Τι προβλέπεται για την προστασία των παιδιών σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας

«Η προστασία και η ασφάλεια των ανήλικων παιδιών αποτελεί πρωταρχικό μέλημα της Πολιτείας σε κάθε περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας ή αιφνίδιας απώλειας της γονικής φροντίδας» υπενθυμίζει με ανακοίνωσή του το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, με αφορμή την τραγική υπόθεση της Καλαμάτας.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, τονίζεται πως: «Η χώρα διαθέτει ένα οργανωμένο και ενισχυμένο θεσμικό πλαίσιο για την αναδοχή και, ειδικότερα, τη συγγενική αναδοχή, με ειδική διαδικασία για επείγουσες περιπτώσεις, αυξημένη οικονομική ενίσχυση και συγκεκριμένα δικαιώματα για τις οικογένειες που αναλαμβάνουν τη φροντίδα ενός παιδιού».

Συγκεκριμένα διευκρινίζεται και σύμφωνα με την κατεύθυνση της εθνικής πολιτικής παιδικής προστασίας, πως: «Όταν ένα παιδί δεν μπορεί να παραμείνει με τους γονείς του, προτεραιότητα αποτελεί η άμεση προστασία του, και, όπου αυτό είναι ασφαλές και υπηρετεί το βέλτιστο συμφέρον του, η παραμονή του σε σταθερό οικογενειακό περιβάλλον».

Κατά τον νόμο, όπως αναφέρει η ανακοίνωση του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, «η συγγενική αναδοχή προτιμάται όταν υπάρχει συγγενικό πρόσωπο που επιθυμεί να αναλάβει την πραγματική φροντίδα του παιδιού και αξιολογείται ως κατάλληλο από τις αρμόδιες αρχές. Έτσι, το παιδί μπορεί να παραμείνει κοντά σε πρόσωπα με τα οποία έχει ήδη οικογενειακούς και συναισθηματικούς δεσμούς και να διατηρήσει τη συνέχεια και τη σταθερότητα που χρειάζεται».

Για τη στήριξη άλλωστε των ανάδοχων οικογενειών, η πολιτεία -σύμφωνα με το Υπουργείο- έχει διαμορφώσει ένα σημαντικά ενισχυμένο πλαίσιο οικονομικής βοήθειας, το οποίο ισχύει και για την περίπτωση της συγγενικής αναδοχής. «Ήδη το 2021 θεσπίστηκε για πρώτη φορά το επίδομα αναδοχής, το ποσό του οποίου αυξήθηκε το 2024 και πλέον ανέρχεται σε 525 ευρώ για κάθε παιδί τυπικής ανάπτυξης και σε 750 ευρώ για κάθε παιδί με αναπηρία (νοητική, κινητική, ψυχική ή αισθητηριακή).»

Επιπλέον, όπως διευκρινίζεται, και σύμφωνα με τον ν. 4837/2021, ορίστηκε ρητά ότι οι ηλικιακοί περιορισμοί που ισχύουν στη γενική αναδοχή δεν εφαρμόζονται στη συγγενική αναδοχή. Επομένως, ούτε τα γενικά όρια ηλικίας των 25 έως 75 ετών για τον ανάδοχο ούτε η προβλεπόμενη διαφορά ηλικίας από 18 έως 60 έτη μεταξύ αναδόχου και παιδιού εμποδίζουν την ανάληψη της φροντίδας από κατάλληλο συγγενικό πρόσωπο.

Σημειώνεται ότι για τις απρόβλεπτες ή επείγουσες περιστάσεις, όπως ο αιφνίδιος θάνατος γονέων ή η εγκληματική ενέργεια μεταξύ τους, προβλέπεται ειδική διαδικασία ώστε να ενεργοποιείται η προστασία του παιδιού. Στις περιπτώσεις αυτές μπορεί να παραλειφθεί η προηγούμενη εγγραφή του συγγενικού προσώπου στο Εθνικό Μητρώο Υποψήφιων Αναδόχων Γονέων.

Όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση, «παρότι η διαδικασία είναι ταχύτερη για τους συγγενείς-αναδόχους, η καταλληλότητά τους εξακολουθεί και αξιολογείται κανονικά. Οι κοινωνικές υπηρεσίες εξετάζουν προσεκτικά αν οι συγγενείς-ανάδοχοι μπορούν να προσφέρουν στο παιδί ένα ασφαλές και υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες διαβίωσης, την υγεία και τη δυνατότητα φροντίδας του.

»Παράλληλα, τα παιδιά μπορούν να λαμβάνουν ψυχοκοινωνική στήριξη από δομές και υπηρεσίες ψυχικής υγείας που χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Υγείας, καθώς και από τις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε περίπτωσης.»

Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας: «Η συγγενική αναδοχή αποτελεί βασικό εργαλείο της πολιτικής παιδικής προστασίας και πρόληψης της ιδρυματοποίησης. Η πολιτεία διαθέτει ένα οργανωμένο πλαίσιο που συνδυάζει την ταχεία κινητοποίηση στις επείγουσες περιπτώσεις, την εξατομικευμένη αξιολόγηση, την αυξημένη οικονομική ενίσχυση, την εποπτεία και συγκεκριμένα δικαιώματα για τις ανάδοχες οικογένειες. Στο επίκεντρο βρίσκεται πάντοτε το παιδί: η ασφάλεια, η σταθερότητα και το δικαίωμά του, όπου αυτό είναι ασφαλές και εφικτό, να μεγαλώνει σε οικογενειακό περιβάλλον».