Το ΕΣΥ στον αυτόματο πιλότο: Η σκληρή πραγματικότητα πίσω από τις κυβερνητικές τροπολογίες

Με μια παρέμβαση που αναδεικνύει την απόσταση μεταξύ των κυβερνητικών εξαγγελιών και της σκληρής καθημερινότητας στα νοσοκομεία, ο βουλευτής Ιωαννίνων του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ., Ιωάννης Τσίμαρης, τοποθετήθηκε στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο.

Ο κ. Τσίμαρης άσκησε δριμεία κριτική για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση νομοθετεί στον ευαίσθητο τομέα της υγείας, κάνοντας λόγο για μια πολιτική που αναλώνεται σε επικοινωνιακό θόρυβο, την ώρα που τα δομικά προβλήματα του συστήματος παραμένουν ανεπίλυτα. Η απουσία τεκμηρίωσης και η συστηματική αποφυγή της διαβούλευσης αποτελούν, σύμφωνα με τον βουλευτή, τα βασικά χαρακτηριστικά μιας στρατηγικής που λειτουργεί αποσπασματικά και εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος.

Η δραματική υποστελέχωση και το φαινόμενο των περιπλανώμενων γιατρών

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο ζήτημα των εργασιακών σχέσεων εντός του ΕΣΥ, με τον κ. Τσίμαρη να χαρακτηρίζει τις συνεχείς παρατάσεις των συμβάσεων της περιόδου της πανδημίας ως μια σαφή παραδοχή αποτυχίας. Αντί για μόνιμες λύσεις που θα θωράκιζαν το σύστημα, η κυβέρνηση επιλέγει να διατηρεί σε καθεστώς ομηρίας εκατοντάδες εργαζόμενους, την ίδια στιγμή που οι ελλείψεις σε οργανικές θέσεις οδηγούν το προσωπικό σε βιολογική και επαγγελματική εξουθένωση. Η αναφορά του σε περιστατικά όπως η κατάρρευση γιατρών στην ώρα του καθήκοντος και η αδυναμία εφημέρευσης κλινικών, όπως συνέβη στο Νοσοκομείο Καλαμάτας, δεν αποτελούν για τον ίδιο μεμονωμένα γεγονότα, αλλά τον καθρέφτη ενός συστήματος που επιβιώνει οριακά χάρη στις θυσίες των λειτουργών του, οι οποίοι μετακινούνται διαρκώς για να καλύψουν τα κενά.

Ψηφιακές δομές και κατ’ οίκον νοσηλεία χωρίς δημόσιο έρεισμα

Σχετικά με την εισαγωγή της κατ’ οίκον νοσηλείας, ο βουλευτής υπογράμμισε ότι ενώ πρόκειται για μια διεθνώς αναγνωρισμένη και σύγχρονη πρακτική, η εφαρμογή της στην Ελλάδα εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους. Χωρίς την ύπαρξη ενός στιβαρού δημόσιου πυλώνα και επαρκούς στελέχωσης, υπάρχει ο ορατός κίνδυνος η φροντίδα αυτή να καταλήξει πεδίο εμπορευματοποίησης, αφήνοντας απροστάτευτους τους πιο αδύναμους πολίτες. Η ανησυχία του εστιάζεται στο ότι τέτοιες καινοτομίες, αν δεν ενταχθούν σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δημόσιας υγείας, θα καταλήξουν να διευρύνουν τις υγειονομικές ανισότητες αντί να τις αμβλύνουν.

Η απουσία των ασθενών από τον σχεδιασμό για την ποιότητα και την ασφάλεια

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο κ. Τσίμαρης στάθηκε ιδιαίτερα στην τροπολογία για την ποιότητα και την ασφάλεια των υπηρεσιών υγείας, την οποία χαρακτήρισε ως μια κίνηση αιφνιδιασμού. Κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση επιλέγει να αποκλείσει τους ίδιους τους ασθενείς και τους επίσημους φορείς από τον σχεδιασμό, δίνοντας υπερεξουσίες στον υπουργό να ρυθμίζει κρίσιμα ζητήματα μέσω αποφάσεων που δεν υπόκεινται στον έλεγχο της Βουλής. Για τον βουλευτή, η έννοια του «ασθενοκεντρικού συστήματος» ακυρώνεται στην πράξη όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται κεκλεισμένων των θυρών, ενώ χαρακτήρισε το νέο Παρατηρητήριο Ποιότητας ως μια κενή περιεχομένου δομή που στερείται πόρων και μηχανισμών ουσιαστικής λογοδοσίας.

Το αδιέξοδο του προσωπικού γιατρού και η ανάγκη για πραγματική μεταρρύθμιση

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Ιωάννης Τσίμαρης αναφέρθηκε στις νέες ρυθμίσεις για τον προσωπικό γιατρό, σημειώνοντας ότι αποτελούν την τελική επιβεβαίωση της κατάρρευσης του αρχικού σχεδιασμού. Η στροφή σε λύσεις ανάγκης, αντί για τη δημιουργία ενός συγκροτημένου δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας, υπονομεύει την αξιοπιστία της περίθαλψης. Ο βουλευτής κάλεσε την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να αποσύρει τις πρόχειρες διατάξεις και να παρουσιάσει επιτέλους ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα βασίζεται στον ρεαλισμό και τη διαβούλευση. Η κατακλείδα του ήταν σαφής: το ΕΣΥ δεν έχει ανάγκη από άλλες εμβαλωματικές λύσεις, αλλά από μια βαθιά πολιτική αλλαγή που θα θέσει ως προτεραιότητα τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.