Προκαλεί ο δολοφόνος του Τάσου Ισαάκ για τον Σολωμού: “Η σημαία δεν πρέπει να κατεβαίνει”

Τριάντα χρόνια μετά τα αιματηρά γεγονότα της Δερύνειας, η υπόθεση των Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού επανέρχεται στην επικαιρότητα με μια νέα προκλητική τοποθέτηση του Ερχάν Αρικλί, ο οποίος καταζητείται από τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας για την υπόθεση της δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ. 

Ο Αρικλί, ο οποίος σήμερα κατέχει θέση στο κατοχικό καθεστώς και είναι πρόεδρος του Κόμματος Αναγέννησης των εποίκων, παρενέβη στη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει ξανά γύρω από τις δολοφονίες του Αυγούστου του 1996.

Με αφορμή την απόπειρα του Σολωμού Σολωμού να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας, ο Αρικλί υποστήριξε ότι η υπεράσπιση της σημαίας αποτελεί «ζήτημα τιμής». Επικαλέστηκε, μάλιστα, την αντίληψη ότι «η σημαία δεν πρέπει να κατεβαίνει, το λάβαρο δεν πρέπει να πέφτει», αποδίδοντας στη σημαία συμβολισμό που, κατά τον ίδιο, συνδέεται με την τιμή του κράτους και του στρατού. 

Η τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερο βάρος λόγω του ίδιου του ιστορικού της υπόθεσης. Στις 11 Αυγούστου 1996, ο Τάσος Ισαάκ ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας, κατά τη διάρκεια αντικατοχικής διαδήλωσης. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου, ο ξάδελφός του Σολωμός Σολωμού πέρασε στη νεκρή ζώνη και επιχείρησε να ανέβει στον ιστό της σημαίας. Δέχθηκε πυροβολισμούς και έπεσε νεκρός μπροστά στις κάμερες. 

Η νέα δήλωση του Αρικλί έρχεται την ώρα που στην Κύπρο έχει αναζωπυρωθεί η συζήτηση για την ατιμωρησία των δραστών. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το όνομα του Αρικλί περιλαμβάνεται στα εντάλματα που εκδόθηκαν για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ. Το 2012 είχε συλληφθεί στο Κιργιστάν βάσει διεθνούς εντάλματος, όμως αφέθηκε ελεύθερος και επέστρεψε στα κατεχόμενα. 

Παράλληλα, ο Τουρκοκύπριος ακαδημαϊκός και πρώην ευρωβουλευτής Νιαζί Κιζίλγιουρεκ έκανε τις προηγούμενες ημέρες μια διαφορετική παρέμβαση, εκφράζοντας δημόσια ντροπή για τα γεγονότα του 1996 και ζητώντας συγγνώμη από την οικογένεια του Τάσου Ισαάκ. Ο ίδιος υποστήριξε ότι οι δολοφονίες συνδέονταν με οργανωμένη δράση εθνικιστικών ομάδων και των αρχών του κατοχικού καθεστώτος. 

Η Αναστασία Ισαάκ, κόρη του Τάσου Ισαάκ, απάντησε ότι η οικογένειά της δεν αναζητά απλώς μια συγγνώμη, αλλά δικαιοσύνη και τιμωρία των δραστών. Έθεσε, έτσι, ξανά στο επίκεντρο το ζήτημα της λογοδοσίας για τις δύο δολοφονίες, τρεις δεκαετίες μετά. 

Η υπόθεση Ισαάκ – Σολωμού παραμένει ένα από τα πιο φορτισμένα κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου. Η νέα δημόσια τοποθέτηση του Αρικλί δείχνει ότι, παρά την πάροδο τριάντα ετών, οι διαφορετικές αναγνώσεις των γεγονότων της Δερύνειας εξακολουθούν να προκαλούν έντονες αντιδράσεις, ενώ το αίτημα για δικαιοσύνη παραμένει ανοιχτό.