Σαρηγιάννης για φωτιές: Δραματικές και μη αναστρέψιμες οι επιπτώσεις στον άνθρωπο

Ο καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δημοσθένης Σαρηγιάννης, προειδοποίησε ότι οι δασικές πυρκαγιές προκαλούν σοβαρές συνέπειες τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το φυσικό περιβάλλον, καθώς η υποβάθμιση των οικοσυστημάτων επηρεάζει άμεσα την ποιότητα ζωής και τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών. Τις επισημάνσεις αυτές έκανε μιλώντας την Τρίτη (04.08.2026) στην ΕΡΤNews.

Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της βιοποικιλότητας, επισημαίνοντας ότι οι επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές στα μεσογειακά οικοσυστήματα μειώνουν σημαντικά την ικανότητά τους να ανακάμπτουν και να διατηρούν την οικολογική τους ισορροπία.

Τόνισε ακόμη ότι οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στα φυτά αλλά αφορούν και την πανίδα. Όπως είπε, ο κατακερματισμός των βιοτόπων απομονώνει πληθυσμούς ζώων, όπως ερπετά και ασπόνδυλα, με αποτέλεσμα να χάνεται η γενετική τους ροή. Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι μετά την πυρκαγιά στη Δαδιά το 2023 χάθηκαν σημαντικές θέσεις φωλιάσματος του μαυρόγυπα.

Αναφερόμενος στην ατμοσφαιρική ρύπανση, σημείωσε ότι οι συγκεντρώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων PM2.5 έφτασαν τα 190 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο, όταν το όριο ασφαλείας είναι τα 10 μικρογραμμάρια. Όπως εξήγησε, τα σωματίδια από την καύση βιομάζας έχουν μεγαλύτερο οξειδωτικό δυναμικό σε σχέση με εκείνα που προέρχονται από την κυκλοφορία των οχημάτων, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο για προβλήματα στο αναπνευστικό σύστημα.

Παράλληλα, επισήμανε ότι στις πυρκαγιές δεν καίγεται μόνο η βλάστηση, αλλά και κατοικίες και τεχνητά υλικά, όπως μονώσεις, ελαστικά, ηλεκτρονικές συσκευές και φωτοβολταϊκά, με αποτέλεσμα να παράγονται διοξίνες, υδρογονάνθρακες και βαρέα μέταλλα. Όπως είπε, η στάχτη που παραμένει μετά το τέλος της πυρκαγιάς μπορεί να είναι επικίνδυνη και πρέπει να απομακρύνεται με μεγάλη προσοχή, χρησιμοποιώντας μάσκα, γάντια και νερό χαμηλής πίεσης.

Τέλος, υπογράμμισε ότι οι επιπτώσεις μιας πυρκαγιάς δεν σταματούν όταν σβήσουν οι φλόγες, καθώς η έκθεση του ανθρώπου στα προϊόντα της συνεχίζεται για μήνες μέσω της επαναιώρησης της τέφρας, του νερού που μπορεί να έχει μολυνθεί και της τροφικής αλυσίδας.