Υπάτιος Πατμάνογλου : Εννιά χρόνια μετά το φρικτό τροχαίο στην Εθνική Οδό-“Η χειρότερη μέρα της ζωής μου”

 Υπάτιος Πατμάνογλου : Εννιά χρόνια μετά το φρικτό τροχαίο στην Εθνική Οδό-“Η χειρότερη μέρα της ζωής μου”
💡 AI Summary by Libre

Συμπληρώθηκαν εννιά χρόνια από το τροχαίο στην Εθνική Οδό Αθηνών – Λαμίας, όπου η Porsche του Γιώργου Βακάκη παρέσυρε το σταθμευμένο ΙΧ του Υπάτιου Πατμάνογλου.

Η σύγκρουση προκάλεσε τον ακαριαίο θάνατο της συζύγου και του γιου του Πατμάνογλου, προκαλώντας μεγάλη συζήτηση για την οδική ασφάλεια και την υπερβολική ταχύτητα.

Ο Υπάτιος Πατμάνογλου έκανε συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, περιγράφοντας το τραύμα του και την ψυχική δοκιμασία που βίωσε μετά το δυστύχημα.

Στην ανάρτησή του τόνισε την ανάγκη για σεβασμό στους δρόμους και προέτρεψε τους οδηγούς να μην οδηγούν με επικίνδυνη ταχύτητα, καθώς η ζωή δεν συγχωρεί λάθη.

Εννιά χρόνια συμπληρώθηκαν από το τραγικό τροχαίο στην Εθνική Οδό Αθηνών – Λαμίας, όταν στις 26 Φεβρουαρίου 2017 η Porsche που οδηγούσε ο Γιώργος Βακάκης προσέκρουσε με ταχύτητα που φέρεται να άγγιζε τα 320 χλμ/ώρα στο σταθμευμένο ΙΧ του Υπάτιου Πατμάνογλου.

Η σύγκρουση ήταν σφοδρότατη, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ακαριαία η σύζυγος και ο γιος του Υπάτιου Πατμάνογλου, σε ένα δυστύχημα που συγκλόνισε το πανελλήνιο και άνοιξε μεγάλη συζήτηση για την οδική ασφάλεια και την υπερβολική ταχύτητα.

Με αφορμή τη μαύρη επέτειο, ο Υπάτιος Πατμάνογλου προχώρησε σε μια συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάνοντας λόγο για τη χειρότερη μέρα της ζωής του. Την ανάρτησή του συνόδευσε με μια φωτογραφία όπου εμφανίζεται με εμφανείς πληγές στο πρόσωπο, υπενθυμίζοντας τη σωματική και ψυχική δοκιμασία που βίωσε.

«Το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό,ειναι και πνευματικό. Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο το πένθος μου. Είχα να διαχειριστώ και ένα μέρος του κόσμου, με τα αρνητικά του σχόλια. Αυτή ήταν η δοκιμασία μου. Αυτός ήταν ο σταυρός μου», έγραψε μεταξύ άλλων στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Υπάτιου Πατμάνογλου

«26 Φεβρουαρίου 2017
Η χειρότερη μέρα της ζωής μου.

Η μέρα που ένας πατέρας δεν θα έπρεπε ποτέ να ζήσει.
Η μέρα που ένας σύζυγος δεν θα έπρεπε ποτέ να αντικρίσει.
Η μέρα που κατάλαβα πως όλα μπορούν να τελειώσουν σε μια στιγμή.

Από εκείνη τη μέρα δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος.
Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι,
μέχρι να έρθει η στιγμή που η δύναμη θα είναι η μόνη επιλογή που θα έχεις.
Εύχομαι να μη χρειαστεί ποτέ να μάθετε πόση δύναμη κρύβετε μέσα σας.

Θα μπορούσα σήμερα να βρίσκομαι σε ένα ψυχιατρείο.
Θα μπορούσα να είμαι σε ένα κέντρο αποκατάστασης, παραπληγικός ή τετραπληγικός.
Θα μπορούσα να είμαι βαριά εγκαυματίας.
Θα μπορούσα να είμαι πολυτραυματίας.
Δεν έγινε τίποτα απ’ όλα αυτά.
Γι’ αυτό δοξάζω τον Θεό.
Όμως το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό,ειναι και πνευματικό.
Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο το πένθος μου.
Είχα να διαχειριστώ και ένα μέρος του κόσμου, με τα αρνητικά του σχόλια.
Αυτή ήταν η δοκιμασία μου.
Αυτός ήταν ο σταυρός μου.
Δεν εγκατέλειψα.
Δεν άφησα ποτέ την πίστη μου.
Κι αυτό με κράτησε ζωντανό και πνευματικά όρθιο.
Η πραγματική αντοχή δεν φαίνεται στο σώμα,
αλλά στην ψυχή.
Συνεχίζω.
Ζω.
Και κάθε δυσκολία με κάνει πιο δυνατό.
Η ζωή δεν είναι δεδομένη.
Ο δρόμος δεν συγχωρεί.
Ένα δευτερόλεπτο αρκεί.
Μην οδηγείτε σαν να έχετε δεύτερη ζωή.
Υ.Γ.
Αλί σε αυτούς που μένουν.
Γιατί αυτοί που έφυγαν είναι στον Παράδεισο.
Η κόλαση είναι εδώ.
Η πληγή δεν κλείνει. Κρύβεται.»

Σχετικά Άρθρα