Μαρκόπουλος στο libre: Η οικονομική υπευθυνότητα απέναντι στην παροχολογία είναι επιλογή για το μέλλον της χώρας

Σε μια περίοδο καθημερινών πιέσεων από την ακρίβεια, ο νέος υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Δημήτρης Μαρκόπουλος, ξεκαθαρίζει το τοπίο γύρω από τα σενάρια πρόωρων εκλογών, επαναλαμβάνοντας τη δέσμευση της κυβέρνησης για την εξάντληση της τετραετίας και την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων. Απαντώντας στη λαϊκή πίεση για την επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης, ο κ. Μαρκόπουλος αντιτάσσει τη δημοσιονομική σταθερότητα και την ανάγκη μείωσης του εθνικού χρέους, τονίζοντας ότι η χώρα δεν πρόκειται να επιστρέψει στις αλόγιστες παροχές του παρελθόντος.

Παράλληλα, αναλύει τη στρατηγική του για τη φορολογική δικαιοσύνη μέσω της ψηφιοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης, ενώ στέλνει σαφές μήνυμα προς τους ξένους επενδυτές για τη θεσμική και αναπτυξιακή σταθερότητα της Ελλάδας, ασκώντας ταυτόχρονα δριμεία κριτική στην «τοξικότητα» της αντιπολίτευσης.

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

–Κύριε υφυπουργέ, υπάρχει μια έντονη παραφιλολογία σχετικά με το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών το ερχόμενο φθινόπωρο (π.χ. τον Οκτώβριο). Με δεδομένο ότι η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη από προβλεψιμότητα και συνέχιση των μεταρρυθμίσεων, θεωρείτε ότι μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα λειτουργούσε αποσταθεροποιητικά για τις αγορές και την επενδυτική εμπιστοσύνη, ή πιστεύετε ότι η πολιτική καθαρότητα αποτελεί προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη;

Είναι σημαντικό το γεγονός πως πρόεδρος της ΝΔ και της κυβέρνησης είναι ένας πολιτικός σπάνιος. Ένας ηγέτης ο οποίος ό,τι λέει το εννοεί. Και το έχει πολλές φορές αποδείξει. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λοιπόν έχει κλείσει τη συζήτηση. Η κυβέρνηση έχει εκλεγεί με συγκεκριμένο ορίζοντα και σαφή εντολή υλοποίησης μεταρρυθμίσεων. Δεν θα αλλάξει αυτό κι έχουμε αρκετούς μήνες δουλειάς μπροστά μας. Η συνεχής παραγωγή σεναρίων περί εκλογών περισσότερο τροφοδοτεί τις παραπολιτικές στήλες, παρά υπηρετεί τον δημόσιο διάλογο και δεν έχει αναφορά στις ανάγκες της κοινωνίας. Η προσωπική μου δε άποψη είναι πως οι πολιτικοί κύκλοι οφείλουν να είναι καθαρά  τετραετείς και όχι απρόβλεπτοι.

–Η κατηγορηματική άρνησή σας για την επαναφορά της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού στο Δημόσιο βασίζεται σε αυστηρά οικονομικά δεδομένα (κόστος 4 δισ. ευρώ). Ωστόσο, πολιτικά, η απόφαση αυτή σας φέρνει αντιμέτωπους με τη λαϊκή πίεση και τη ρητορική της αντιπολίτευσης για κοινωνικές παροχές. Πώς σκοπεύει η κυβέρνηση να διαχειριστεί αυτό το πολιτικό κόστος, ειδικά όταν η καθημερινότητα των πολιτών πιέζεται από την ακρίβεια;

