Η απόφαση του Αρείου Πάγου προκαλεί ανακούφιση σε 350.000 οικογένειες και προβληματισμό στην κυβέρνηση

Με την απόφαση, ο Άρειος Πάγος δικαιώνει τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη (υπολογίζονται σε 350.000) υιοθετώντας τον υπολογισμό τόκων επί της μηνιαίας καταβολής και όχι επί του συνολικού χρέους – όπως απαιτούσαν τράπεζες και funds. Το κυβερνητικό επιτελείο περιμένει τώρα το πλήρες και καθαρογραμμένο σκεπτικό για να δει τις λεπτομέρειες: αν η απόφαση θα ισχύσει αναδρομικά και αν θα αφορά το σύνολο των δανείων ή συγκεκριμένες κατηγορίες, όπως εκείνα με σταθερό επιτόκιο.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο επικρατεί σκεπτικισμός καθώς ο λογαριασμός που απειλεί να φτάσει στα κρατικά ταμεία υπολογίζεται έως και στο 1 δισ. ευρώ. Κι αν το δημοσιονομικό κόστος είναι ένας πονοκέφαλος, ο πραγματικός εφιάλτης για την κυβέρνηση είναι άλλος: μήπως η απόφαση λειτουργήσει σαν ντόμινο, ξηλώνοντας κομμάτι-κομμάτι τον κορμό της οικονομικής στρατηγικής.

Η γραμμή που φαίνεται να κλειδώνει είναι μία: καμία μετωπική με τη Δικαιοσύνη. Άλλωστε, δύσκολα θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν η ίδια η κυβέρνηση κατηγορεί συστηματικά την αντιπολίτευση ότι υπονομεύει τους θεσμούς αμφισβητώντας δικαστικές κρίσεις. Έτσι, επισήμως τουλάχιστον, επιλέγεται η λύση της «κατάποσης» του κόστους.

Στο παρασκήνιο, όμως, η δυσπιστία περισσεύει. «Θα χαράσσεται πλέον οικονομική πολιτική από τις έδρες;» αναρωτιούνται κυβερνητικά στελέχη. Κάποιοι στη Ν.Δ. βλέπουν πίσω από την απόφαση μια πιο σύνθετη στόχευση: μια σιωπηρή προσπάθεια της Δικαιοσύνης να αποκαταστήσει τη σχέση της με την κοινή γνώμη, που τραυματίστηκε τόσο από την υπόθεση των Τεμπών όσο και από το σκάνδαλο των υποκλοπών, μέσω αποφάσεων που ευνοούν κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.

Μπορεί οι αναφορές σε «δικαστοκρατία» να μην ακούγονται δημόσια, αλλά πίσω από κλειστές πόρτες το άγχος είναι έκδηλο: ποια θα είναι η επόμενη απόφαση;

Υπενθυμίζεται ότι ο νόμος Κατσέλη θεσπίστηκε το 2010 και μέχρι σήμερα οι τόκοι υπολογίζονταν επί του κεφαλαίου. Αν τελικά η νέα ερμηνεία εφαρμοστεί οριζόντια, το κόστος για το Δημόσιο μπορεί να φτάσει τα 1,1 δισ. ευρώ. «Δεν θα φανεί ως νέος φόρος, αλλά ως επιβάρυνση του χρέους που θα τη βρουν μπροστά τους οι επόμενες γενιές», σημειώνουν κυβερνητικές πηγές.

Κι αυτό γιατί τράπεζες και funds που απέκτησαν κόκκινα δάνεια μέσω του σχήματος «Ηρακλής» το έπραξαν έχοντας ως δίχτυ ασφαλείας την κρατική εγγύηση. Έτσι, με τη νέα απόφαση, το κόστος μοιράζεται: χέρι στην τσέπη θα βάλουν χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επενδυτικά κεφάλαια και –τελικά– το ελληνικό Δημόσιο.