ΣΥΡΙΖΑ: Συνεδριάζει η ΠΓ στη σκιά της σύγκρουσης με Φάμελλο-Οι νέες πολιτικές αποφάσεις

Με την προσπάθεια της νέας ηγεσίας να μεταφέρει το επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης απέναντι στην κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ακόμα αντιμέτωπος με μια  εσωκομματική δοκιμασία, η οποία υπενθυμίζει ότι η μετάβαση στην επόμενη ημέρα μόνο ομαλή δεν είναι. Η ανεξαρτητοποίηση του πρώην προέδρου Σωκράτη Φάμελλου ήρθε να επιβεβαιώσει πως, οι πληγές στο εσωτερικό του κόμματος παραμένουν ανοιχτές και συνεχίζουν να καθορίζουν την πολιτική του εικόνα.

Ράνια Τραγόμαλλου

Στην Κουμουνδούρου επιμένουν ότι η οργανωτική ανασυγκρότηση προχωρά και πως στόχος είναι το κόμμα να αφήσει πίσω του μια μακρά περίοδο εσωστρέφειας.

“Να αλλάξει η ατζέντα”

Η εκλογή νέων οργάνων, η ανάθεση κομβικών ρόλων σε στελέχη της νέας ηγετικής ομάδας και η προετοιμασία για την επόμενη εκλογική μάχη παρουσιάζονται ως στοιχεία μιας νέας αφετηρίας.

Ωστόσο, ο συνεχής χορός των  αποχωρήσεων και οι αιχμές εκατέρωθεν  δεν επιτρέπουν να αλλάξει εύκολα την πολιτική ατζέντα, καθώς κάθε νέα εξέλιξη επαναφέρει τη συζήτηση στις εσωκομματικές συγκρούσεις.

Η απόφαση του Σωκράτη Φάμελλου να αποχωρήσει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν προκάλεσε αιφνιδιασμό.

Άλλωστε το τελευταίο διάστημα είχε επιλέξει να κρατήσει αποστάσεις από κορυφαίες κομματικές διαδικασίες, αμφισβητώντας τόσο τον τρόπο λήψης αποφάσεων όσο και τη στρατηγική που ακολουθεί η νέα ηγεσία.

Ρίψεις “βολών”

Στη δήλωσή του απέδωσε την αποχώρησή του σε μια πολιτική πορεία που, όπως υποστηρίζει, απομακρύνεται από τις αξίες της Αριστεράς και από την ανάγκη ευρύτερων προοδευτικών συγκλίσεων.

Η απάντηση της Κουμουνδούρου ήταν άμεση και ιδιαίτερα σκληρή. Κομματικές πηγές υποστηρίζουν ότι ο πρώην πρόεδρος δεν μπορεί να εμφανίζεται ως εκφραστής της ενότητας την ώρα που επιλέγει την ανεξαρτητοποίηση, ενώ επικεντρώνουν την κριτική τους στην απόφασή του να διατηρήσει τη βουλευτική του έδρα.

Υπενθυμίζουν, μάλιστα, ότι ο ίδιος είχε κατά το παρελθόν επικαλεστεί τον Κώδικα Δεοντολογίας σε αντίστοιχες περιπτώσεις, υποστηρίζοντας πως η έδρα ανήκει στο κόμμα  με το οποίο εξελέγη ο βουλευτής. 

Από την πλευρά Φάμελλου η απάντηση κινήθηκε στην ίδια πολιτική ένταση. Συνεργάτες του υποστηρίζουν ότι το ζήτημα δεν είναι η έδρα, αλλά το γεγονός πως η σημερινή ηγεσία δεν εκφράζει πλέον το πολιτικό σχέδιο με το οποίο οι πολίτες εμπιστεύθηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μάχη για πολιτική επανεκκίνηση 

Με αυτόν τον τρόπο η αντιπαράθεση μεταφέρεται πλέον από το οργανωτικό πεδίο στην ουσία της πολιτικής φυσιογνωμίας του κόμματος.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν περιορίζεται στη δημόσια σύγκρουση. Σύμφωνα με κομματικές πηγές, η ηγετική ομάδα θεωρεί ότι μετά τις τελευταίες εξελίξεις ολοκληρώνεται ο κύκλος των εσωκομματικών ανακατατάξεων.

Η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι πλέον το ζητούμενο είναι η παραγωγή πολιτικής και η επαναφορά του ΣΥΡΙΖΑ στην καθημερινή αντιπολιτευτική ατζέντα.

Την ίδια ώρα, ωστόσο, αρκετά στελέχη αναγνωρίζουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι αριθμητικό αλλά πολιτικό. Όσο η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από πρόσωπα,  διασπάσεις και εσωτερικές αντιπαραθέσεις, τόσο δυσκολότερα φτάνει προς την κοινωνία το πολιτικό μήνυμα που επιχειρεί να εκπέμψει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Και αυτό θεωρείται κρίσιμο, καθώς ο χρόνος μέχρι τις εθνικές εκλογές δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για μια παρατεταμένη περίοδο εσωστρέφειας.

Αποφάσεις και ισορροπίες 

Στο παρασκήνιο, αρκετοί εκτιμούν ότι η ανεξαρτητοποίηση Φάμελλου κλείνει οριστικά το κεφάλαιο της συνύπαρξης των διαφορετικών στρατηγικών που συνυπήρχαν στον ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών. 

Η σημερινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας αποκτά, υπό αυτές τις συνθήκες, ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα. Όχι επειδή αναμένονται θεαματικές αποφάσεις, αλλά επειδή η ηγεσία καλείται να εκπέμψει ένα σαφές μήνυμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αφήνει πίσω του τον κύκλο των εσωτερικών συγκρούσεων και στρέφει το ενδιαφέρον του στην αντιπολιτευτική του παρουσία.

Το κατά πόσο αυτό θα καταστεί εφικτό θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες. Ωστόσο, η νέα αποχώρηση υπενθυμίζει ότι το μεγαλύτερο στοίχημα για την Κουμουνδούρου δεν είναι μόνο η οργανωτική ανασυγκρότηση, αλλά η αποκατάσταση της πολιτικής αξιοπιστίας και της εικόνας συνοχής απέναντι στους πολίτες.