Αλίμονο αν αυτή η συζήτηση αποσυνδεθεί από τη δημοσιονομική πραγματικότητα. Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίζει ότι κάθε μόνιμη παροχή έχει και σαφές χρηματοδοτικό υπόβαθρο και δεν έχει αμιγώς επικοινωνιακό και πρόσκαιρο προσανατολισμό. Δεν πρόκειται για ιδεολογική άρνηση, αλλά για επιλογή υπευθυνότητας απέναντι στη σταθερότητα της οικονομίας και τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού και του μισθολογικού συστήματος. Το πολιτικό κόστος μπορεί να είναι υπαρκτό (αν και δεν πιστεύω πως θα προκύψει κάτι τέτοιο) , αλλά εξίσου υπαρκτή είναι και η ευθύνη να μη ληφθούν αποφάσεις που θα υπονομεύσουν όσα με κόπο έχουν επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια. Τα ψέματα και την παροχολογία τα πληρώσαμε ως χώρα. Βέβαια, εμείς δεν λέμε πως οι συνταξιούχοι δεν αποτελούν προτεραιότητα μας. Δώσαμε και στο πρόσφατο νομοσχέδιο αυξήσεις 200 εκατ. ευρώ και επίδομα 300 ευρώ, έρχονται και άλλες παρεμβάσεις στις αρχές του έτους ανάλογα με την πορεία του ΑΕΠ και του πληθωρισμού, εμείς κάναμε παρεμβάσεις στην προσωπική διαφορά. Η ΝΔ εξάλλου είναι η κυβέρνηση που μετά από πολλά χρόνια αύξησε και δεν μείωσε τις συντάξεις. Από το 2023 έως σήμερα οι αυξήσεις αυτές φθάνουν στο 16%. Όμως με το μέλλον της χώρας και με παροχές που δεν μπορούν να σταθούν δημοσιονομικά, δεν παίζουμε. Μιλήσατε πριν για παροχές 4 δις. Ευρώ, όταν όλο το περυσινό – και αποδεδειγμένα γενναιόδωρο  – πακέτο της ΔΕΘ στο σύνολο του άγγιζε τα 1,7 δις. Ευρώ. Μόνο μια σύγκριση δείχνει πως δεν μπορούμε να πάμε σε τέτοια παροχή. Κι όταν εμείς λέμε σύνταξη δεν αναφερόμαστε στα 400 ευρώ που έδωσε η κυβέρνηση Τσίπρα το 2019 και τα βάπτισε 13^η σύνταξη.

–Πώς απαντάτε στο επιχείρημα ότι η αγοραστική δύναμη των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων έχει μειωθεί λόγω του πληθωρισμού, καθιστώντας αναγκαία μια πιο γενναία εισοδηματική ενίσχυση;

Είναι γεγονός ότι ο προερχόμενος από εξωγενείς και διεθνείς παράγοντες πληθωρισμός έχει πιέσει τα εισοδήματα, όχι μόνο στην πατρίδα μας αλλά και σε όλο  τον πλανήτη. Δεν κινούμαστε σε κανένα σύννεφο και ακούμε καθημερινά τα προβλήματα των πολιτών. Γι’ αυτό και η πολιτική μας στοχεύει στην ουσιαστική ενίσχυση των εισοδημάτων με σειρά αυξήσεων στον κατώτατο μισθό, στις συντάξεις, με 83 μειώσεις φόρων και εισφορών, 36 εκ των οποίων έχουν εξελιχθεί μετά το 2023. Με πλήθος φοροαπαλλαγών. Δεν αποδέχομαι πάντως σε καμία περίπτωση πως αυτή η κυβέρνηση κοιτάζει αμέριμνα το φαινόμενο της ακρίβειας. Οι παρεμβάσεις είναι διαρκείς και εντατικές.

–Κύριε Μαρκόπουλε, υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο ορόσημο ή δημοσιονομικός στόχος -π.χ. επίπεδο πρωτογενούς πλεονάσματος ή μείωσης χρέους- που, αν επιτευχθεί, θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να επανεξετάσει το ζήτημα των δώρων στο Δημόσιο;

Οπωσδήποτε η διαρκής πρόοδος της ελληνικής οικονομίας, η δημοσιονομική ευστάθεια και η σταθεροποίηση, επιτρέπουν μια πιο ευνοϊκή ανάγνωση στα πράγματα. Όμως δεν πρέπει στιγμή να εφησυχάσουμε ή να τάζουμε παροχές που δεν θα έχουν μακρά πνοή. Η δημοσιονομική πολιτική της χώρας οφείλει να κινείται εντός ευρωπαϊκών πλαισίων και φυσικά να προσανατολίζεται στη μείωση του χρέους.  Ακούω τη συζήτηση για μόνιμες παροχές, καθώς υπάρχει κοινωνική ανάγκη και κινητικότητα. Κατανοώ τις πιέσεις, που αν και πέρασαν, έχουν αφήσει το αποτύπωμα τους στην ελληνική κοινωνία. Όμως η εξυπηρέτηση του χρέους και η απομείωση του οφείλει να είναι ένας σημαντικός στόχος. Αλίμονο αν αφήσουμε και πάλι στα παιδιά μας υψηλότερο χρέος από αυτό που έχουμε σήμερα. Το απαράδεκτο φαινόμενο μια και δυο γενιές Ελλήνων να έχουν διαλυθεί κοινωνικά, επειδή κάποιοι στο παρελθόν αλόγιστα κινήθηκαν, είναι ανεπίτρεπτο. Είναι σαφές ότι όσο ενισχύεται η ανάπτυξη και δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος, τόσο περισσότερες επιλογές θα υπάρχουν. Όμως πάντα με όρους βιωσιμότητας και όχι συγκυριακής πολιτικής πίεσης.

