ΠΑΣΟΚ: Επανεκκίνηση με φόντο τις κρίσεις- Οι οδηγίες Ανδρουλάκη μετά από Παναγόπουλο, Παρασκευαΐδη, Χατζηδάκη
✨Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να βρει σταθερό πολιτικό ρυθμό, να κλείσει εσωκομματικές εντάσεις και να εστιάσει στην κεντρική αντιπολιτευτική του ατζέντα.
✨Εσωκομματικές κρίσεις και υποθέσεις όπως αυτή του ΟΠΕΚΑ δημιουργούν επικοινωνιακές δυσκολίες, ενώ το κόμμα απορρίπτει τον συμψηφισμό με τη Νέα Δημοκρατία.
✨Ο Νίκος Ανδρουλάκης τονίζει τη διαφορετική κουλτούρα αντιμετώπισης της διαφθοράς και την άμεση αναστολή κομματικής ιδιότητας σε περιπτώσεις ελέγχου.
✨Το ΠΑΣΟΚ στοχεύει σε αυτόνομη πορεία με διεύρυνση συνεργασιών, ενώ η ηγεσία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε εσωτερικές προκλήσεις και πολιτικό λόγο.
Να βρει σταθερό πολιτικό ρυθμό, να κλείσει το «παράθυρο» των εσωκομματικών εντάσεων, και να αποφύγει νέα επεισόδια που θα αποπροσανατολίσουν από την κεντρική αντιπολιτευτική ατζέντα, επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιδιώκει να επανατοποθετήσει το κόμμα και προσδιορίζει εκ νέου ως πολιτικό επίδικο την “πολιτική αλλαγή και την ήττα της σημερινής πολιτικής”.
Στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη ωστόσο εκφράζουν τον προβληματισμό τους για τη συσσώρευση γεγονότων και την πολιτική εικόνα που διαμορφώνεται.
Εσωτερική “γραμμή”
Τη ρήξη με τον συνδικαλιστικό χώρο και την υπόθεση του Γιάννη Παναγόπουλου διαδέχθηκαν εντάσεις στη Γραμματεία της ΚΟΕΣ, η διαγραφή του Παναγιώτη Παρασκευαΐδη και στη συνέχεια η εμπλοκή της Τασούλα Χατζηδάκη στην υπόθεση ΟΠΕΚΑ για την οποία στελέχη του κόμματος επιμένουν ότι δεν προκύπτει ενοχή ή σκάνδαλο.
Αυτό το κλίμα όμως ,όπως παραδέχονται κομματικές πηγές, δημιουργεί επικοινωνιακές δυσκολίες αφού όπως εκτιμούν η κυβερνητική επικοινωνιακή υπεροπλία συγχέει ατομικές περιπτώσεις με γενικευμένες κατηγορίες, για να “συμψηφίσει με τα δικά της πολύ βαριά σκάνδαλα” εμποδίζοντας το ΠΑΣΟΚ να κεφαλαιοποιήσει τη φθορά της, δημοσκοπικά.
Η δυνατότητα του ΠΑΣΟΚ να υπερβεί γρήγορα αυτά τα «επεισόδια» θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό τον ρόλο του στην επόμενη πολιτική εξίσωση. Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος του κινήματος κάλεσε τα στελέχη να είναι προσεκτικά στις δημόσιες τοποθετήσεις τους, ώστε να μη δίνουν «τροφή» στον αντίπαλο πολιτικό μηχανισμό.
Καμία εξίσωση
Παράλληλα, από τη Χαριλάου Τρικούπη προβάλλεται ως στοιχείο πολιτικής διαφοροποίησης η άμεση αναστολή κομματικής ιδιότητας σε περιπτώσεις ελέγχου από αρμόδιες αρχές, σε αντιδιαστολή –όπως υποστηρίζουν– με τη στάση της κυβέρνησης.
«Ποια είναι η πολιτική ευθύνη του ΠΑΣΟΚ, εάν σε μια υπηρεσία του ΟΠΕΚΑ υπάρχουν κάποιες παρατυπίες; Υπάρχει κάποια πολιτική ευθύνη του ΠΑΣΟΚ; Όχι. Ποια είναι η πολιτική ευθύνη του Πρωθυπουργού και της Νέας Δημοκρατίας όταν στα μισά του υπουργεία υπάρχουν δικογραφίες με σκάνδαλα; Τεράστια” υπογραμμίζει ο Νίκος Ανδρουλάκης.
“Διαφορετική κουλτούρα”
Απορρίπτοντας την εξίσωση, την κάθε προσπάθεια συμψηφισμού με τη Νέα Δημοκρατία και τη λογική «όλοι ίδιοι», περιγράφει την “διαφορετική κουλτούρα” αντιμετώπισης της διαφθοράς.
“Με ένα πόρισμα μιας αρχής, με το τεκμήριο της αθωότητας, πριν οποιαδήποτε δικογραφία, εμείς τι λέμε; Αναστολή κομματικής ιδιότητας, η δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Αν δεν υπάρξει καμία σκιά, το πρόσωπο επιστρέφει. Αν υπάρξει, υπάρχει μια μόνιμη διαγραφή. Είναι καθαρό αυτό; Είναι οριζόντιο; Είναι. Ο Πρωθυπουργός, -όχι πόρισμα αρχής-, τεκμηριωμένες δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τους πιο στενούς του συνεργάτες, τις γράφει στα παλιά του τα παπούτσια”.
Χωρίς παρασκηνιακές κινήσεις
Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί το βλέμμα στις εκλογικές ισορροπίες. Στελέχη επισημαίνουν ότι οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ισχυρό αίτημα πολιτικής αλλαγής, ακόμη κι αν το ΠΑΣΟΚ δεν έχει φτάσει ακόμη στα ποσοστά που θα επιθυμούσε.
Η στρατηγική παραμένει η αυτόνομη πορεία με στόχο την πρωτιά. Η ηγεσία επενδύει, στην αμφίπλευρη διεύρυνση και σε διαδοχικά κύματα συμπαράταξης, με στόχο να εκπροσωπηθεί αυθεντικά ο προοδευτικός χώρος και να αναδειχθεί το ΠΑΣΟΚ σε φυσικό πόλο της κεντροαριστεράς. Παράλληλα, παραμένει ανοιχτός ο θεσμικός διάλογος με δυνάμεις της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, χωρίς όμως-όπως τονίζεται- παρασκηνιακές κινήσεις.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται κρίσιμο για τη φυσιογνωμία και τη δυναμική του κόμματος. Η ηγεσία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη διαχείριση των εσωτερικών κραδασμών και στην ανάγκη παραγωγής πειστικού πολιτικού λόγου που να απαντά στις κοινωνικές ανησυχίες, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα τον δρόμο προς το συνέδριο και τις αποφάσεις που θα καθορίσουν τη μελλοντική στρατηγική.