“Βιολάντα”: “Δεν ντρέπεστε λίγο, πέντε νεκρές γυναίκες” – Η νηπιαγωγός στους χειροκροτητές του ιδιοκτήτη

 “Βιολάντα”: “Δεν ντρέπεστε λίγο, πέντε νεκρές γυναίκες” – Η νηπιαγωγός στους χειροκροτητές του ιδιοκτήτη
💡 AI Summary by Libre

Στα δικαστήρια των Τρικάλων συγκεντρώθηκαν υποστηρικτές του ιδιοκτήτη της «Βιολάντα» την ώρα που οδηγούνταν στον ανακριτή, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.

Η νηπιαγωγός Στέλλα Φώλια διαμαρτυρήθηκε δυναμικά για την υποστήριξη στον κατηγορούμενο, αναφέροντας την τραγωδία με πέντε νεκρές γυναίκες.

Στην ανάρτησή της στο Facebook, κατήγγειλε τη στάση των συγκεντρωμένων και των αστυνομικών, καλώντας σε αντίσταση ενάντια στην αδικία και την εκμετάλλευση.

Η ίδια τόνισε την ανάγκη να μιλάμε και να υπάρχουμε ενεργά, ειδικά σε δύσκολες και σκοτεινές εποχές όπως η σημερινή.

Αντιδράσεις και έντονες συζητήσεις προκάλεσε το γεγονός ότι κόσμος συγκεντρώθηκε έξω από τα δικαστήρια στα Τρίκαλα για να στηρίξει τον ιδιοκτήτη του εργοστασίου της «Βιολάντα», την ώρα που οδηγήθηκε στον ανακριτή.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση της νηπιαγωγού Στέλλας Φώλια που περνούσε από το σημείο με το αυτοκίνητό της. Σταμάτησε, βγήκε έξω και άρχισε να διαμαρτύρεται έντονα για τις επευφημίες και την υποστήριξη που έδειχνε ο κόσμος στον κατηγορούμενο.

Η γυναίκα φώναξε με εμφανή αγανάκτηση: «Δεν ντρέπεστε λίγο, πέντε νεκρές γυναίκες, πέντε γυναίκες».

Στη συνέχεια η ίδια γυναίκα προχώρησε και σε ανάρτηση στο facebook.

Αναλυτικά η ανάρτηση

«Εν θερμώ

Περνώντας με αυτοκίνητο από τα Δικαστήρια Τρικάλων, κοντά στο σπίτι μου, έπεσα πάνω σε συγκέντρωση 80 ατόμων με πανό που έγραφαν ντροπή, αξιοπρέπεια κ.ά. Οι εργαζόμενοι της Βιολάντα, νέα παιδιά οι περισσότεροι συμπαραστέκονταν στο αφεντικό τους που κατέθετε. Τι ντροπή. Κατέβηκα και άρχισα να τους φωνάζω. Ένας κάμεραμαν μου είπε να φύγω γιατί θα με δείρουν. Οι μπάτσοι χλιαροί.

“Ντράπηκε και η ντροπή, λακέδες των αφεντικών, πάνω στα πτώματα 5 γυναικών, δουλεύετε και νομίζετε ότι σας κάνουν χάρη, θα ζήσετε σαν δούλοι, πώς θα αντικρίσετε τα παιδιά σας”, τέτοια. Έμειναν παγωμένοι σαν να τα άκουγαν πρώτη φορά. Στο τέλος ένας-δύο κινήθηκαν προς το μέρος μου, αλλά ήμουν σαν να γύριζα από μάθημα πολεμικών τεχνών. Ένιωσα ότι αν δεν μίλαγα θα γύριζα σπίτι και θα έφτυνα στον καθρέφτη.

Να μιλάμε, παιδιά. Να υπάρχουμε παντού και με όλους τους τρόπους. Ειδικά σ’ αυτές τις σκοτεινές εποχές”».

Σχετικά Άρθρα