έτος 2020-21 σε 19.402 το 2024-25 και 27.041 το 2025-26.

Είπε ότι η μετατόπιση αυτή έρχεται μετά από χρόνια ισραηλινής πίεσης στα παλαιστινιακά εκπαιδευτικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων που στοχεύουν στις σχολικές διοικήσεις και συνδέουν κάποια χρηματοδότηση με όρους που σχετίζονται με το πρόγραμμα σπουδών.

Ο αλ-Ριφάι ανέφερε επίσης την κατάληψη από το Ισραήλ δύο εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων που λειτουργούσαν προηγουμένως από την υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA) στους προσφυγικούς καταυλισμούς Σουάφατ και Καφρ Άκαμπ.

Οι σχολές και το σχέδιο του Ισραήλ

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι ισραηλινές αρχές σχεδιάζουν να ανοίξουν 14 τάξεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ένα δημοτικό σχολείο και πέντε νηπιαγωγεία στο συγκρότημα Shuafat, καθώς και ένα γυμνάσιο αγοριών στο συγκρότημα Kafr Aqab, είπε.

Ο αλ-Ριφάι υποστήριξε ότι η επιβολή του προγράμματος σπουδών μιας κατοχικής δύναμης στους Παλαιστίνιους σε μια κατεχόμενη πόλη αποτελεί «σοβαρή παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου».

Είπε ότι η 4^η Σύμβαση της Γενεύης επιβάλλει υποχρεώσεις στην κατοχική δύναμη απέναντι στους πολίτες, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας των παιδιών και της διασφάλισης της συνεχούς λειτουργίας των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Ο Παλαιστίνιος αξιωματούχος δήλωσε ότι το ζήτημα υπερβαίνει ένα διοικητικό ή εκπαιδευτικό μέτρο και επηρεάζει άμεσα την παλαιστινιακή «συνείδηση, μνήμη και εθνική ταυτότητα», κατηγορώντας το Ισραήλ ότι αφαιρεί ή περιθωριοποιεί θέματα που σχετίζονται με την παλαιστινιακή ιστορία, συμπεριλαμβανομένης της Νάκμπα, των κρατουμένων και της Ιερουσαλήμ.

Κάλεσε την UNESCO, τις υπηρεσίες του ΟΗΕ και άλλους διεθνείς οργανισμούς να παρέμβουν για να σταματήσουν τα μέτρα και να προστατεύσουν τα παλαιστινιακά εκπαιδευτικά ιδρύματα και το δικαίωμα στην εκπαίδευση.

Ο Αλ-Ριφάι δήλωσε ότι η προσήλωση των Παλαιστινίων στο πρόγραμμα σπουδών τους «δεν είναι απλώς μια προσκόλληση σε ένα σχολικό βιβλίο, αλλά μια υπεράσπιση της μνήμης, της ταυτότητας, της ιστορίας και του δικαιώματος να καθορίζουν την εθνική αφήγηση».