Ρώμη: Η ξηρασία αποκάλυψε τη γέφυρα του Νέρωνα στον Τίβερη
✨Η παρατεταμένη ξηρασία στη Ρώμη έχει μειώσει σημαντικά τη στάθμη του Τίβερη, αποκαλύπτοντας τα ερείπια της αρχαίας γέφυρας του Νέρωνα κοντά στον Άγιο Πέτρο.
✨Η ροή του ποταμού έχει υποχωρήσει κάτω από 80 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, περίπου το μισό του κανονικού μέσου όρου για τον Ιούλιο.
✨Η γέφυρα, που πιθανότατα χτίστηκε στην εποχή του Καλιγούλα, συνδέει το κέντρο της Ρώμης με τη δεξιά όχθη του Τίβερη και δείχνει τη σοβαρότητα της λειψυδρίας.
✨Ο συντονιστής Πολιτικής Προστασίας Τζοβάνι Τζιγκάντι χαρακτήρισε την κατάσταση «μεγάλη κρίση νερού» λόγω της παρατεταμένης απουσίας βροχοπτώσεων και της πίεσης στα αποθέματα.
Η παρατεταμένη ξηρασία στη Ρώμη έχει προκαλέσει σημαντική πτώση της στάθμης του Τίβερη, φέρνοντας ξανά στο φως τα υπολείμματα της αρχαίας γέφυρας του Νέρωνα. Τα ερείπια έγιναν ορατά κοντά στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, έπειτα από εβδομάδες με ελάχιστες έως καθόλου βροχοπτώσεις στην ιταλική πρωτεύουσα.
Η εικόνα στον Τίβερη αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος που προκαλεί η ξηρασία στη Ρώμη, καθώς η ροή του ποταμού έχει υποχωρήσει κάτω από τα 80 κυβικά μέτρα νερού ανά δευτερόλεπτο. Το επίπεδο αυτό αντιστοιχεί περίπου στο μισό του μέσου όρου που καταγράφεται τον Ιούλιο.
Η λεγόμενη Γέφυρα του Νέρωνα συνέδεε στην αρχαιότητα το κέντρο της Ρώμης με τη δεξιά όχθη του ποταμού.
Αν και έχει επικρατήσει να συνδέεται με τον αυτοκράτορα Νέρωνα, οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι η κατασκευή της είναι παλαιότερη και πιθανότατα ανάγεται στην εποχή του προκατόχου και θείου του, Καλιγούλα.
«Μεγάλη κρίση νερού»
Η επανεμφάνιση των αρχαίων καταλοίπων δημιουργεί μια εντυπωσιακή εικόνα, αποτελεί όμως ταυτόχρονα ένδειξη της σοβαρής λειψυδρίας που αντιμετωπίζει η ιταλική πρωτεύουσα.
Ο Τζοβάνι Τζιγκάντι, συντονιστής του κέντρου διαχείρισης υδάτων της Πολιτικής Προστασίας της Ρώμης, έκανε λόγο για «μεγάλη κρίση νερού», σημειώνοντας ότι η παρατεταμένη απουσία βροχοπτώσεων έχει περιορίσει σημαντικά τη ροή του Τίβερη.
Ο ίδιος επισήμανε ότι, παρότι οι βροχοπτώσεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα ήταν σχετικά αυξημένες, ακολούθησαν μεγάλα διαστήματα ανομβρίας, με αποτέλεσμα τα αποθέματα νερού να δέχονται ολοένα μεγαλύτερη πίεση.