Ζελένσκι: “Ναι” σε ειρήνη με βάση την τρέχουσα γραμμή του μετώπου – Χάσμα στο εδαφικό

Σε μια δήλωση που σηματοδοτεί μια σημαντική στροφή στη διπλωματική στρατηγική του Κιέβου, ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι εμφανίστηκε την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026 έτοιμος να συζητήσει μια συμφωνία ειρήνης βασισμένη στην αρχή «στεκόμαστε εκεί που στεκόμαστε». Παρά την πρόοδο στα στρατιωτικά ζητήματα των συνομιλιών, ο Ουκρανός πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι το εδαφικό παραμένει το μεγαλύτερο αγκάθι, καθώς η Ρωσία συνεχίζει να κατέχει σχεδόν το 20% της ουκρανικής επικράτειας, χωρίς να δείχνει πρόθεση υποχώρησης.

Ο συμβιβασμός της «τρέχουσας θέσης» και το δημοψήφισμα

Μιλώντας στο ιαπωνικό πρακτορείο Kyodo, ο Ζελένσκι τόνισε ότι η αποδοχή της παρούσας γραμμής μετώπου ως βάση διαλόγου αποτελεί ήδη έναν «σημαντικό συμβιβασμό» από την πλευρά της Ουκρανίας. Αν και επανέλαβε ότι δεν πρόκειται να θυσιαστεί η ανεξαρτησία και η κυριαρχία της χώρας, αναγνώρισε τη σκληρή πραγματικότητα στο πεδίο των επιχειρήσεων. Μάλιστα, ο Ουκρανός πρόεδρος εκτίμησε ότι μια τέτοια επώδυνη επιλογή θα μπορούσε να τύχει της στήριξης της πλειοψηφίας των πολιτών, εάν χρειαζόταν να τεθεί στην κρίση τους μέσω ενός εθνικού δημοψηφίσματος.

Βορειοκορεατική παρουσία και στρατιωτική κλιμάκωση

Η κατάσταση στο μέτωπο περιπλέκεται περαιτέρω από τη διεθνοποίηση της σύγκρουσης. Ο Ζελένσκι εκτίμησε ότι περίπου 10.000 στρατιώτες από τη Βόρεια Κορέα βρίσκονται πλέον ανεπτυγμένοι στις εμπόλεμες ζώνες, ενισχύοντας τις ρωσικές δυνάμεις. Η εξέλιξη αυτή ασκεί επιπλέον πίεση στο Κίεβο, το οποίο επιδιώκει να κλείσει τις εκκρεμότητες σχετικά με την επόμενη ανταλλαγή αιχμαλώτων μέσα στις επόμενες ημέρες, ενώ προετοιμάζεται για τον επόμενο γύρο συνομιλιών που είναι προγραμματισμένος για το τέλος Φεβρουαρίου.

Η στάση απέναντι στις ΗΠΑ και τα ρωσικά τελεσίγραφα

Σε ό,τι αφορά τον ρόλο του διεθνούς παράγοντα, ο Ουκρανός ηγέτης εμφανίστηκε ανοιχτός σε διαβουλεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την εξεύρεση λύσης, απέρριψε όμως κατηγορηματικά τη λογική των ρωσικών τελεσιγράφων. Χαρακτήρισε τη Ρωσία ως τον «εισβολέα» και υπογράμμισε ότι η ίδια η συμμετοχή της Ουκρανίας σε διάλογο με μια δύναμη κατοχής αποτελεί από μόνη της μια παραχώρηση. Οι συνομιλίες ΗΠΑ-Ρωσίας-Ουκρανίας θεωρούνται πλέον ο κρισιμότερος δίαυλος, με το Κίεβο να προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη για τερματισμό των εχθροπραξιών και τη διατήρηση της εδαφικής του ακεραιότητας μακροπρόθεσμα.