Σε τεντωμένο σχοινί ο Στάρμερ- Τα σενάρια διαδοχής, το πολιτικό ρίσκο για τους Εργατικούς

Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η προοπτική αποχώρησης του Κιρ Στάρμερ από την ηγεσία της βρετανικής κυβέρνησης έμοιαζε εκτός πραγματικότητας. Σήμερα, όμως, κορυφαία στελέχη των Εργατικών συζητούν ανοιχτά το ενδεχόμενο να μην μπορέσει να συνεχίσει. Το ερώτημα που πλανάται στο Ουεστμίνστερ δεν είναι πλέον αν, αλλά πότε και με ποιον τρόπο θα ολοκληρωθεί η θητεία του πέμπτου πρωθυπουργού της Βρετανίας μέσα σε μια δεκαετία.

Ο ίδιος, σε ομιλία του στο προσωπικό της Ντάουνινγκ Στριτ, επιχείρησε να εμφανιστεί αισιόδοξος, διαβεβαιώνοντας ότι η ομάδα του μπορεί να «προχωρήσει με αυτοπεποίθηση». Ωστόσο, η απώλεια δύο βασικών συνεργατών μέσα σε 24 ώρες ενίσχυσε το αίσθημα πολιτικής αστάθειας.

Το σενάριο της παραίτησης

Ο Κιρ Στάρμερ επιμένει ότι διαθέτει προσωπική εκλογική εντολή έως το 2029. Όμως, η δημόσια παρέμβαση του Άνας Σάρουαρ, ο οποίος ζήτησε ανοιχτά την αποχώρησή του, αύξησε την πίεση.

Αν τελικά παραιτηθεί, οι κανόνες του Εργατικού Κόμματος προβλέπουν τον ορισμό προσωρινού ηγέτη από το υπουργικό συμβούλιο, σε συνεννόηση με την εκτελεστική επιτροπή του κόμματος, έως ότου διεξαχθεί πλήρης διαδικασία εκλογής.

Συζητούνται ονόματα όπως:

• Ντέιβιντ Λάμι
• Υβέτ Κούπερ
• Χίλαρι Μπεν
• Τζον Χίλι

Μια εναλλακτική θα ήταν να ανακοινώσει την αποχώρησή του από την ηγεσία, αλλά να παραμείνει στη Ντάουνινγκ Στριτ έως την εκλογή διαδόχου — επιλογή που θα απέφευγε την ανάγκη διορισμού προσωρινού πρωθυπουργού από τον Κάρολο Γ’.

Εσωκομματική ανταρσία

Ένα πιο δραματικό σενάριο θα ήταν η οργανωμένη πίεση κορυφαίων υπουργών για άμεση αποχώρηση. Αν πρόσωπα όπως ο Λάμι, η Σαμπάνα Μαχμούντ και η Κούπερ αρνούνταν να συνεχίσουν υπό την ηγεσία του, θα επαναλαμβανόταν το μοτίβο που οδήγησε στην πτώση των:

• Μάργκαρετ Θάτσερ
• Μπόρις Τζόνσον
• Λιζ Τρας

Η διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη θα διαρκούσε τουλάχιστον έξι εβδομάδες, δημιουργώντας κενό εξουσίας σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο.

Το τεστ των ενδιάμεσων εκλογών

Η αναμέτρηση στο Γκόρντον & Ντέντον στις 26 Φεβρουαρίου θεωρείται ο πρώτος σοβαρός σταθμός. Εάν οι Εργατικοί ηττηθούν, ειδικά από το Reform UK ή τους Πράσινους, η πίεση θα ενταθεί δραματικά.

Ο Άντι Μπέρναμ θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί μια τέτοια εξέλιξη για να αμφισβητήσει ευθέως την ηγεσία.

Ο Μάιος ως σημείο καμπής

Οι τοπικές εκλογές του Μαΐου παραμένουν το μεγαλύτερο πολιτικό ρίσκο. Υποψήφιοι δελφίνοι, όπως ο Γουες Στρίτινγκ και η Άντζελα Ρέινερ, φέρονται να εξετάζουν το ενδεχόμενο συγκέντρωσης των 80 υπογραφών που απαιτούνται για επίσημη αμφισβήτηση.

Η στρατηγική τους βασίζεται στο ότι μια σαρωτική ήττα θα μπορούσε να αποδοθεί προσωπικά στον Στάρμερ, ανοίγοντας τον δρόμο για ανασύνταξη του κόμματος υπό νέα ηγεσία.

Πολιτική φθορά ή ελεγχόμενη μετάβαση;

Η κρίση δεν αφορά μόνο πρόσωπα αλλά και το κύρος της βρετανικής πολιτικής σκηνής, η οποία έχει γνωρίσει διαδοχικές ηγετικές αλλαγές μέσα σε λίγα χρόνια. Αν ο Στάρμερ επιλέξει να αποχωρήσει οικειοθελώς, θα επιχειρήσει να ελέγξει το αφήγημα. Αν αναγκαστεί, η μετάβαση κινδυνεύει να αποδειχθεί χαοτική.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι το πολιτικό σκηνικό στο Λονδίνο εισέρχεται σε περίοδο υψηλής αβεβαιότητας — με τις επόμενες εβδομάδες να θεωρούνται καθοριστικές για την τύχη της κυβέρνησης και των Εργατικών.