Ηλιόπουλος: “Οι Γερμανοί το ’44 μας έκαψαν το σπίτι. Οι μνήμες μου παρόμοιες με της ΑΕΚ και της προσφυγιάς”

Στο πλαίσιο της παρουσίας του στην Καλαμάτα για την εκδήλωση της ΑΕΚ, όπου παρουσιάστηκε το τρόπαιο του 14ου πρωταθλήματος, ο Μάριος Ηλιόπουλος επισκέφθηκε τη Λογγά Μεσσηνίας, τον τόπο καταγωγής του πατέρα του, και παραχώρησε συνέντευξη στο Mesogeios TV.

Ο ισχυρός άνδρας της Ένωσης εμφανίστηκε ιδιαίτερα συγκινημένος, καθώς αναφέρθηκε στις οικογενειακές του ρίζες και στις δύσκολες στιγμές που σημάδεψαν την ιστορία της οικογένειάς του.

Με εμφανή συναισθηματική φόρτιση και δάκρυα στα μάτια, μίλησε για τις μνήμες που συνδέονται με την προσφυγιά και τις περιπέτειες των προγόνων του, επισημαίνοντας ότι η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον τόπο της μετά την εκδίωξή της από τους Γερμανούς το 1944.

Για τα συναισθήματα του που βρέθηκε στον τόπο του: «Νιώθω συναισθήματα έντονα. Είναι απίστευτα αυτά που νιώθω. Ο αείμνηστος ο πατέρας μου ερχόταν στην περιοχή εδώ. Οι μνήμες είναι ανάμεικτες. Είναι μνήμες περηφάνειας, συγκίνησης, παρόμοιες με αυτές της προσφυγιάς, γιατί το ’44 οι Γερμανοί θεωρώντας την οικογένεια ότι έχει και είχε σχέσεις με το ΕΑΜ, θεωρήθηκαν (και ήταν) κομουνιστές και εκδιώχθηκαν, τους έκαψαν οι Γερμανοί το σπίτι.
Ο πατέρας μου έφυγε 12 χρόνων, κατατρεγμένοι όλοι χωρίς ρούχα και υπάρχοντα και πήγαν λαθρεπιβάτες στην Κρήτη. Τον παππού μου τον φυγάδευσαν στην Αθήνα γιατί τον έψαχναν για να τον σκοτώσουν. Καταλαβαίνεται, ότι Πρεσβεύουμε με την ΑΕΚ την προσφυγιά, το ψυχικό σθένος, το πως ένα γεγονός τραγικό μπορεί να γίνεται προοπτική, έμπνευση για το μέλλον και επιτυχία».

Για την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο: «Το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές άθλημα, μέσα από αυτό, αυτός που ηγείται, έχει ευαισθησία στην Προσφυγιά, αξιακό κώδικα, έχει σαν σύμβολο στο μυαλό του τον Δικέφαλο Αετό… Είναι κοντά όλο αυτό σε μια διαδικασία όπως αυτή που περιγράφουμε.

Φέτος, πήραμε το πρωτάθλημα αλλά αυτό είναι ένα μήνυμα. Είναι πολύ πιο σοβαρό, το πως πήραμε το πρωτάθλημα, το πιο καθαρό πρωτάθλημα δεκαετιών απέναντι σε όλους και σε όλα και γι’ αυτό θεωρώ υποχρέωση μου να είμαστε κοντά στην κοινωνία. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις ρίζες μας, τις ρίζες που είχαν οι γονείς του πατέρα μου στο ΕΑΜ και στην αντίσταση γι’ αυτό και θα περνάω κοινωνικά μηνύματα με κάθε κόστος όταν βλέπω αδικία θα την λέω και δεν θα σταματάω».