ΠΑΣΟΚ: Γιατί επιμένει να συνδέει τον Θάνο Πλεύρη με τον Ηλία Θεοδωρόπουλο

Να αφήσει πίσω του τη συζήτηση για τις εσωτερικές ανακατατάξεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς και να μεταφέρει το βάρος της αντιπαράθεσης στην κυβέρνηση επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ. Στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι το επόμενο διάστημα πρέπει να είναι περίοδος συνεχών παρεμβάσεων για ζητήματα που αφορούν άμεσα τους πολίτες. Ο Νίκος Ανδρουλάκης  επιμένει στην εικόνα μιας παράταξης που δεν περιορίζεται στην κριτική, αλλά παρουσιάζει συγκεκριμένες προτάσεις για τη διακυβέρνηση.

Ράνια Τραγόμαλλου

Η λογική που αναπτύσσεται, είναι ότι το κόμμα δεν πρέπει να εγκλωβιστεί ούτε στη συζήτηση για την ΕΛ.Α.Σ. ούτε στα σενάρια μετακινήσεων στελεχών, αλλά να εμφανίζεται ως η πολιτική δύναμη που αντιπαρατίθεται με συγκεκριμένες προτάσεις στην κυβέρνηση επαναφέροντας το δίπολο ΠΑΣΟΚ–ΝΔ.

Επιστροφή στα καθημερινά μέτωπα

Το επόμενο βήμα είναι να μετατραπεί το πακέτο που παρουσίασε ο Ανδρουλάκης στη Θεσσαλονίκη σε συνεχή κοινοβουλευτική και πολιτική δράση και η επιλογή είναι να μεταφερθεί η πολιτική σύγκρουση σε ζητήματα που μπορούν να αποκτήσουν άμεσο κοινωνικό αντίκτυπο.

Από το κόστος ζωής και τις συντάξεις έως την υγεία και τις δημόσιες υπηρεσίες, η Χαριλάου Τρικούπη επιχειρεί να χτίσει μια αλυσίδα παρεμβάσεων, ώστε το πρόγραμμα του κόμματος να εμφανίζεται και ως συνολικό κυβερνητικό σχέδιο αλλά και ως απάντηση σε συγκεκριμένα προβλήματα.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια  να αντιστρέψουν τα διλήμματα που αποδίδουν στην κυβέρνηση. Αντί να μπει το ΠΑΣΟΚ στη συζήτηση για τον φόβο μιας πολιτικής αλλαγής, επιδιώκει να θέτει στο επίκεντρο το ερώτημα της σημερινής καθημερινότητας και το κατά πόσο οι κυβερνητικές επιλογές αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τα προβλήματα των πολιτών.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης το περιέγραψε με τη φράση ότι το ΠΑΣΟΚ διαθέτει «το σχέδιο, το πολιτικό προσωπικό και την ανεξαρτησία από τα συμφέροντα».

Η ΕΛ.Α.Σ. στο ραντάρ, αλλά όχι στο επίκεντρο

Η Χαριλάου Τρικούπη δεν αγνοεί την κινητικότητα γύρω από την ΕΛ.Α.Σ., όπως έδειξε και η αντίδρασή της στις δηλώσεις του Γιώργου Ιωακειμίδη για τον στόχο του νέου κόμματος να «βάλει το 2 μπροστά» στα ποσοστά του. Ωστόσο, η επιλογή της είναι να απαντά, χωρίς να μετατρέπει την «Συμπαράταξη». σε βασικό άξονα της πολιτικής της ατζέντας.

Δεν άφησαν, πάντως,  ασχολίαστη τη δήλωση με στελέχη να υποστηρίζουν ότι «ο κ. Τσίπρας, που αποδείχθηκε “χρυσός χορηγός” του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας το 2019 και το 2023, προφανώς φιλοδοξεί να μην χάσει αυτόν τον τίτλο ούτε το 2027».

Παράλληλα ξεκαθαρίζουν οτι το ζητούμενο στις επόμενες εκλογές είναι ποιος μπορεί να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση και όχι απλώς να αυξήσει τα ποσοστά του. 

Το επόμενο διάστημα το ΠΑΣΟΚ θα μιλά περισσότερο για κυβέρνηση, πρόγραμμα και συγκεκριμένα προβλήματα και λιγότερο για το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι της Κεντροαριστεράς.

Με άλλα λόγια, θέλουν να κρατήσουν την ΕΛ.Α.Σ. στο οπτικό τους πεδίο, χωρίς να της παραχωρήσουν το κεντρικό πολιτικό κάδρο. Το βάρος πέφτει στο να μετατραπεί η θετική αποτίμηση της ΔΕΘ σε διαρκή πολιτική παρουσία και στην προσπάθεια να παγιωθεί η εικόνα του ΠΑΣΟΚ ως βασικού πόλου της αντιπολίτευσης απέναντι στη ΝΔ.

Νέο μέτωπο

Οι τόνοι, ωστόσο,  ανεβαίνουν και χαρακτηριστικό παράδειγμα την αντιπαράθεση με τον Θάνο Πλεύρη, με αφορμή την υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη. Το ΠΑΣΟΚ έφερε στο επίκεντρο έγγραφο του 2012 για τη σύσταση του «Ελληνικού Ιατρονομικού Συμβουλίου», στο οποίο ο υπουργός εμφανίζεται στην προσωρινή διοίκηση μαζί με τους δύο γιατρούς που εμπλέκονται στην υπόθεση.

Ο ίδιος, απαντώντας στις αιτιάσεις, επιβεβαίωσε ότι γνώριζε τον γιατρό από τότε, υποστήριξε όμως ότι δεν υπήρξε επαγγελματική συνεργασία και ότι το συγκεκριμένο σωματείο ουσιαστικά δεν λειτούργησε. Το  ΠΑΣΟΚ όμως επιμένει να ζητά διευκρινίσεις για τη χρονολογία και τη φύση της γνωριμίας, καθώς και για το εάν υπήρχε οποιαδήποτε γνώση σχετικά με τη δραστηριότητα των δύο γιατρών.

Έτσι, η Χαριλάου Τρικούπη προσθέτει ένα ακόμη κυβερνητικό μέτωπο στην ατζέντα της, επιδιώκοντας να μεταφέρει τη συζήτηση από τα πρόσωπα και τις εσωτερικές ανακατατάξεις της Κεντροαριστεράς στις ευθύνες και τις επιλογές της κυβέρνησης.