Πιερρακάκης: Οι νέοι που έφυγαν στην κρίση άρχισαν να επιστρέφουν

«Η Ελλάδα έχει κάνει reset. Έχει ισχυρή ανάπτυξη, υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα, πληρώνει τις υποχρεώσεις της από τα μνημόνια πιο νωρίς από ό,τι απαιτείται και οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων είναι σημαντικές, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι οι νέοι που έφυγαν κατά την κρίση άρχισαν να επιστρέφουν» Αυτό επεσήμανε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης σε ομιλία του στο ECONOMIST IMPACT, προσθέτοντας ότι η αξιοπιστία στα δημόσια οικονομικά δημιούργησε χώρο για μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις και ανθεκτικότητα όταν θα έρθει το επόμενο σοκ.

Η δημοσιονομική σωφροσύνη, είπε, για εμάς είναι ένα καθεστώς. Διότι η αξιοπιστία είναι το θεμέλιο της κυριαρχίας σε έναν τόσο ευμετάβλητο κόσμο. Η αξιοπιστία δεν χτίζεται μόνο με βάση τη λιτότητα, αλλά με τη δημιουργία καλύτερων, πιο σταθερών θεσμών, σύγχρονων συστημάτων.

Και αυτός είναι ο λόγος που το ψηφιακό κράτος έχει νόημα. Να γιατί η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής έχει νόημα. Να γιατί η νομιμοποίηση των μεταρρυθμίσεων συνολικά στο σύστημα έχει νόημα. Οι άνθρωποι αποδέχονται δύσκολες προκλήσεις και αλλαγές, όταν βλέπουν ότι το σύστημα γίνεται πιο δίκαιο και όχι απλώς πιο αυστηρό.

Ο υπουργός συνέχισε λέγοντας ότι ουδείς στο μέλλον μπορεί να αποφύγει τη λέξη «γεωπολιτική». Η ασφάλεια και η άμυνα πρέπει να γίνουν κατανοητές μέσα από το πρίσμα της ανθεκτικότητας. Οι υψηλότερες αμυντικές δαπάνες δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά κομμάτι της προετοιμασίας για την αποτροπή και την αποδοχή της κοινής ευθύνης. Για την Ελλάδα, οι αμυντικές δαπάνες είναι το γεωγραφικό πεπρωμένο μας.

Το στρατηγικό περιβάλλον στην Ευρώπη απαιτεί πιο σοβαρή ευρωπαϊκή συμβολή στα θέματα άμυνας. Και αυτό δεν έχει να κάνει με την αποδυνάμωση των διατλαντικών σχέσεων· έχει να κάνει με την ενίσχυσή τους μέσω της συμβολής και όχι μόνο μέσω του σχολιασμού.

Παράλληλα, επεσήμανε ο υπουργός, αυτό το «τεντωμένο σχοινί» χαρακτηρίζεται από το εμπόριο. Ο εμπορικός πόλεμος δεν θα έχει νικητές. Υπάρχουν αμοιβαίες ζημίες μέσω αβεβαιότητας και πληθωρισμού. Η Ευρώπη πρέπει να είναι σε θέση να προστατεύσει τα συμφέροντά της, αλλά και να αποφύγει την κλιμάκωση που θα έχει ζημία για τους πολίτες της. Η αποκλιμάκωση και η ανθεκτικότητα μπορούν να βοηθήσουν τις περαιτέρω επενδύσεις στην εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς και στη διατήρηση ανοικτών των διαύλων.

Εδώ η ενότητα μετρά, είπε ο υπουργός. Μια ενότητα των «27» δεν μπορεί πάντα να κινείται γρήγορα. Όμως έχει την κλίμακα, έχει τη σταθερότητα και, εάν λειτουργεί από κοινού, τότε θέτει πρότυπα που οι άλλοι θα ακολουθήσουν σε όλο τον κόσμο.

Όπως είπε ο κ. Πιερρακάκης, η συνοχή δεν είναι ένα ηθικό πρόσταγμα. Είναι στοιχείο ανταγωνιστικής στρατηγικής. Οι άνθρωποι θέλουν καινοτομία, μεταρρυθμίσεις, εάν θεωρήσουν ότι το σύστημα είναι δίκαιο· εάν οι προσπάθειες ανταμείβονται, εάν οι κανόνες εφαρμόζονται και εάν η ανάπτυξη μεταφράζεται σε βελτίωση της καθημερινότητας. Αυτό σημαίνει επενδύσεις στις δεξιότητες, σημαίνει εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης και της διά βίου μάθησης, σημαίνει να επιτρέπεις στους ανθρώπους να συμμετέχουν σε αυτήν την κοινωνία και οι πολίτες να μην αφιερώνουν χρόνο για να υπερπηδούν εμπόδια, αλλά για να δημιουργούν αξία.

Στην Ελλάδα αυτό το έχουμε καταλάβει. Ένα σταθερό και ικανό κράτος αποτελεί το θεμέλιο μιας ικανής οικονομίας.

Όπως ανέφερε ο υπουργός, ο κόσμος στο μέλλον θα είναι ευμετάβλητος. Οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί, οι τεχνολογικές εξελίξεις, οι κλιματικές πιέσεις, οι δημογραφικές αλλαγές θα διασταυρωθούν με τρόπο που θα θέσουν εν αμφιβόλω όλες τις υποθέσεις μας εργασίας.

Για να περπατάς σε ένα «τεντωμένο σχοινί», πρόσθεσε, απαιτούνται τρία πράγματα: αξιόπιστα δημόσια οικονομικά, θεσμοί που λειτουργούν και εταιρικές σχέσεις που μπορούν να αντέξουν.

Καταλήγοντας, είπε ότι η δύναμη της Ευρώπης δεν ήταν ποτέ η τελειότητα. Ήταν η επιμονή. Όχι η ομοιομορφία, αλλά η συνεργασία. Όχι η υποχώρηση, αλλά η συμμετοχή με όρους σοβαρότητας, με όρους σταθερότητας.

Ο κόσμος στο μέλλον θα τεστάρει τις δυνατότητές μας να μεταφράζουμε αυτές τις αξίες σε αποτελέσματα. Και η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλώς ρητορική. Πρέπει και θα είναι πλήρως λειτουργική. Η φιλοδοξία μας πρέπει να είναι ξεκάθαρη: να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη στους δημοκρατικούς θεσμούς, σε μια ανοικτή κοινωνία που είναι δίκαιη και σε μια τεχνολογία που άγεται από την ανθρώπινη κρίση.