Μπορεί το Ιράν να χτυπήσει ευρωπαϊκές χώρες ή κάτι άλλο συμβαίνει;

Υπάρχει μία αντίφαση στις προειδοποιήσεις της αμερικανοϊσραηλινής πλευράς και άλλων δυτικών αξιωματούχων ως προς τα σενάρια εξέλιξης του πολέμου κατά του Ιράν που επισημαίνεται ελλιπώς και προδίδει είτε την απουσία πραγματικού “αντικειμενικού σκοπού” εκ μέρους κυρίως της Ουάσιγκτον είτε διαχείριση στη βάση σκοπιμοτήτων.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Το ερώτημα που προκύπτει είναι : έχει καταστραφεί το 90% των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν και έχουν ισοπεδωθεί οι υποδομές του, όπως ρητώς έχει δηλώσει ο Ντόναλντ Τραμπ, ή η Τεχεράνη διατηρεί άρτιες επιχειρησιακές ικανότητες και μάλιστα με οπλικά συστήματα που συνιστούν μεγάλη απειλή για κράτη πέραν της Μέσης Ανατολής;

Στις 13 Μαρτίου ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανέφερε σε ανάρτησή του στο Truth Social: “Το Ναυτικό του Ιράν έχει εξαφανιστεί, η Πολεμική Αεροπορία τους δεν υπάρχει πια, οι πύραυλοι, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και (όλες οι υπόλοιπες δυνάμεις τους) αποδεκατίζονται και οι ηγέτες τους έχουν εξαφανιστεί από προσώπου γης”. Σε δηλώσεις του μερικές μέρες μετά συμπλήρωσε:…περισσότερα από 100 ιρανικά πολεμικά πλοία έχουν βυθιστεί ή καταστραφεί την τελευταία μιάμιση εβδομάδα. Σχολίασε επίσης ότι οι ΗΠΑ έχουν καταστρέψει περισσότερα από 30 πλοία τοποθέτησης ναρκών, καθώς ισχυρίζεται ότι η ικανότητα των ιρανικών drones «πλησιάζει το μηδέν».

Εάν όλα αυτά ήταν ακριβή, το θεοκρατικό καθεστώς θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται ένα βήμα πριν μία ατιμωτική συνθηκολόγηση και ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα είχε ανακηρύξει εαυτόν νικητή.

Αντ’ αυτού τις τελευταίες ώρες επισημαίνονταιτα ακριβώς αντίθετα. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός απηύθυνε μήνυμα προς τους Ευρωπαίους να συνεργαστούν μαζί του στον πόλεμο και τους προειδοποίησε ότι το Ιράν έχει τη δυνατότητα να χτυπήσει ευρωπαϊκό έδαφος.

“Το Ιράν έθεσε σε κίνδυνο όλο τον πλανήτη τις τελευταίες 48 ώρες… Στόχος του Ιράν είναι η δολοφονία πολιτών. Στόχευσαν τις ιερές περιοχές τριών θρησκειών στην Ιερουσαλήμ… Εκτόξευσαν βαλλιστικό πύραυλο στο νησί Ντιέγκο Γκαρσία, είναι 4.000 χιλιόμετρα απόσταση. Τώρα έχουν την ικανότητα να φθάσουν βαθιά στην Ευρώπη, ήδη άνοιξαν πυρ σε ευρωπαϊκές χώρες, την Κύπρο… Βάζουν τους πάντες στο στόχαστρό τους. Επιχειρούν να εκβιάσουν ολόκληρο τον κόσμο με το Στενό του Ορμούζ. Τι απόδειξη χρειάζεστε ότι αυτό το καθεστώς που απειλεί όλο τον κόσμο πρέπει να σταματηθεί;”, δήλωσε χαρακτηριστικά.

Σχετική ανακοίνωση έκανε και ο εκπρόσωπος του IDF (ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις), εκείνο, όμως, που δημιουργεί εντύπωση είναι ότι το ίδιο ανέφερε και ο γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε. Δήλωσε ότι η αμυντική συμμαχία «εξετάζει» αν το Ιράν διαθέτει πυραύλους ικανούς να χτυπήσουν πόλεις όπως το Βερολίνο, τη Ρώμη και το Παρίσι, στον απόηχο της στόχευσης της αμερικανοβρετανικής βάσης στον Ινδικό Ωκεανό.

Αλλά και ο Έλληνας πρωθυπουργός, στο κυριακάτικο μήνυμά του, είπε ότι η Ευρώπη πρέπει να προετοιμάσει σχέδιο για πιθανή απειλή ευρωπαϊκού εδάφους.

Η μεταστροφή από το ό,τι το Ιράν έχει ισοπεδωθεί και δεν έχει επιχειρησιακές δυνατότητες στο πώς μπορεί να εκτοξεύσει βαλλιστικούς πυραύλους με βεληνεκές έως και 4.000 χλμ και να χτυπήσει τη Ρώμη, το Βερολίνο και το Παρίσι (σ.σ η επιλογή των πρωτευουσών στο μήνυμα Ρούτε ίσως να μην είναι τυχαία…) δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά. Μεσολάβησαν, βεβαίως, η επίθεση στο βρετανικό νησί Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό και το χτύπημα με βαλλιστικούς πυραύλους στο Τελ Αβίβ (με άμαχους νεκρούς) που πέρασε τον ισραηλινό “θόλο” (Iron Dom) που θεωρείται αδιαπέραστος. Οι IDF δικαιολογήθηκαν επικαλούμενες προβλήματα δυσλειτουργίας του συστήματος.

Δύο τινά μπορεί να σκεφτεί κανείς: πρώτον, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν έναν πόλεμο χωρίς σχέδιο και στρατηγική εξόδου και, μάλιστα, υποβαθμίζοντας τις πραγματικές στρατιωτικές- επιχειρησιακές δυνατότητες του Ιράν και τώρα αιφνιδιάζονται που η Τεχεράνη βγάζει το ένα μετά το άλλο τα οπλικά της συστήματα από τις υπόγειες εγκαταστάσεις και, δεύτερον, κατασκευάζεται αφήγημα άμεσου κινδύνου ευρωπαϊκού εδάφους ώστε οι χώρες αυτές να υποκύψουν και να εμπλακούν άμεσα στον πόλεμο. Αφενός με εκχώρηση πλήρους δικαιώματος χρήσης εγκαταστάσεων για τις αμερικανικές επιχειρήσεις και αφετέρου με την αποστολή πολεμικών πλοίων που μαζί με την αμερικανική αρμάδα θα ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο, το αντίθετο, πιθανώς συμβαίνουν και τα δύο.

Πώς, όμως, μπορεί να εμπιστευτεί η Ευρώπη τις ΗΠΑ και να συμμετάσχει σε έναν πόλεμο που ούτε δικός της είναι -όπως έχει ειπωθεί από ευρωπαίους ηγέτες-, ούτε έχει σχεδιαστεί κατάλληλα. Και που δεν έχει ορατή στρατηγική εξόδου. Είναι αλήθεια πώς η Ευρώπη θα υποστεί τις συνέπειες αυτού του πολέμου: από την ενεργειακή κρίση που ήδη χτυπάει την πόρτα μας μέχρι τις μεταναστευτικές ροές από το κατεστραμμένο Ιράν.

Εφόσον, όμως, εμπλακεί επισήμως και άμεσα στο πολεμικό φρενοκομείο, την πόρτα του οποίου άνοιξε εντελώς απροετοίμαστος ο Τραμπ, μάλλον θα είναι πολύ μεγαλύτερες…