Μάτι: “Δεν είναι δυστύχημα, αλλά έγκλημα με ποινικές ευθύνες”- Ανακοίνωση από τους συγγενείς των θυμάτων
✨Η τραγωδία στο Μάτι το 2018, με 104 νεκρούς, συνεχίζει να προκαλεί διεκδικήσεις για αναγνώριση ευθυνών και δικαιοσύνη από συγγενείς και επιζώντες.
✨Οι συγγενείς και οι τραυματίες ζητούν τον χαρακτηρισμό της καταστροφής ως «έγκλημα» και όχι «δυστύχημα», τονίζοντας την υποβάθμιση των ευθυνών με τον δεύτερο όρο.
✨Η χρήση του όρου «δυστύχημα» θεωρείται παραπλανητική, καθώς αποσιωπά εγκληματικές ενέργειες, επιβαρύνει ψυχικά τους επιζώντες και αποποινικοποιεί τους υπεύθυνους φορείς.
✨Οι συγγενείς ζητούν υπεύθυνη ενημέρωση από τα μέσα και προειδοποιούν για νομικές ενέργειες υπεράσπισης της μνήμης και της προσωπικότητας των θυμάτων.
Η τραγωδία στο Μάτι, όπου έχασαν τη ζωή τους 104 άνθρωποι στις 23 Ιουλίου 2018, συνεχίζει να προκαλεί έντονα συναισθήματα και διεκδικήσεις για την αναγνώριση των ευθυνών. Οι συγγενείς των θυμάτων και οι τραυματίες, ορισμένοι από τους οποίους εξακολουθούν να ζουν με σοβαρές σωματικές και ψυχικές βλάβες, ζητούν η μεγαλύτερη φυσική καταστροφή της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας να χαρακτηριστεί «έγκλημα» και όχι «δυστύχημα».
Σε ανακοίνωση του Συλλόγου τους, επισημαίνεται ότι η χρήση του όρου «δυστύχημα» παραμορφώνει την αλήθεια, υποβαθμίζει τις ευθύνες και προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων αλλά και των ζωντανών που έζησαν την κόλαση της φωτιάς. Οι συγγενείς και οι εγκαυματίες υποστηρίζουν πως ο χαρακτηρισμός «δυστύχημα» παρουσιάζει τα θύματα ως θύματα τύχης, αποσιωπώντας το γεγονός ότι η απώλειά τους οφείλεται σε εγκληματικές ενέργειες και παραλείψεις.
Όπως τονίζουν, η υποτίμηση του γεγονότος μέσω του όρου «δυστύχημα» έχει βαρύ κοινωνικό αντίκτυπο, καθώς οδηγεί σε εξωραϊσμό και έμμεση αποποινικοποίηση των ευθυνών των εμπλεκόμενων φορέων. Οι επιζώντες συνεχίζουν να ζουν με μόνιμες συνέπειες, ενώ η αναγνώριση της τραγωδίας ως «εγκληματικής» θα αποτελέσει αναγκαίο βήμα για τη δικαίωση των θυμάτων και την ηθική αποκατάσταση των οικογενειών τους.
Ολόκληρη η ανακοίνωση
«Η φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 δεν ήταν “δυστύχημα”. Ήταν ένα έγκλημα με ποινικές ευθύνες που αναγνωρίστηκαν μετά από πολυετή δικαστικό αγώνα μας. Η χρήση του παραπλανητικού όρου “δυστύχημα” για την περιγραφή ενός ποινικά αποδεδειγμένου εγκλήματος αλλοιώνει την αλήθεια, υποβαθμίζει τις ευθύνες και προσβάλλει τη μνήμη νεκρών και ζωντανών, παρουσιάζοντάς τους ως θύματα “τύχης” και όχι ως θύματα ανθρώπινων εγκληματικών ενεργειών και παραλείψεων.
Για τους συγγενείς των νεκρών, αυτή η αλλοίωση παραμορφώνει την αιτία θανάτου των ανθρώπων μας. Για τους επιζώντες εγκαυματίες, που ζούμε καθημερινά με μόνιμες σωματικές και ψυχικές βλάβες, αποτελεί συνεχιζόμενη ηθική και ψυχική επιβάρυνση. Η με όποιο τρόπο άμεση και έμμεση υποτίμηση του έχει βαρύ κοινωνικό αντίκτυπο καθώς οδηγεί σε εξωραϊσμό με έμμεση αποποινικοποίηση ευθυνών και δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο ανοχής εγκληματικών ενεργειών ή και παραλείψεων, ιδίως όταν αυτές οδηγούν σε μαζικούς θανάτους.
Ζητούμε από τα μέσα ενημέρωσης ακριβή, υπεύθυνη και πλήρη αποτύπωση των πραγματικών γεγονότων, με σεβασμό στη μνήμη των νεκρών, στη βιωμένη πραγματικότητα των επιζώντων και τον πόνο των συγγενών. Η αλήθεια δεν είναι θέμα διατύπωσης. Η μνήμη νεκρών και ζώντων δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Επιφυλασσόμαστε ρητώς παντός νομίμου δικαιώματός μας για την προάσπιση της προσωπικότητάς και της μνήμης των θυμάτων μας».