Γιατί ο ΠΟΥ σήμανε διεθνή συναγερμό για τον ιό Έμπολα που “θερίζει” το Κονγκό-

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανησυχεί από την επιστροφή Έμπολα στο Κονγκό και κήρυξε την διεθνή κοινότητα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Παρόλο που η έξαρση δεν συνιστά πανδημία, στο Κονγκό έχουν καταγραφεί 246 ύποπτα κρούσματα κι έχουν σημειωθεί 80 θάνατοι και ο ΠΟΥ ανησυχεί για τη δημόσια υγεία επειδή το στέλεχος του ιού είναι σπάνιο και δεν υπάρχουν εγκεκριμένα ειδικά φάρμακα ή εμβόλια

Ο Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), αφού συμβουλεύτηκε τα Συμβαλλόμενα Κράτη όπου είναι γνωστό ότι το συμβάν συμβαίνει αυτήν τη στιγμή, αποφασίζει ότι η νόσος Έμπολα που προκαλείται από τον ιό Bundibugyo στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την Ουγκάντα ​​συνιστά έκτακτη ανάγκη δημόσιας υγείας διεθνούς εμβέλειας (ΔΥΕ), αλλά δεν πληροί τα κριτήρια της πανδημικής έκτακτης ανάγκης, όπως ορίζονται στον ΔΥΚ.

Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ εκφράζει την ευγνωμοσύνη του στην ηγεσία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και της Ουγκάντα ​​για τη δέσμευσή τους να λάβουν τα απαραίτητα και δυναμικά μέτρα για να θέσουν υπό έλεγχο το συμβάν, καθώς και για την ειλικρίνειά τους στην αξιολόγηση του κινδύνου που θέτει αυτό το συμβάν για άλλα κράτη μέρη, επιτρέποντας έτσι στην παγκόσμια κοινότητα να λάβει τα απαραίτητα μέτρα ετοιμότητας.

Στην απόφασή του, ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ έλαβε υπόψη, μεταξύ άλλων , πληροφορίες που παρείχαν τα συμβαλλόμενα κράτη – τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την Ουγκάντα ​​- επιστημονικές αρχές καθώς και τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και άλλες σχετικές πληροφορίες· και αξιολόγησε τον κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, τον κίνδυνο διεθνούς εξάπλωσης ασθενειών και τον κίνδυνο παρεμβολής στη διεθνή κυκλοφορία (δείτε ΕΔΩ ολόκληρη την ανακοίνωση του ΠΟΥ).

Η προειδοποίηση του Αμερικανικού Οργανισμού Υγείας: Τί είναι και πώς μεταδίδεται η νόσος Έμπολα

Η νόσος Έμπολα προκαλείται από μια ομάδα ιών που ονομάζονται ορθοεμπολαϊοί (orthoebolaviruses, πρώην ebolavirus). Οι ιοί αυτοί μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή και συχνά θανατηφόρα ασθένεια, με ποσοστά θνησιμότητας που μπορεί να φτάσουν το 80%-90% αν δεν υπάρξει θεραπεία. Ανακαλύφθηκαν το 1976 στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και εντοπίζονται κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική.

Υπάρχουν τέσσερις τύποι ορθοεμπολαϊών που προκαλούν νόσο στον άνθρωπο:

ο ιός Ebola (Orthoebolavirus zairense),
ο ιός Sudan (Orthoebolavirus sudanense),
ο ιός Taï Forest (Orthoebolavirus taiense),
και ο ιός Bundibugyo (Orthoebolavirus bundibugyoense).
Δύο άλλοι τύποι, ο Reston και ο Bombali, δεν έχουν μέχρι σήμερα προκαλέσει νόσο σε ανθρώπους.

Τα πρώτα συμπτώματα της νόσου είναι συνήθως «ξηρά» και περιλαμβάνουν πυρετό, πόνους στο σώμα, μυαλγίες και έντονη κόπωση. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, εμφανίζονται «υγρά» συμπτώματα όπως διάρροια, έμετοι και ανεξήγητες αιμορραγίες.

Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν από δύο έως 21 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό, με τον μέσο χρόνο επώασης να κυμαίνεται μεταξύ οκτώ και δέκα ημερών.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος μόλυνσης αφορά τους υγειονομικούς και τα μέλη οικογενειών που φροντίζουν ασθενείς χωρίς επαρκή μέτρα προστασίας. Για το ευρύ κοινό και τους ταξιδιώτες ο κίνδυνος θεωρείται χαμηλός.

Η μετάδοση γίνεται μέσω επαφής με σωματικά υγρά μολυσμένων ζωντανών ή νεκρών ατόμων, όπως αίμα, ούρα, κόπρανα, σάλιο, ιδρώτας, εμετός, μητρικό γάλα, σπέρμα ή κολπικά υγρά. Σπανιότερα, η μετάδοση μπορεί να προέλθει από επαφή με μολυσμένα ζώα, όπως νυχτερίδες ή πρωτεύοντα θηλαστικά.

Οι υγειονομικές αρχές συνιστούν την αποφυγή επαφής με σωματικά υγρά, μολυσμένα αντικείμενα και ζώα άγριας πανίδας σε περιοχές όπου υπάρχουν κρούσματα. Η χρήση ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού είναι απαραίτητη κατά τη φροντίδα ασθενών ή νεκρών από Έμπολα.

Όσοι επιστρέφουν από περιοχές με ενεργές επιδημίες πρέπει να παρακολουθούν την υγεία τους για 21 ημέρες και να αναζητούν άμεσα ιατρική βοήθεια αν εμφανίσουν συμπτώματα.

Στις ΗΠΑ έχει εγκριθεί το εμβόλιο ERVEBO® για την πρόληψη της νόσου που προκαλεί ο ιός Ebola του είδους Orthoebolavirus zairense. Το εμβόλιο συνιστάται για ενήλικες που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο έκθεσης.

Η διάγνωση γίνεται κυρίως με μοριακές εξετάσεις PCR σε δείγματα αίματος, ενώ μπορούν να χρησιμοποιηθούν και εξετάσεις αντισωμάτων για να διαπιστωθεί αν κάποιος είχε πρόσφατα νοσήσει. Οι ύποπτοι ασθενείς απομονώνονται έως ότου επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα.