Το μυστήριο των τίγρεων της Τασμανίας – Πως συνδέονται οι βραχογραφίες με τους Αβορίγινες

Πολλά έχουν ακουστεί για τον «διάβολο της Τασμανίας» ένα εύσωμο αλλά πτωματοφάγο ζώο. Όμως, οι επιστήμονες ψάχνουν να βρουν άκρη πότε και πως εξαφανίστηκαν οι τίγρεις της Τασμανίας ή αλλιώς θυλακίνοι, που απεικονίζονται σε βραχογραφίες. Οι τίγρεις της Τασμανίας δεν είναι φυσικά ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο ζώο, που εξαφανίζεται από τον πλανήτη γη, για διάφορους λόγους. Όμως είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία και τις κοινότητες των Αβορίγινων και απεικονίζεται σε βραχογραφίες τους.

Μια ομάδα ερευνητών που συνεργάζεται στενά με τις κοινότητες των Αβορίγινων στην περιοχή Arnhem Land της βόρειας Αυστραλίας, σύμφωνα με το διαδικτυακό διεθνές περιοδικό «Αρχαιολογία» κατέγραψε βραχογραφίες που απεικονίζουν ασυνήθιστα ζώα που προέρχονται από την ήπειρο.

Η τίγρης της Τασμανίας (θυλακίνος) και ο διάβολος της Τασμανίας είναι δύο εντελώς διαφορετικά μαρσιποφόρα ζώα, παρά το γεγονός ότι μοιράζονταν το ίδιο περιβάλλον και συχνά συγχέονται λόγω των ονομάτων τους. Βασική διαφορά τους είναι ότι η τίγρης της Τασμανίας ήταν ένας μεγάλος, κορυφαίος κυνηγός που θύμιζε πιο πολύ λύκο και έχει πλέον εξαφανιστεί, ενώ ο διάβολος της Τασμανίας είναι ένα μικρότερο, εύσωμο ζώο, κυρίως πτωματοφάγο, που ζει μέχρι σήμερα.

Η ομάδα μελέτησε τα εικονογράμματα χρησιμοποιώντας ένα λογισμικό βελτίωσης εικόνας που ονομάζεται DStretch. Εντόπισαν 14 απεικονίσεις τίγρεων της Τασμανίας, ή θυλακίνων, οι οποίες είναι αναγνωρίσιμες από το σχήμα τους, το μακρύ ρύγχος και τις ρίγες τους. Βρήκαν επίσης δύο αναπαραστάσεις διαβόλων της Τασμανίας, οι οποίοι είναι αναγνωρίσιμοι από τους κοντούς, εύρωστους κορμούς τους, τα μεγάλα, στρογγυλεμένα κεφάλια και τα προεξέχοντα μουστάκια τους. 

Οι θυλακίνοι και οι βραχογραφίες

Οι θυλακίνοι ήταν σαρκοφάγα μαρσιποφόρα που πιστεύεται ότι εξαφανίστηκαν στην ηπειρωτική Αυστραλία πριν από περισσότερα από 3.000 χρόνια. Συνέχισαν να επιβιώνουν στο νησί της Τασμανίας, αν και η τελευταία επιβεβαιωμένη παρατήρηση στην άγρια ​​φύση ήταν το 1930 και ο τελευταίος θυλακίνος σε αιχμαλωσία πέθανε έξι χρόνια αργότερα.

Οι τίγρεις της Τασμανίας ήταν σημαντικό μέρος της κουλτούρας των Αβορίγινων, θεωρούνται στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, κατοικίδια του Ουράνιου Τόξου, του πιο ισχυρού Προγονικού Όντος, που είναι υπεύθυνο για μεγάλες πράξεις δημιουργίας και καταστροφής.

Τα ζώα συνδέονται με το νερό και αποτέλεσαν αντικείμενο της τέχνης των Αβορίγινων ήδη από 15.000 χρόνια πριν.

Από τους 160 γνωστούς πίνακες θυλακίνων, οι περισσότεροι αποδόθηκαν με κόκκινη ή κίτρινη ώχρα, αλλά τουλάχιστον δύο από τις πρόσφατα ανακαλυφθείσες εικόνες περιέχουν λευκή χρωστική ουσία από πηλό πλούσιο σε καολίνη.

Αυτό το υλικό δεν λεκιάζει ούτε διαπερνά τον βράχο όπως η ώχρα και σπάνια επιβιώνει περισσότερο από 1.000 χρόνια, γεγονός που υποδηλώνει ότι αυτά τα έργα τέχνης μπορεί να είναι μόνο μερικών αιώνων.

Αυτό οδήγησε τον αρχαιολόγο του Πανεπιστημίου Griffith, Paul Taçon, στο συμπέρασμα ότι οι Αβορίγινες καλλιτέχνες που ζωγράφιζαν θυλακίνους μπορεί να συνάντησαν τα θηρία στην άγρια ​​φύση, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι τίγρεις της Τασμανίας μπορεί να επέζησαν στην περιοχή περισσότερο από ό,τι πίστευαν κάποτε οι μελετητές. «Άλλες μορφές έρευνας το υποστηρίζουν αυτό», λέει ο Taçon. «Το πρόβλημα είναι ότι τα οστά των ζώων δεν επιβιώνουν για πολύ στο όξινο έδαφος της γης Arnhem».