Μιχαηλίδου: Πάνω από 170 οι Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης σε όλη την Ελλάδα

Σε έναν κόσμο όπου η καθημερινότητα για πολλούς ανθρώπους με αναπηρία εξαρτάται από τη συνεχή φροντίδα, την παρουσία εξειδικευμένου προσωπικού και τη στήριξη της Πολιτείας, οι δομές αποκατάστασης και φιλοξενίας δεν αποτελούν απλώς υπηρεσίες, αποτελούν χώροι αξιοπρέπειας, ασφάλειας και, πάνω απ’ όλα, ελπίδας.

Αυτή ακριβώς τη διάσταση ανέδειξε η επίσκεψη της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου στις Σέρρες, στο Παράρτημα Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Ατόμων με Αναπηρία και στην Κωστοπούλειο Στέγη- Μονάδα Χρονίων Παθήσεων, όπου η καθημερινότητα των φιλοξενούμενων συναντά την αφοσίωση ανθρώπων που εργάζονται αθόρυβα για τη φροντίδα τους.

Η υπουργός βρέθηκε στην πόλη στο πλαίσιο της ανοιχτής εκδήλωσης «Σύγχρονη κοινωνία και εθισμός. Νέες Μορφές, Νέες Γενιές», που διοργάνωσε και συντόνισε ο βουλευτής Σερρών της ΝΔ και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Τάσος Χατζηβασιλείου.

Θερμή υποδοχή

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η υποδοχή που επεφύλαξαν στην υπουργό τα παιδιά του Παραρτήματος Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Ατόμων με Αναπηρία Σερρών. Με λουλούδια, ζωγραφιές και χειροποίητα δώρα που είχαν δημιουργήσει τα ίδια, έδωσαν έναν έντονα ανθρώπινο τόνο στην επίσκεψη. 

Η κ. Μιχαηλίδου συνομίλησε με όλα τα παιδιά, τα χαιρέτισε ένα προς ένα και εξέφρασε τη χαρά της για τη ζεστασιά της υποδοχής. Κρατώντας δύο μικρούς φιλοξενούμενους, περιηγήθηκε στους χώρους διαβίωσης, βλέποντας από κοντά την καθημερινότητά τους. Παράλληλα, είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση με το προσωπικό της δομής, όπου τέθηκαν ζητήματα λειτουργίας, ανάγκες και προτεραιότητες.

Σε δηλώσεις της, η υπουργός υπογράμμισε τον κρίσιμο ρόλο των δομών αναπηρίας. «Οι δομές αυτές», υπογράμμισε, «δεκαετίες ολόκληρες φροντίζουν, βοηθούν και στηρίζουν ανθρώπους που δεν έχουν οικογένεια ή αντιμετωπίζουν πολύ δύσκολες αναπηρίες. Είναι δομές που πρέπει να στηρίξουμε ακόμα παραπάνω». Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ζήτημα της στελέχωσης, το οποίο χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη πρόκληση: «Δύσκολα βρίσκουμε ανθρώπινο δυναμικό φροντίδας. Είναι απαραίτητη η βοήθεια της Πολιτείας, του υπουργείου αλλά και της τοπικής κοινωνίας», σημείωσε.

Η υπουργός ανακοίνωσε την ανάγκη ενίσχυσης  του Παραρτήματος στις Σέρρες με νέο μόνιμο προσωπικό, κοινωνικούς λειτουργούς, φροντιστές και νοσηλευτές, καθώς και την σταδιακή μονιμοποίηση συμβασιούχων, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχεια στη φροντίδα. Αναφέρθηκε επίσης σε σχεδιαζόμενες κτιριακές παρεμβάσεις στο Παράρτημα, σε συνεργασία με το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Κεντρικής Μακεδονίας, τονίζοντας ότι οι ανάγκες των δομών απαιτούν ταχύτερες διαδικασίες υλοποίησης.

Παράλληλα, υπογράμμισε την στρατηγική ανάπτυξης των Στεγών Υποστηριζόμενης Διαβίωσης, οι οποίες έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ενισχύοντας το μοντέλο αποϊδρυματοποίησης και κοινωνικής ένταξης. «Όταν ανέλαβα ως υφυπουργός το 2019», σημείωσε η κ. Μιχαηλίδου, «είχαμε σε όλη την Ελλάδα 54 τέτοιες δομές σήμερα έχουμε πάνω από 170. Οι δομές αυτές είναι μικρά διαμερίσματα εντός του αστικού ιστού που χρηματοδοτούνται όσοι διαμένουν σε αυτά για τα καθημερινά τους έξοδα από το κράτος σε δυο διαφορετικά επίπεδα χρηματοδότησης, για χαμηλότερη αναπηρία και για μεγαλύτερη αναπηρία». 

Κλείνοντας, η υπουργός επισήμανε ότι η επιτυχία κάθε πολιτικής για την αναπηρία δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. «Πρέπει να στηρίξουμε τις δομές ακόμα περισσότερο. Η Πολιτεία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να συνεργαστούν ουσιαστικά. Οι άνθρωποι που φιλοξενούνται σε αυτές τις δομές πρέπει να είναι ισότιμοι με όλους μας», τόνισε.

Στο πλαίσιο της παρουσίας της στις Σέρρες, η υπουργός επισκέφθηκε και την Κωστοπούλειο Στέγη – Μονάδα Χρονίων Παθήσεων, όπου είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους φιλοξενούμενους αλλά και με το προσωπικό. Η υπουργός ενημερώθηκε για τις ανάγκες της μονάδας, τις προκλήσεις στην καθημερινή λειτουργία της, αλλά και τη σημασία της επαρκούς στελέχωσης με εξειδικευμένο προσωπικό. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ηλικιωμένων και της διασφάλισης συνθηκών που προάγουν την ποιότητα ζωής τους, επισημαίνοντας ότι η φροντίδα τους αποτελεί δείκτη πολιτισμού και κοινωνικής συνοχής.