ΗΠΑ: Ξεπέρασαν σε χρέη τα 40 τρις  δολάρια – Μας αφορούν ως χώρα και γιατί;

Το αμερικανικό δημόσιο χρέος ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 40 τρις δολάρια. Είναι ένας αριθμός που δύσκολα μπορεί να συλλάβει ο μέσος άνθρωπος. Γιατί, όμως, θα πρέπει να ενδιαφέρει έναν Έλληνα που έχει να αντιμετωπίσει το δικό του κόστος ζωής, τους φόρους και ένα κράτος που εξακολουθεί να κουβαλά μεγάλο χρέος;

Προφανώς, γιατί το αμερικανικό χρέος δεν είναι μόνο αμερικανική υπόθεση. Η μήπως δεν θυμόμαστε ότι η ελληνική οικονομική κρίση ξεκίνησε ως ένα βαθμό από την αμερικανική κρίση στην αγορά ακινήτων;

Πέρα από τις πιέσεις στα διεθνή χρηματιστήρια, τα σκαμπανεβάσματα Τραμπ με τους δασμούς η ΗΠΑ είναι από τις σημαντικότερες οικονομίες του κόσμου. Το δολάριο παραμένει το σημαντικότερο νόμισμα στις διεθνείς συναλλαγές. Όταν η Ουάσιγκτον χρειάζεται να δανείζεται ολοένα περισσότερα και οι επενδυτές ζητούν υψηλότερες αποδόσεις για να της δανείσουν χρήματα, οι επιπτώσεις δεν σταματούν στα αμερικανικά σύνορα.

Όταν ακριβαίνει το χρήμα

Τα κράτη δανείζονται εκδίδοντας ομόλογα. Όσο υψηλότερο είναι το επιτόκιο, τόσο περισσότερα χρήματα πρέπει να πληρώνουν για την εξυπηρέτηση του χρέους τους.

Η άνοδος του κόστους δανεισμού στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το news247.gr επηρεάζει και τις ευρωπαϊκές αγορές. Το γερμανικό δεκαετές ομόλογο, που αποτελεί σημείο αναφοράς για την Ευρώπη, έφτασε αυτή την εβδομάδα στο υψηλότερο επίπεδο από το 2011.

Κρίση στην ΕΕ με τη συσσώρευση χρεών λόγω Ουκρανίας

Μετά τον κορωνοϊό και την κρίση με την Ουκρανία τα κράτη-μέλη έχουν συσσωρεύσει σημαντικά χρέη τα τελευταία χρόνια. Στην ευρωζώνη το δημόσιο χρέος αυξήθηκε από περίπου 66% του ΑΕΠ το 2007 σε σχεδόν 88% τα τελευταία χρόνια.

Πανδημία, ενεργειακή κρίση, πόλεμοι, αυξημένες αμυντικές δαπάνες, υγεία και συντάξεις έχουν μεγαλώσει ακόμη περισσότερο τις ανάγκες των κρατικών προϋπολογισμών.

Για χρόνια, τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια έκαναν τον δανεισμό φθηνό και το πρόβλημα λιγότερο ορατό. Αυτή η εποχή όμως έχει τελειώσει.

Η Ελλάδα δεν είναι έξω από το κάδρο. Αν το διεθνές κόστος δανεισμού παραμένει υψηλό, τα περιθώρια του κρατικού προϋπολογισμού περιορίζονται.

Η Γαλλία, για παράδειγμα, εκτιμάται ότι θα δαπανά περίπου 124 δις ευρώ τον χρόνο για τόκους του δημόσιου χρέους το 2030, έναντι περίπου 30 δισ. ευρώ το 2020.

Και όσο οι ΗΠΑ δανείζονται περισσότερο, όσο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις χρειάζονται περισσότερα κεφάλαια και οι επενδυτές ζητούν υψηλότερες αποδόσεις, ο ανταγωνισμός για το διαθέσιμο χρήμα γίνεται εντονότερος.