Χωρίς πρόσβαση σε ζωτικής σημασίας θεραπεία χιλιάδες ευάλωτοι ασθενείς μετά την απόσυρση κλασικού αντιβιοτικού

Η πρόσφατη απόφαση για την απόσυρση από την ελληνική αγορά του αντιβιοτικού συνδυασμού τριμεθοπρίμης/σουλφομεθοξαζόλης (TMP/SMX), ευρύτερα γνωστού με την εμπορική ονομασία Bactrimel, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Εταιρείας Λοιμώξεων (ΕΕΛ) προειδοποιεί με επίσημη παρέμβασή του για τους σοβαρούς κινδύνους που ανακύπτουν, κάνοντας λόγο για ένα δυσαναπλήρωτο θεραπευτικό κενό.

Ρούλα Σκουρογιάννη

Η απόσυρση αφορά τόσο την από του στόματος μορφή όσο και την ενδοφλέβια (νοσοκομειακή) χρήση, στερώντας από το σύστημα υγείας ένα εργαλείο που χαρακτηρίζεται ως μοναδική και αναντικατάστατη λύση για μια σειρά από κρίσιμες λοιμώξεις.

Ένα φάρμακο χαμηλού κόστους με υψηλή θεραπευτική αξία

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα εξαιρετικά οικονομικό σκεύασμα, η TMP/SMX αποτελεί τη «ραχοκοκαλιά» της θεραπείας για ασθενείς με επιβαρυμένο ιατρικό ιστορικό. Η έλλειψή του δεν είναι απλώς ένα εμπορικό ζήτημα, αλλά ένα ζήτημα προάσπισης της ζωής των πολιτών, καθώς σε πολλές περιπτώσεις η απουσία του οδηγεί σε θεραπευτικά αδιέξοδα.

Οι 5 κρίσιμες χρήσεις που καθιστούν το Bactrimel αναντικατάστατο

Η ΕΕΛ υπογραμμίζει συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου η χορήγηση του εν λόγω αντιβιοτικού είναι ζωτικής σημασίας:

1. Πνευμονία από Pneumocystis jirovecii (PCP): Πρόκειται για την πρώτη γραμμή άμυνας για ασθενείς με HIV/AIDS, μεταμοσχευμένους και ανοσοκατεσταλμένους. Χρησιμοποιείται τόσο για τη θεραπεία όσο και για τη μακροχρόνια προφύλαξη. Τα εναλλακτικά σχήματα είναι δυσανάλογα ακριβά και συχνά παρουσιάζουν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.
2. Λοιμώξεις από Nocardia spp: Σε ευπαθείς πληθυσμούς, το Bactrimel είναι το φάρμακο εκλογής. Οι εναλλακτικές λύσεις απαιτούν συνδυασμούς φαρμάκων με αυξημένη τοξικότητα, γεγονός που μεταφράζεται σε μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας και ταλαιπωρία για τον ασθενή.
3. Εγκεφαλική Τοξοπλάσμωση: Αποτελεί κύρια επιλογή για τη θεραπεία και την προστασία των ασθενών. Η απουσία του αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο για κακή έκβαση της νόσου, σε λοιμώξεις που ήδη χαρακτηρίζονται από υψηλά ποσοστά θνητότητας.
4. Τοξοπλάσμωση της Κύησης: Λειτουργεί ως κρίσιμο «εφεδρικό» αντιβιοτικό (2ης γραμμής) όταν ο κύριος συνδυασμός θεραπείας δεν είναι ανεκτός ή βρίσκεται σε έλλειψη – ένα φαινόμενο που παρατηρείται συχνά στην ελληνική αγορά.
5. Λοιμώξεις Ουροποιητικού: Η χρήση του σε κοινές λοιμώξεις αποτρέπει τη χρήση αντιβιοτικών ευρύτερου φάσματος. Χωρίς αυτό, οι γιατροί αναγκάζονται να καταφύγουν σε ισχυρότερα φάρμακα, επιδεινώνοντας το μείζον πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής στη χώρα μας.

Οι επιπτώσεις: Υψηλότερη τοξικότητα και κόστος

Η απουσία της τριμεθοπρίμης/σουλφομεθοξαζόλης δημιουργεί μια επικίνδυνη αλυσιδωτή αντίδραση στο σύστημα υγείας. Όπως επισημαίνει η ΕΕΛ, η αναγκαστική υποκατάσταση του φαρμάκου οδηγεί σε:

• Μειωμένη αποτελεσματικότητα στη διαχείριση σοβαρών νοσημάτων.
• Αυξημένη τοξικότητα για τους ασθενείς λόγω των εναλλακτικών σχημάτων.
• Μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση για το κράτος και τα νοσοκομεία, καθώς τα υποκατάστατα είναι σαφώς ακριβότερα.

Η έκκληση της Ελληνικής Εταιρείας Λοιμώξεων

Καταλήγοντας, η Ελληνική Εταιρεία Λοιμώξεων κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς τις αρμόδιες αρχές και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας. Η αδυναμία χορήγησης της βέλτιστης θεραπείας για δυνητικά θανατηφόρα νοσήματα δεν είναι ανεκτή σε ένα σύγχρονο σύστημα υγείας.

Το αίτημα είναι σαφές: Η άμεση επάνοδος του σκευάσματος σε εμπορική κυκλοφορία για την προστασία των πλέον ευάλωτων ομάδων ασθενών.