Μασαχουσέτη: Η σύγχρονη “Μήδεια” στο εδώλιο: Η μητέρα που σκότωσε τα παιδιά της και η επιλόχειος ψύχωση

 Μασαχουσέτη: Η σύγχρονη “Μήδεια” στο εδώλιο: Η μητέρα που σκότωσε τα παιδιά της και η επιλόχειος ψύχωση
💡 AI Summary by Libre

Η Λίντσεϊ Κλάνσι δικάζεται στη Μασαχουσέτη για τη δολοφονία των τριών παιδιών της, ενώ η υπεράσπιση επικαλείται επιλόχειο ψύχωση.

Οι καταθέσεις περιγράφουν την ψυχική κατάρρευση της γυναίκας μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού και την απελπισμένη αναζήτηση βοήθειας.

Η Κλάνσι παραδέχεται τις δολοφονίες αλλά αρνείται την κατηγορία ανθρωποκτονίας πρώτου βαθμού, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε πλήρη επίγνωση της πράξης της.

Οι εισαγγελείς ισχυρίζονται ότι η πράξη ήταν συνειδητή, ενώ η υπόθεση αναδεικνύει την σοβαρότητα και τις επιπτώσεις της σπάνιας ψυχικής διαταραχής μετά τον τοκετό.

Η Λίντσεϊ Κλάνσι δικάζεται στη Μασαχουσέτη για τον βίαιο θάνατο των τριών παιδιών της. Ένα πρόσωπο βγαλμένο από αρχαία τραγωδία με θύματα τα ίδια παιδιά της, που αντί να τα προστατεύει τα έστειλε στον θάνατο. Σύμφωνα με το BBC, η υπεράσπιση μίλησε για επιλόχειο ψύχωση, ενώ οι καταθέσεις της οικογένειάς της περιγράφουν μια γυναίκα που μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού της έχασε τον ύπνο, την όρεξη και, όπως λένε, την επαφή με τον εαυτό της. «Ικέτευε για βοήθεια», κατέθεσε η πρώην πεθερά της, που μέσα στον βαθύ πόνο της βρήκε ελαφρυντικά για τη νύφη της.

Η ιστορία της Λίντσεϊ Κλάνσι, μίας σύγχρονης Μήδειας, είναι από εκείνες που δύσκολα χωρούν σε μία λέξη.

«Μήδεια» ίσως είναι η πρώτη που έρχεται στο μυαλό. Μια μητέρα που σκότωσε τα παιδιά της. Μια πράξη τόσο ακραία και τόσο αδιανόητη, ώστε η κοινωνία σχεδόν αυτόματα αναζητά έναν τρόπο να την τοποθετήσει έξω από κάθε ανθρώπινο μέτρο.

Όμως πίσω από την πράξη υπάρχει η ιστορία μιας γυναίκας που, σύμφωνα με τις καταθέσεις των δικών της ανθρώπων, κατέρρεε ψυχικά μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού της και ζητούσε βοήθεια πριν φτάσει στο σημείο χωρίς επιστροφή.

Αυτό ακριβώς προσπαθεί να αναδείξει η υπεράσπισή της στη δίκη που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Μασαχουσέτη.

Η Κλάνσι, σήμερα 36 ετών, δεν αρνείται ότι σκότωσε τα τρία παιδιά της. Έχει δηλώσει όμως αθώα στις κατηγορίες για ανθρωποκτονία πρώτου βαθμού, με τους δικηγόρους της να υποστηρίζουν ότι την περίοδο των θανάτων έπασχε από επιλόχειο ψύχωση, μια σπάνια αλλά εξαιρετικά σοβαρή ψυχική διαταραχή, η οποία μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό.

Οι εισαγγελείς, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζουν ότι η Κλάνσι πήρε συνειδητά και υπολογισμένα την απόφαση να σκοτώσει τα παιδιά της.

Και κάπου ανάμεσα στις δύο αυτές εκδοχές βρίσκεται μια γυναίκα που, σύμφωνα με τους ανθρώπους που τη γνώριζαν καλύτερα, είχε αρχίσει να φωνάζει ότι δεν ήταν καλά.

«Ικέτευε για βοήθεια»

Η πρώην πεθερά της, Σούζαν Κλάνσι κατέθεσε ότι η ψυχική κατάσταση της Λίντσεϊ είχε επιδεινωθεί σημαντικά μετά τη γέννηση του μικρότερου παιδιού της.

Δεν κοιμόταν. Έχανε την όρεξή της. «Ήταν πολύ αγχωμένη και λυπημένη», ανέφερε στο δικαστήριο.

Όταν ο δικηγόρος της υπεράσπισης τη ρώτησε εάν η Λίντσεϊ ενδιαφερόταν να γίνει καλά και αναζητούσε ιατρική βοήθεια, η απάντηση ήταν ξεκάθαρη: «Πάρα πολύ».

Η Σούζαν Κλάνσι την περιέγραψε ως μια πολύ στοργική μητέρα δείχνοντας το πρόσωπο του Ιανού. Η μητέρα που αγαπούσε τα παιδιά της και η μητέρα που τελικά τα σκότωσε. Ίσως όμως ακριβώς αυτή να είναι η πιο δύσκολη πλευρά της υπόθεσης.

«Δεν είμαι εγώ»

Η μητέρα της Λίντσεϊ, Πόλα Μάσγκροουβ, είχε περιγράψει στο δικαστήριο μια κόρη που πάντα ήθελε να γίνει μητέρα.

