Airbnb: Δικαστική απόφαση-σταθμός για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε πολυκατοικίες-Τι προβλέπει
✨Το Πρωτοδικείο Αθηνών απαγορεύει την επαγγελματική χρήση διαμερίσματος πολυκατοικίας μέσω Airbnb και επιβάλλει χρηματικές ποινές για παραβάσεις.
✨Η απόφαση βασίζεται στον κανονισμό που προβλέπει αποκλειστική χρήση των διαμερισμάτων ως κατοικίες και όχι ως τουριστικά καταλύματα ή ξενοδοχεία.
✨Η προσφυγή έγινε από διαχειρίστρια που κατήγγειλε όχληση, φθορές και προβλήματα ασφάλειας λόγω βραχυχρόνιων μισθώσεων σε διαμέρισμα πολυκατοικίας.
✨Το δικαστήριο συμπληρώνει το νομικό κενό ερμηνεύοντας τον κανονισμό με βάση την καλή πίστη και τη βούληση των ιδιοκτητών κατά τον χρόνο σύστασης.
Σημαντική εξέλιξη για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις φέρνει πρόσφατη απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία απαγορεύει την επαγγελματική χρήση διαμερίσματος πολυκατοικίας μέσω πλατφορμών όπως το Airbnb, επιβάλλοντας παράλληλα αυστηρές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, εάν το διαμέρισμα εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται για βραχυχρόνια μίσθωση αντί αποκλειστικά ως κατοικία, η ιδιοκτήτρια θα επιβαρύνεται με χρηματική ποινή 1.000 ευρώ για κάθε παράβαση των όρων που επιβάλλει το δικαστήριο.
Η συγκεκριμένη απόφαση δημιουργεί πλέον σημαντικό νομικό προηγούμενο για αντίστοιχες υποθέσεις, καθώς το δικαστήριο έκρινε ότι οι οριζόντιες ιδιοκτησίες που αξιοποιούνται αποκλειστικά μέσω Airbnb και άλλων πλατφορμών βραχυχρόνιας μίσθωσης παύουν ουσιαστικά να λειτουργούν ως ιδιωτικές κατοικίες και μετατρέπονται στην πράξη σε τουριστικά καταλύματα.
Η υπόθεση έφτασε στη Δικαιοσύνη ύστερα από προσφυγή της διαχειρίστριας πολυκατοικίας στην Αθήνα, η οποία είναι παράλληλα και ιδιοκτήτρια διαμερίσματος. Όπως υποστήριξε, άλλη ιδιοκτήτρια παραβίασε τον κανονισμό της πολυκατοικίας και την πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, διαθέτοντας το διαμέρισμά της μέσω πλατφορμών όπως το Airbnb και το Booking για τουριστική εκμετάλλευση.
Στην προσφυγή επισημαίνεται ότι οι επισκέπτες που διέμεναν στο διαμέρισμα προκαλούσαν συχνά όχληση, τόσο εντός του ακινήτου όσο και στους κοινόχρηστους χώρους, ακόμη και κατά τις ώρες κοινής ησυχίας.
Παράλληλα, καταγγέλθηκε υπερβολική χρήση των κοινόχρηστων χώρων, πρόκληση φθορών, αλλά και σοβαρά ζητήματα που σχετίζονται με την ασφάλεια της πολυκατοικίας, λόγω της συνεχούς εισόδου και εξόδου αγνώστων προσώπων, γεγονός που – σύμφωνα με τη διαχειρίστρια – διατάρασσε την καθημερινότητα και την ομαλή διαβίωση των μόνιμων κατοίκων.
Η διαχειρίστρια ζήτησε από το δικαστήριο, μεταξύ άλλων, να υποχρεωθεί η ιδιοκτήτρια του εν λόγω διαμερίσματος να:
α/ κατεβάσει τη διαφημιστική ανάρτηση για βραχυχρόνιες μισθώσεις από όλες τις διαδικτυακές πλατφόρμες αναζήτησης τουριστικών καταλυμάτων,
β/ αφαιρέσει το κουτί έξω από την πολυκατοικία που χρησιμοποιεί για την τοποθέτηση των κλειδιών της κεντρικής εισόδου,
γ/ παύσει στο μέλλον την εκμίσθωση του διαμερίσματος υπό καθεστώς Airbnb και να το χρησιμοποιεί μόνο ως κατοικία. Παράλληλα, ζήτησε η δικαστική απόφαση που θα εκδοθεί να έχει ρήτρα-απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης για κάθε παραβίαση των όσων αποφασίσει το δικαστήριο.
Ο κανονισμός
Οπως αναφέρουν οι δικαστές, σύμφωνα με τον κανονισμό, τα διαμερίσματα «προορίζονται ίνα χρησιμεύσουν ως κατοικίαι, πάσα δε άλλη χρήσις πλην της κατοικίας απαγορεύεται». Πρόβλεψη η οποία δεν έχει έως τώρα τροποποιηθεί.
«Η βούληση των ιδιοκτητών», όπως προκύπτει από τον κανονισμό πολυκατοικίας, ήταν «η απαγόρευση της χρήσης των διαμερισμάτων ως ξενοδοχείου ή τύπου ξενοδοχείου ή προς παροχή υπηρεσιών που προκαλούν συρροή μεγάλου αριθμού επισκεπτών ή ασυνήθη θόρυβο» και η απαγόρευση των Airbnb, γιατί «οι οριζόντιες ιδιοκτησίες που χρησιμοποιούνται για βραχυχρόνιες μισθώσεις δεν θεωρούνται στην πραγματικότητα ιδιωτικές κατοικίες, αλλά μετατρέπονται εν τοις πράγμασι σε τουριστικά καταλύματα». Μάλιστα, στο σημείο αυτό το Πρωτοδικείο επικαλείται απόφαση του Εφετείου Αθηνών που αφορά παρεμφερή υπόθεση.
Δεν παραλείπουν οι πρωτοδίκες να ξεκαθαρίσουν ότι στον κανονισμό «δεν αναφέρεται ρητά η απαγόρευση χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών για βραχυχρόνιες μισθώσεις, λόγω αδυναμίας πρόβλεψης των εν λόγω μισθώσεων κατά τον χρόνο κατάρτισής του».
Ωστόσο, «το κενό αυτό θα πρέπει να συμπληρωθεί λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών, ερμηνεύοντας την εικαζόμενη βούληση των συμβαλλόμενων μερών, αν γνώριζαν τη δυνατότητα τέτοιας χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών κατά τον χρόνο κατάρτισης του κανονισμού».