Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους: Η αποκάλυψη για την περιπέτεια της υγείας της

Η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους αποκάλυψε ότι διαγνώστηκε με αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα, ένα αυτοάνοσο που επηρέασε σημαντικά την κινητικότητά της.

Μιλώντας στην εκπομπή «Happy Day» στις 5 Φεβρουαρίου, εξήγησε ότι τα συμπτώματα είχαν εμφανιστεί πολύ πριν από τη διάγνωση, με έντονους πόνους σε όλο το σώμα και σταδιακή δυσκολία στις καθημερινές δραστηριότητες. Η κατάσταση την οδήγησε σε ειδικές εξετάσεις και στη συνέχεια σε φαρμακευτική αγωγή.

Μιλώντας για την αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα, η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους δήλωσε αρχικά:  «Πριν έναν χρόνο διαγνώστηκα με ένα αυτοάνοσο, που λέγεται αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα. Για πολύ καιρό είχα πάρα πολύ έντονους πόνους σε όλο το σώμα. Στις αρθρώσεις, στη σπονδυλική στήλη, στον αυχένα και στα πόδια. Οι πόνοι χειροτέρευαν. Κάποια στιγμή αυτό έφτασε στο να επηρεάζει την καθημερινότητά μου, μείωσε πάρα πολύ την κινητικότητά μου. Δεν μπορούσα να γυρίσω, να σκύψω, δεν μπορούσα να βάλω παπούτσια. Περπατούσα στον δρόμο και φοβόμουν μην λυθούν τα παπούτσια μου, γιατί δεν είχα τρόπο να τα δέσω».

Στη συνέχεια, εξήγησε ότι πολλοί άνθρωποι πάσχουν από το ίδιο νόσημα, ενώ για την προσωπική της εμπειρία πρόσθεσε ότι στην αρχή δεν μπορούσε να το εντοπίσει: «Πολύ καιρό νόμιζα ότι είχε να κάνει με την επέμβαση που είχα κάνει στη σκολίωση, όμως δεν ήταν αυτό και μάλιστα καθυστέρησε τη διάγνωση. Έκανα κάποιες ειδικές εξετάσεις και μετά πήρα μια αγωγή χρόνια. Ο γιατρός μου είπε ότι δεν γνωρίζουμε την πηγή του προβλήματος. Υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, απλά δεν έδωσα σημασία. Το συγκεκριμένο αυτοάνοσο το έχουν πολλοί άνθρωποι. Αυτό το αυτοάνοσο συνήθως χτυπάει νέα αγόρια. Ένιωσα μεγάλη ανακούφιση όταν διαγνώστηκα με αυτό, γιατί αρχικά φοβήθηκα μήπως μου πουν για άλλη μια φορά ότι δεν έχω τίποτα».

Τι είναι η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα

Η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα (ΑΣ) είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος με κύριο χαρακτηριστικό την προσβολή της σπονδυλικής στήλης και των ιερολαγονίων αρθρώσεων. Προσβάλει το 0,1 – 1,4% του πληθυσμού και εμφανίζεται συνήθως σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες, κάτω των 40 ετών. Η αιτία της νόσου είναι άγνωστη, αλλά έχει βρεθεί ότι εμπλέκονται γενετικοί παράγοντες, ιδιαίτερα το γονίδιο HLA B- 27, το οποίο ανιχνεύεται στο 90% των ασθενών με ΑΣ.

Η φλεγμονώδης οσφυαλγία είναι το κύριο σύμπτωμα της νόσου, με πόνο που εντοπίζεται χαμηλά στην οσφύ και τους γλουτούς. Ο πόνος χαρακτηριστικά βελτιώνεται με την άσκηση, ενώ επιδεινώνεται με την ανάπαυση και πολλές φορές ξυπνά τους ασθενείς τις πρώτες πρωινές ώρες. Συχνά, οι ασθενείς αναφέρουν και συνοδό δυσκαμψία της οσφύος δηλαδή ένα «πιάσιμο» χαμηλά στη μέση και τη λεκάνη το πρωί, όταν σηκώνονται από το κρεβάτι τους, που υποχωρεί μετά από κάποια ώρα με την έναρξη της κίνησης. Εκτός από τη σπονδυλική στήλη μπορεί να προσβληθούν οι περιφερικές αρθρώσεις όπως τα ισχία, και οι ενθέσεις του σώματος, δηλαδή τα τελικά σημεία των τενόντων όπως ο Αχίλλειος τένοντας, καθώς και άλλα σημαντικά όργανα όπως τα μάτια, το έντερο, οι πνεύμονες και σπανιότερα η καρδιά.

Παρά τις προσπάθειες ευαισθητοποίησης, υπάρχει ακόμη μεγάλη καθυστέρηση στη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου που μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 9 χρόνια. Η ΑΣ έχει την πιο καθυστερημένη διάγνωση ανάμεσα στα ρευματολογικά νοσήματα. Αυτό συμβαίνει γιατί συχνά οι ασθενείς δεν ζητούν έγκαιρα ιατρική βοήθεια και καταφεύγουν σε συχνή χρήση αντιφλεγμονωδών σκευασμάτων ή επισκέπτονται γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων και όχι ρευματολόγο.

Όμως, η μη έγκαιρη αντιμετώπιση με κατάλληλη θεραπευτική αγωγή οδηγεί σε χρόνια φλεγμονή, μόνιμες αλλοιώσεις και τελικά αγκύλωση της σπονδυλικής στήλης. Οι ασθενείς με ΑΣ, λόγω του πόνου και του περιορισμού στην κινητικότητα, πολλές φορές αδυνατούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές δραστηριότητές τους, δεν είναι παραγωγικοί στην εργασία τους, οδηγούνται σε συχνές αναρρωτικές άδειες και κάποιοι από αυτούς αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την εργασία τους.

Σήμερα, ακόμη και στη χώρα μας κυκλοφορούν νέες θεραπείες, που αναστέλλουν τη φλεγμονώδη διαδικασία, και βελτιώνουν εντυπωσιακά την ποιότητα ζωής αυτών των ασθενών. Ο ρευματολόγος μπορεί να διαγνώσει έγκαιρα και να δώσει την κατάλληλη στοχευμένη θεραπεία στον κάθε ασθενή, ώστε να ελαχιστοποιηθούν και οι μετέπειτα επιπλοκές της νόσου. Εάν υποψιάζεστε ότι πάσχετε από τη νόσο ή εάν εμφανίζετε κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα, μη διστάζετε να απευθυνθείτε σε κάποιο ρευματολόγο.