Ήθελε πολλά παιδιά και, όπως κατέθεσε, πίστευε ότι η μητρότητα ήταν το καλύτερο πράγμα που της είχε συμβεί. Μετά τη γέννηση του Κάλαν, όμως, κάτι άλλαξε.

Τα προβλήματα με τον ύπνο έγιναν έντονα. Η ίδια έστειλε μήνυμα στη μητέρα της λέγοντας ότι ήταν «πολύ άρρωστη». Έναν μήνα πριν από τους θανάτους, πήγε στη μητέρα της και στον τότε σύζυγό της, Πάτρικ Κλάνσι, και τους είπε κάτι που για κάθε γονιό θα ήταν εφιαλτικό να ακούσει: Σκεφτόταν να κάνει κακό στα παιδιά.

Η ίδια, σύμφωνα με την κατάθεση της μητέρας της, επαναλάμβανε:

«Δεν είμαι εγώ. Δεν έχω ξαναζήσει έτσι».

Και η μητέρα της συμφωνούσε.

«Δεν ήταν», είπε. Δεν ήταν η γυναίκα που γνώριζαν.

Η επιλόχειος ψύχωση δεν είναι «μελαγχολία»

Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι η Κλάνσι παρουσίαζε παραισθήσεις και παραληρηματικές ιδέες μετά τη γέννηση του Κάλαν και ότι είχε ήδη λάβει ψυχιατρική θεραπεία. Μάλιστα, είχε νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική για λίγες ημέρες πριν από τους φόνους.

Η αδελφή της, Άλισον Όζγκα, κατέθεσε επίσης ότι η Λίντσεϊ της είχε πει πως αντιμετώπιζε αυτοκτονικές σκέψεις καθημερινά κατά τον τελευταίο μήνα πριν από τις δολοφονίες.

Εδώ βρίσκεται ένα από τα κρίσιμα ερωτήματα της δίκης: πόσο βαριά ήταν η ψυχική της κατάσταση και πόσο είχε γίνει αντιληπτό από τους ανθρώπους και τους επαγγελματίες του χώρου;

Η επιλόχειος ψύχωση δεν είναι απλώς η γνωστή εξάντληση ή η «μελαγχολία» που μπορεί να βιώσει μια νέα μητέρα. Πρόκειται για σπάνια αλλά σοβαρή ψυχική διαταραχή που μπορεί να εμφανιστεί αμέσως μετά τον τοκετό και θεωρείται επείγον ιατρικό περιστατικό.

Και όμως, όταν μιλάμε για τη μητρότητα, πόσο συχνά αντιμετωπίζουμε την εξάντληση ως κάτι φυσιολογικό; Πόσο εύκολα λέμε σε μια γυναίκα που μόλις γέννησε ότι «όλες τα περνούν αυτά»; Πόσο συχνά η αϋπνία, η απόγνωση, το άγχος, οι εμμονικές σκέψεις ή η αίσθηση ότι δεν αναγνωρίζει τον εαυτό της αντιμετωπίζονται ως μια αναμενόμενη συνέπεια της μητρότητας;

Τον Ιανουάριο του 2023, η Λίντσεϊ Κλάνσι στραγγάλισε, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, τα τρία παιδιά της στο σπίτι της στη Μασαχουσέτη.

Η Κόρα ήταν πέντε ετών. Η Ντόσον τριών. Ο Κάλαν μόλις οκτώ μηνών.

Στη συνέχεια η Κλάνσι πήδηξε από το παράθυρο του δεύτερου ορόφου. Επιβίωσε, αλλά έμεινε παράλυτη και σήμερα παρακολουθεί τη δίκη σε αναπηρικό καροτσάκι.

Τρία παιδιά χάθηκαν. Μια οικογένεια διαλύθηκε.

Και τώρα, μέσα στη δικαστική αίθουσα, επιχειρείται να απαντηθεί ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνο στην ενοχή ή την αθωότητα μιας γυναίκας.

Αφορά και το τι είχε συμβεί αν την είχαν κρατήσει παραπάνω στην Κλινική. Αν της είχαν δώσει περισσότερο χρόνο ν΄ αναρρώσει, αν είχαν αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασής της. Γιατί δεν θα έπρεπε να δικάζεται μόνο εκείνη.

Στη δίκη οι δικοί της άνθρωποι λένε, πως δεν κοιμόταν, ήταν άρρωστη και φοβόταν τον ίδιο της τον εαυτό. Όσοι συζητούν για τη δίκη λένε πως δεν πρέπει να μετατρέψει μια ψυχική ασθένεια σε δικαιολογία για τον θάνατο τριών παιδιών. Αλλά η μητρότητα πολλές φορές ενώ διαφημίζεται ως η απόλυτη ευτυχία, μπορεί να κρύβει: αγκάθια, διαταραχές, ταλαιπωρία.

Η πραγματικότητα, αν δεν υπάρχει η κατάλληλη στήριξη, μπορεί να είναι πολύ πιο σύνθετη: εξάντληση, αϋπνία, φόβος, ορμονικές αλλαγές, κατάθλιψη, άγχος, ψυχωτικά συμπτώματα. Και τελικά είναι η κραυγή της μάνας, οδήγησε στον αποτρόπαιο θάνατο των ίδιων της των παιδιών. Γιατί κάποιοι δεν αντιλήφθηκαν εγκαίρως, πως πια ο γονεϊκός της ρόλος την «έπνιξε» και μαζί έστειλε στον τάφο και τα αγγελούδια της.

Σχετικά Άρθρα