Ρεπορτάζ libre: Πόσο πραγματικά ακριβή είναι η ζωή στην Ελλάδα και γιατί τα νοικοκυριά αγκομαχούν

Μπορεί μία χώρα να βρίσκεται κάτω από το μέσο όρο τιμών της Ευρώπης και παρά το γεγονός αυτό να είναι εξαιρετικά ακριβή για τους κατοίκους της; Δυστυχώς μπορεί και δεν χρειάζεται (εμείς οι Ελληνες) να μετακινηθούμε πολύ για να την ανακαλύψουμε. Για την Ελλάδα πρόκειται. Γενικά μιλώντας η χώρα βρίσκεται στο 81 με 86% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ότι αφορά τις τιμές. Αυτά με στοιχεία της Eurostat από το Δείκτη Επιπέδου Τιμών.

Νίκος Γιαννόπουλος

Υπό ομαλές συνθήκες δεν θα βιώνουμε στην τσέπη μας την ακρίβεια, όμως, όπως προκύπτει, οι συνθήκες στη χώρα δεν μπορούν να θεωρηθούν φυσιολογικές. Ο πληθωρισμός, σύμφωνα και με τα τελευταία στοιχεία, βρίσκεται σε πολύ υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με την ΕΕ και αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι τιμές στη χώρα μας ανεβαίνουν ταχύτερα από το μέσο ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η πραγματική πίεση προκύπτει από τη σχέση τιμών και εισοδημάτων που δεν είναι καθόλου… κολακευτική για τα εισοδήματα. Και ο συνδυασμός τους με τον πληθωρισμό δημιουργεί την ίδια ώρα ένα εκρηκτικό μείγμα το οποίο μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: Οι τιμές δεν είναι ιδιαίτερα ψηλές, οι μισθοί όμως είναι πολύ χαμηλοί και ο πληθωρισμός ο υψηλότερος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπίνγκο δηλαδή!

Και η στέγη;  

Σε όλα σας παραθέσαμε δεν υπολογίσαμε καθόλου το κόστος στη στέγαση. Σε πολλά, σχεδόν σε όλα, μπορεί να κάνει οικονομία ο άνθρωπος, στη στέγη όμως είναι αδύνατον. Μιλάμε για ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα.

Ως γνωστόν, η σφαγή των εισοδήματών λόγω του κόστους στέγασης είναι κάτι μοναδικό στην Ελλάδα. Σε πολλές περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης (και όχι μόνο) η στέγαση απορροφά το 30% έως το 50% του εισοδήματος κυρίως νέων εργαζομένων.

Παράλληλα, παραμένει υψηλό το ποσοστό νέων ηλικίας 25–34 που ζουν με τους γονείς τους, όχι απαραίτητα ως επιλογή, αλλά ως οικονομική αναγκαιότητα.

Οι καθημερινές αγορές

Και φτάνουμε στις καθημερινές αγορές. Τρόφιμα, ενέργεια και τηλεπικοινωνίες απορροφούν μεγάλο μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού. Η αύξηση των τιμών τα τελευταία χρόνια έχει ενισχύσει την αίσθηση ότι το καλάθι του νοικοκυριού γίνεται όλο και πιο βαρύ.

Ενέργεια και τρόφιμα παραμένουν ακριβά. Ειδικά τα δεύτερα συνιστούν πραγματικό πονοκέφαλο για τα νοικοκυριά.

Ενδεικτικά για μία οικογένεια με δύο παιδιά τα σχετικά έξοδα δεν είναι δυνατόν να περιοριστούν κάτω από 800 ευρώ το μήνα.

Σ’ ένα τυπικό ελληνικό νοικοκυριό κατανέμεται με τον ακόλουθο τρόπο: Τουλάχιστον 30% σε πρωτεϊνή, 15% στα γαλακτομικά, άλλο 15% σε ψωμί, ζυμαρικά και ρύζι, 15% σε λαχανικά/φρούτα και τέλος 10% σε λοιπά (καθαριστικά, είδη σπιτιού κτλ).

Από εμπειρία και μόνο οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι ακόμα και αν κανείς ζει μόνος του τα έξοδα είναι αδύνατον να είναι κάτω από 250 ευρώ το μήνα.

Όλα αυτά έχουν συγκεκριμένες συνέπειες. Τα νοικοκυριά δεν μπορούν να αποταμιεύσουν, οι νέοι άνθρωποι παρουσιάζουν αυξημένη εξάρτηση από την οικογένεια, το μηνιαίο μπάτζετ γίνεται πάρα πολύ σφιχτό έτσι ώστε τυχόν έκτακτα έξοδα να είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν.

Στην Ελλάδα του 2026, το ζήτημα δεν είναι μόνο πόσο κοστίζει η ζωή — αλλά πόσο “αντέχει” το εισόδημα να τη ζήσει.