–Ως νέος υφυπουργός αρμόδιος για τη Φορολογική Πολιτική, καλείστε να συνεχίσετε τη μάχη κατά της φοροδιαφυγής (π.χ. ψηφιοποίηση, διασύνδεση POS). Πολλά από αυτά τα μέτρα, ωστόσο, προκαλούν αντιδράσεις σε παραδοσιακές εκλογικές ομάδες της Νέας Δημοκρατίας, όπως οι ελεύθεροι επαγγελματίες και η μεσαία τάξη. Πώς μπορείτε να εξισορροπήσετε την ανάγκη για φορολογική δικαιοσύνη χωρίς να προκαλέσετε πολιτική ρήξη με την κοινωνική βάση της παράταξής σας;

Η φορολογική δικαιοσύνη είναι θεμέλιο κοινωνικής ισορροπίας. Δεν είναι δυνατό στον 21^ο αιώνα της ψηφιακής επανάστασης και της τεχνολογικής προόδου να διαφωνούμε με τον εκσυγχρονισμό της φορολογικής διοίκησης. Η ψηφιοποίηση και ο εκσυγχρονισμός των ελεγκτικών μηχανισμών δεν στοχεύουν κανέναν επαγγελματικό κλάδο, αλλά στη δημιουργία ίσων κανόνων για όλους. Στην εποχή του ΑΙ το να αρνούμαστε το μέλλον, ισούται με στρουθοκαμηλισμό. Κατανοούμε τις όποιες δυσκολίες – πρόσκαιρες θεωρώ – προσαρμογής, ειδικά όταν αλλάζει ένα καθεστώς δεκαετιών, όμως μεσοπρόθεσμα ένα πιο δίκαιο και διαφανές σύστημα φορολόγησης ωφελεί κυρίως τη μεσαία τάξη που σήμερα επιβαρύνεται δυσανάλογα. Σε κάθε περίπτωση οι ελεύθεροι επαγγελματίες αποτελούν προτεραιότητα για εμάς κι αυτό δεν είναι απλά μια διαπίστωση, αλλά μια στρατηγική και μια άποψη που πατάει στον ιδεολογικό πυρήνα της παράταξης μας.

–Υπήρξατε Πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για το δυστύχημα των Τεμπών, μια διαδικασία που βρέθηκε στο επίκεντρο σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης. Πιστεύετε ότι η πολιτική ένταση γύρω από ζητήματα θεσμών και κράτους δικαίου μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το κλίμα εμπιστοσύνης των ξένων επενδυτών, οι οποίοι συχνά αξιολογούν τη σταθερότητα των θεσμών μιας χώρας προτού τοποθετήσουν κεφάλαια;

Η ΝΔ έχει επιδιώξει συναινέσεις και έχει κτίσει γέφυρες. Δυστυχώς έχουμε μια αντιπολίτευση κατώτερη των περιστάσεων, δίχως διάθεση παραγωγικού διαλόγου κι εύρεσης λύσεων. Η διάθεση μας αυτή φάνηκε καθαρά στην κορυφαία θεσμική λειτουργία, αυτήν της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση. Μια πρωτοβουλία, που δυστυχώς αντιμετωπίζεται με μικροπολιτική διάθεση από την αντιπολίτευση. Οι θεσμοί και η εμπιστοσύνη στο κράτος δικαίου αποτελούν κρίσιμο παράγοντα για κάθε οικονομία, όμως το θέμα είναι πολυπαραγοντικό. Αφορά όλες τις παρατάξεις. Το γεγονός της παρακμής πολιτικά της κεντροαριστεράς και η αδυναμία της να εκφέρει καθαρό πολιτικό λόγο και πρόταση, με επιλογή καταφυγής στην σκανδαλολογία, είναι αντιπαραγωγική. Η πολιτική αντιπαράθεση είναι φυσικό στοιχείο της δημοκρατίας, όμως όταν αυτή εκτρέπεται σε τοξικότητα, μπορεί να δημιουργήσει λάθος εντυπώσεις προς τα έξω. Οι επενδυτές ενδιαφέρονται πρωτίστως για σταθερούς κανόνες, γρήγορη απονομή δικαιοσύνης και προβλεψιμότητα. Η κυβέρνηση μας έχει δείξει πως πείθει επενδυτικά και αναπτυξιακά.