Κατοικία: Οι υψηλές τιμές μετακόμισαν στις “φτωχές” γειτονιές- Ο κοινωνικός κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Αθήνα

Προφανώς, δεν σας κάνουμε σοφότερους αν σας πληροφορήσουμε ότι οι κατοικίες στις πολύ τουριστικές γειτονιές στην Αθήνα είναι πλέον απλησίαστες είτε για πώληση είτε για ενοικίαση. Κάτι τέτοιο άλλωστε γίνεται άμεσα αντιληπτό αν ρίξει κανείς μία ματιά στις σχετικές αγγελίες. Αν το κάνετε θα δείτε ότι αυτές οι τιμές μπορούν να πληρωθούν πλέον μόνο από πολύ γερά πορτοφόλια.

Νίκος Γιαννόπουλος

Ωστόσο, ακόμα και σε μη τουριστικές περιοχές της πρωτεύουσας η άνοδος των τιμών είναι αξιοσημείωτη και αναδεικνύει το μέγεθος της στεγαστικής κρίσης (που κακά τα ψέματα δεν είναι τίποτα άλλο από μία κρίση κερδοσκοπίας).

Στο τελευταίο τρίμηνο του 2025 οι τιμές αγοράς για κατοικίες στη Δυτική Αθήνα ανέβηκε κατά 12,5% και στην Ανατολική κατά 6%. Ανάλογες είναι οι αυξήσεις αν έχουμε να κάνουμε με ενοικίαση. Σπίτια στη Δυτική Αθήνα νοικιάζονται κατά 9 ευρώ το τετραγωνικό και στον Πειραιά για 10,5.

Ως προς τη γενική καταγραφή, σύμφωνα με στοιχεία της αγοράς ακινήτων, οι τιμές κατοικιών στην Αττική αυξήθηκαν κατά περίπου 8% ετησίως το 2025, με ακόμη μεγαλύτερη πίεση σε περιοχές εκτός κέντρου, όπου οι αυξήσεις φτάνουν ή και ξεπερνούν το 10–12%.

Και εδώ μπαίνουμε στην ουσία, στο πραγματικά επίδικο του στεγαστικού ζητήματος. Η άνοδος των τιμών δεν περιορίζεται στις τουριστικές περιοχές αλλά, σε ότι αφορά την Αθήνα και τις υπόλοιπες μεγάλες Ελληνικές πόλεις, επεκτείνεται σε όλα τα μήκη και πλάτη, δεν υπάρχει περιοχή η οποία δεν επηρεάζεται από αυτόν τον πυρετό.

Μπορούμε να δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

• Στο Περιστέρι, καταγράφεται μεγάλη ζήτηση για μικρά διαμερίσματα μέχρι 70 τετραγωνικά. Η άνοδος των ενοικίων είναι δεδομένη, ιδιαίτερα σε διαμερίσματα που έχουν ανακαινιστεί.
• Στη Νέα Ιωνία, η ζήτηση είναι επίσης αυξημένη. Λόγω της εγγύτητας της περιοχής με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς σταθερής τροχιάς. Παρατηρείται είσοδος στο real estate μικρών επενδυτών που αγοράζουν φθηνά, ανακαινίζουν και εν συνεχεία νοικιάζουν σχετικά ακριβά.
• Στην Καλλιθέα υπάρχει παραδοσιακά μεγάλη ζήτηση για σπίτια, κυρίως μικρά, από φοιτητές και σπουδαστές. Εκ των πραγμάτων οι τιμές ανεβαίνουν ακολουθώντας τις “σταθερές” της αγοράς.
• Στη Νέα Σμύρνη, τέλος, η τάση είναι η ίδια. Ενίσχυση της ζήτησης. Οικογένειες μετακινούνται από τα πιο ακριβά νότια προάστια σε μία περιοχή όχι τουριστική αλλά που διατηρεί κάποια στάνταρ ποιότητας ζωής.

Ακόμα, δηλαδή, και χωρίς τουριστικές απολήξεις, η στεγαστική κρίση “απλώνει” τα πλοκάμια της παντού στην Αθήνα. Δημιουργείται ένα δίκτυο πίεσης που απλώνεται οριζόντια σε ολόκληρη την πόλη.

Πρόκειται, κοντολογίς, για μια συνολική αναδιάταξη της πόλης, που ξεκινά από τις “απλές” γειτονιές — εκεί όπου η καθημερινή ζωή συναντιέται πλέον με την πίεση της κερδοσκοπικής αγοράς.

Το σίγουρο είναι ένα: Αν η σημερινή τάση συνεχιστεί, η Αθήνα κινδυνεύει να μετατραπεί σε πόλη με έντονες κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες κατοίκησης. Οι πιο προσιτές γειτονιές θα ακριβύνουν περαιτέρω, οδηγώντας σε σταδιακή απομάκρυνση της μεσαίας και εργατικής τάξης προς όλο και πιο περιφερειακές ζώνες (ίσως στα πρότυπα του Παρισιού).

Παράλληλα, θα ενισχυθεί η κινητικότητα πληθυσμού και η αβεβαιότητα. Σε βάθος χρόνου, η πόλη μπορεί να χωριστεί σε ζώνες: ακριβές, μεσαίες και περιθωριακές, χωρίς ουσιαστική συνοχή μεταξύ τους. Μία πόλη δηλαδή στην οποία θα κυριαρχούν οι ανισότητες.

Αραγε, αυτό χρειαζόμαστε στη μεγαλύτερη πόλη της χώρας;