Επτά στα δέκα παιδιά γεννιούνται με καισαρική στην Ελλάδα- Το φαινόμενο της μαιευτικής βίας και οι κίνδυνοι
✨Το 67% των τοκετών στην Ελλάδα γίνεται με καισαρική τομή, ποσοστό πολύ υψηλότερο από άλλες ευρωπαϊκές χώρες που κυμαίνεται μεταξύ 15% και 30%.
✨Πολλές καισαρικές πραγματοποιούνται χωρίς ιατρική ανάγκη, ενώ καταγράφονται περιστατικά μαιευτικής βίας όπως ανεπαρκής ενημέρωση, λεκτική πίεση και επαναλαμβανόμενες εξετάσεις χωρίς λόγο.
✨Το ιατροκεντρικό μοντέλο φροντίδας στην Ελλάδα περιορίζει τον ρόλο των μαιών και επηρεάζει αρνητικά τη φυσιολογική γέννα και την ανάρρωση της μητέρας.
✨Οι τραυματικές εμπειρίες τοκετού οδηγούν σε φόβο νέας εγκυμοσύνης και αποθαρρύνουν την απόκτηση περισσότερων παιδιών, επηρεάζοντας το ήδη σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.
Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν από το Παρατηρητήριο Μαιευτικής Βίας Ελλάδος, το 67% των τοκετών στη χώρα γίνεται με καισαρική τομή, ποσοστό που μεταφράζεται σε περίπου επτά στα δέκα παιδιά. Η εικόνα αυτή απέχει σημαντικά από τα δεδομένα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπου τα ποσοστά καισαρικών κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 15% και 30%.
Μάλιστα, σε ορισμένα περιφερειακά νοσοκομεία της Ελλάδας, στοιχεία του 2023 καταγράφουν ποσοστά που φτάνουν ακόμη και το 84%.
Όπως ανέφερε στο Πρακτορείο FM η αντιπρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Συλλόγου Μαιών Πατρών, Κωνσταντίνα Νούσια μία από τις συχνότερες καταγγελίες που φτάνουν στο Παρατηρητήριο αφορά τις καισαρικές τομές που, όπως αναφέρει, πραγματοποιούνται χωρίς σαφή ιατρική ανάγκη.
Όπως εξηγεί, όταν μια καισαρική δεν επιβάλλεται από ιατρικούς λόγους, μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη περίοδο ανάρρωσης για τη μητέρα σε σχέση με έναν φυσιολογικό τοκετό.
Η ίδια περιέγραψε τη μαιευτική βία ως ένα φαινόμενο που μπορεί να λάβει διαφορετικές μορφές, από λεκτική και ψυχολογική πίεση μέχρι σωματικές πρακτικές χωρίς επαρκή ενημέρωση ή συναίνεση της εγκύου.
Στις πρακτικές που καταγράφονται περιλαμβάνονται, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, η διενέργεια ιατρικών πράξεων χωρίς ενημερωμένη συγκατάθεση, η ανεπαρκής ενημέρωση της γυναίκας, οι επαναλαμβανόμενες κολπικές εξετάσεις χωρίς σαφή ένδειξη, αλλά και ο χειρισμός Kristeller, δηλαδή η άσκηση πίεσης στην κοιλιά της γυναίκας κατά τη διάρκεια της εξώθησης του εμβρύου.
Η κ. Νούσια ανέφερε ότι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες προβλέπουν πιο περιορισμένη παρακολούθηση της διαστολής κατά τον φυσιολογικό τοκετό, ενώ σημείωσε ότι στην Ελλάδα οι εξετάσεις πραγματοποιούνται συχνά συχνότερα από όσο απαιτείται.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι ο χειρισμός Kristeller έχει εγκαταλειφθεί σε αρκετές χώρες λόγω πιθανών κινδύνων για τη μητέρα και το μωρό.
Πού βοηθάει ο φυσιολογικός τοκετός
Αναφερόμενη στους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα εμφανίζει τόσο υψηλά ποσοστά καισαρικών, η πρόεδρος του Παρατηρητηρίου έκανε λόγο για ένα έντονα ιατροκεντρικό μοντέλο φροντίδας, σε αντίθεση με άλλα ευρωπαϊκά συστήματα όπου οι μαίες έχουν πιο ενεργό ρόλο στις φυσιολογικές κυήσεις και στους φυσιολογικούς τοκετούς.
Όπως ανέφερε, ο φυσιολογικός τοκετός συνδέεται με ταχύτερη αποκατάσταση της μητέρας, ενώ η επαφή του νεογνού με το μικροβίωμα κατά τη διαδικασία της γέννησης μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη ανάπτυξη του ανοσοποιητικού του συστήματος.
Η ίδια κάλεσε τις εγκύους να ενημερώνονται έγκαιρα, να δημιουργούν σχέδιο τοκετού, να ζητούν πλήρη ενημέρωση πριν από κάθε ιατρική πράξη και να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ακόμη και μετά από μία προηγούμενη καισαρική, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι εφικτός ένας φυσιολογικός τοκετός σε επόμενη εγκυμοσύνη.
Η τραυματική εμπειρία τοκετού και το δημογραφικό πρόβλημα
Η πρόεδρος του Παρατηρητηρίου στάθηκε και στις ψυχολογικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει μια αρνητική εμπειρία κατά τη γέννα.
Όπως ανέφερε, αρκετές γυναίκες που αισθάνονται ότι βίωσαν μαιευτική βία εμφανίζουν στη συνέχεια «δευτεροπαθή τοκοφοβία», δηλαδή έντονο φόβο απέναντι σε μια νέα εγκυμοσύνη και έναν νέο τοκετό.
Σύμφωνα με την ίδια, στο Παρατηρητήριο καταγράφονται μαρτυρίες γυναικών που δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να αποκτήσουν δεύτερο παιδί εξαιτίας του φόβου που τους προκάλεσε η προηγούμενη εμπειρία.
Η κ. Νούσια υποστήριξε ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο την υγεία και την ψυχολογία των γυναικών, αλλά έχει και κοινωνικές διαστάσεις, καθώς σε μια χώρα που αντιμετωπίζει έντονο δημογραφικό πρόβλημα, οι τραυματικές εμπειρίες τοκετού μπορεί να λειτουργούν αποτρεπτικά για την απόφαση απόκτησης περισσότερων παιδιών.