Ο Αραγτσί περιγράφει πως σκοτώθηκε ο Χαμενεΐ- Αποκάλυψη Guardian

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, περιέγραψε στον Guardian πώς ανασύρθηκε από τα ερείπια ενός κτιρίου ηγεσίας μετά την αεροπορική επιδρομή ΗΠΑ-Ισραήλ που σκότωσε τον ανώτατο ηγέτη της χώρας, Αλί Χαμενεΐ, την πρώτη ημέρα του πολέμου, και έκτοτε επέζησε μετακινούμενος συνεχώς με αυτοκίνητο στην πρωτεύουσα, Τεχεράνη.

Σε συνέντευξη με τον Ιρανό δημοσιογράφο Τζαβάντ Μογκούγι, ο Αραγτσί επιβεβαίωσε ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ είχαν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία του Χαμενεΐ και άλλων αξιωματούχων, επιτρέποντάς τους να στοχεύσουν την ανώτερη ηγεσία του Ιράν.

Είπε ότι δεν είχε ακόμη συναντήσει τον νέο ηγέτη της χώρας, τον γιο του Χαμενεΐ, Μοτζτάμπα, αλλά είπε ότι ο διορισμός του έστειλε «ένα πολύ σημαντικό μήνυμα στον κόσμο ότι δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή στις πολιτικές και τα ιδανικά του καθεστώτος».

Μιλώντας στον Μογκούγι πριν από την επανέναρξη των εχθροπραξιών πριν από 10 ημέρες, ο Αραγτσί είπε ότι πάντα αμφέβαλλε ότι οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ νωρίτερα φέτος θα είχαν αποτέλεσμα, αλλά είπε ότι ήταν απαραίτητες, ακόμη και αν υπήρχε μόνο 10% πιθανότητα επιτυχίας – κυρίως για να διασφαλιστεί ότι δεν υπήρχε περιθώριο αμφιβολίας ότι το Ιράν είχε επιδιώξει διπλωματία. «Κανείς δεν θα μπορούσε να μας πει ότι ήταν δικό μας λάθος», είπε.

Στη συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο την Κυριακή, ο Αραγτσί επιβεβαίωσε ότι το Ιράν είχε προσφέρει στις ΗΠΑ μια συμφωνία για το πυρηνικό τους πρόγραμμα στον τελικό γύρο συνομιλιών στη Γενεύη, αλλά είπε ότι ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, Μπαντρ Αλμπουσάιντι, του είπε την επόμενη μέρα ότι το κλίμα στην Ουάσινγκτον είχε ξαφνικά γίνει πιο πολεμοχαρές.

Οι κοινές επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ ξεκίνησαν λίγο μετά τις 9 π.μ. την επόμενη μέρα, όταν ανώτεροι αξιωματούχοι είχαν συγκεντρωθεί για συναντήσεις στο υπουργείο Πληροφοριών, στο στρατηγικό συμβούλιο εξωτερικής πολιτικής και στο συμβούλιο άμυνας.

«Αυτό που έχει σημασία, κατά την άποψή μου, είναι το γεγονός ότι το Ισραήλ είχε πληροφορίες σχετικά με αυτές τις συναντήσεις», είπε ο Αραγτσί, προσθέτοντας: «Αυτό μπορεί να υποδηλώνει ένα κενό ασφαλείας που πιθανώς εξακολουθεί να υπάρχει. Αυτό πρέπει να διορθωθεί».

Ο Αραγτσί έδινε αναφορά στον αναπληρωτή αρχηγό του επιτελείου του Χαμενεΐ, Αλί Ασγκάρ Χιτζάζι, όταν το κτίριο σείστηκε από τρεις εκρήξεις μέσα σε δευτερόλεπτα – η καθεμία πιο κοντά από την προηγούμενη, είπε. «Η τρίτη έκρηξη ήταν σχεδόν δίπλα στο κτίριό μας. Το τμήμα όπου βρισκόταν το γραφείο του κ. Χιτζάζι χτυπήθηκε άμεσα και η αριστερή πλευρά του κτιρίου καταστράφηκε ολοσχερώς».

Η γραμματέας του Χιτζάζι σκοτώθηκε ακαριαία, αλλά ο Αραγτσί και ο Χιτζάζι διέφυγαν την πλήρη ισχύ της έκρηξης.

«Βρισκόμασταν στην άλλη πλευρά του κτιρίου και μετά την έκρηξη, η οροφή, οι τοίχοι και όλα κατέρρευσαν πάνω μας. Άρπαξα το χέρι του κ. Χιτζάζι και περάσαμε μέσα από τις δοκούς, τις σανίδες και τα ξύλινα κομμάτια, ακούγοντας τις κραυγές για βοήθεια. Νερό έτρεχε από την οροφή. Όλα ήταν κατεστραμμένα. Τελικά βγήκαμε έξω και είδα ότι διάφορα μέρη του συγκροτήματος είχαν γίνει στόχος».

Ο Αραγτσί μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο υπουργείο Εξωτερικών από έναν περαστικό, αφού το επίσημο αυτοκίνητό του είχε χτυπηθεί.

«Για τρεις ημέρες ήμασταν αποκομμένοι από τα πάντα προσπαθώντας να μάθουμε ποιος ήταν ζωντανός και ποιος είχε μαρτυρήσει», είπε. «Ο εχθρός νόμιζε ότι μπορούσε να μας παραλύσει στοχεύοντας την ηγεσία, αλλά απέτυχε».

Ο Araghchi είπε ότι το Ιράν ήταν προετοιμασμένο για μια τέτοια επίθεση και είχε ήδη καταρτίσει σχέδια για να κλείσει το στρατηγικό στενό του Ορμούζ σε περίπτωση που ο ανώτατος ηγέτης γινόταν στόχος. Η κωδική ονομασία για ένα τέτοιο σενάριο ήταν «Κώδικας 110», μια αναφορά στη ρήτρα του συντάγματος του Ιράν που ορίζει τις εξουσίες του ανώτατου ηγέτη.

Ο Αραγτσί είπε ότι οι ΗΠΑ αποφάσισαν να επιτεθούν επειδή πίστευαν ότι η κυβέρνηση του Ιράν είχε αποδυναμωθεί στο εξωτερικό από χτυπήματα στους αντιπροσώπους του στη Συρία και τον Λίβανο, και στο εσωτερικό από οικονομικές διαμαρτυρίες – η ταχύτητα και η κλίμακα των οποίων παραδέχτηκε ότι τον εξέπληξαν.

Όπως πρόσθεσε οι περιφερειακές κυβερνήσεις είχαν συμβουλεύσει τον Ντόναλντ Τραμπ κατά του πολέμου, λέγοντας ότι η επίθεση στο Ιράν δεν θα ήταν τόσο εύκολη όσο η αμερικανική επιδρομή στη Βενεζουέλα για την απαγωγή του τότε προέδρου, Νικολάς Μαδούρο. «Το Ιράν είναι διαφορετικό. Η υποστήριξή του είναι ένας πολιτισμός χιλιάδων ετών, σε συνδυασμό με σιιτική σκέψη και πεποιθήσεις για το μαρτύριο. Όταν αυτά συνδυάζονται, δημιουργούν κάτι που δεν μπορεί εύκολα να νικηθεί», είπε.

Είπε στον Μογκούγι ότι το Ιράν είχε προειδοποιήσει τις γειτονικές κυβερνήσεις ότι οποιαδήποτε επίθεση θα αντιμετωπιστεί με αντίποινα εναντίον στόχων στην περιοχή. «Εάν το Ισραήλ χτυπήσει τις πυρηνικές μας εγκαταστάσεις, θα χτυπήσουμε και τις δικές τους. Οι πύραυλοί μας δεν φτάνουν στην Αμερική, επομένως θα χτυπήσουμε τις βάσεις τους, οι οποίες δυστυχώς βρίσκονται στις χώρες σας. Εάν χτυπήσουν τις πετρελαϊκές μας εγκαταστάσεις, θα διασφαλίσουμε ότι κανείς στην περιοχή δεν θα μπορεί να πουλήσει πετρέλαιο», είπε.

Είπε επίσης ότι οι προειδοποιήσεις προς την τουρκική κυβέρνηση ώθησαν την Άγκυρα να σταματήσει το σχέδιο του Τραμπ να ενθαρρύνει μια κουρδική επανένωση.

Σύμφωνα με τον Αραγτσί, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, συνομίλησε με τους Αμερικανούς και υιοθέτησε πολύ αυστηρή στάση, συμβάλλοντας στην αποτροπή του σχεδίου.

Ο Ιρανός υπουργός πρόσθεσε ότι η Τεχεράνη επιδιώκει να αξιοποιήσει τις διαφορές μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ.

«Υπάρχουν ορισμένες φορές συγκρούσεις ως προς τους στόχους και τις θέσεις τους, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν», είπε, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Αναφερόμενος στη δωδεκαήμερη ισραηλινή εκστρατεία βομβαρδισμών εναντίον του Ιράν το 2025, ο Αραγτσί δήλωσε ότι έκτοτε η χώρα βελτίωσε τις πυραυλικές της δυνατότητες.

Όπως υποστήριξε, ο χρόνος που απαιτείται για να επαναλειτουργήσει μια βάση μετά από επίθεση μειώθηκε από 10 έως 15 ώρες σε μόλις 35 με 40 λεπτά.

Μιλώντας τέλος για το δίλημμα μεταξύ διπλωματίας και πολέμου, δήλωσε: «Δεν πολεμάμε, εκτός αν το κόστος του να μην πολεμήσουμε είναι μεγαλύτερο από το κόστος του πολέμου».