Ο Βαλτογιάννης νοσταλγός της… χούντας

Την κοινή καταδίκη σχεδόν όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων προκάλεσε η αναφορά του ανεξάρτητου βουλευτή (προερχόμενου από τους Σπαρτιάτες)Διονύση Βαλτογιάννη σε πολιτικές της χούντας των συνταγματαρχών κατά τη συζήτηση για τα προβλήματα του αγροτικού τομέα.

Ο Βαλτογιάννης υποστήριξε πως εάν η κυβέρνηση επιθυμεί την επιβίωση των αγροτών έχει μπροστά της δύο επιλογές: να παραιτηθεί ή να «κάνει αυτό που έγινε τον Μάρτιο του 1968 και να διαγράψει τα αγροτικά χρέη».

Η αναφορά του βουλευτή στις πολιτικές της σκοτεινής επταετίας προκάλεσε αρχικά αμηχανία στους παριστάμενους συναδέλφους τους με τον προεδρεύοντα Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο να σημειώνει «αν αναρωτιέστε ποια περίοδο αφορά σας λέω ότι η ιστορία είναι δεδομένη. Αυτή την περίοδο αφορά. Είναι όμως δικό σας θέμα αν θα ζητήσετε το λόγο για να αντιδράσετε».

Από την πλευρά της ΝΔ ο κ. Γιάννης Οικονόμου είπε «είναι ντροπή από βουλευτή που έχει ορκιστεί στο Σύνταγμα να επικαλείται πράξεις της χούντας οι οποίες, πέραν της αναποτελεσματικής οικονομικής πολιτικής που κλήθηκε η χώρα να πληρώσει πολλαπλάσια, αλλά όταν καταστρατηγούνται βασικότερα ζητήματα τι να συζητήσουμε για οικονομική πολιτική. Ήταν απαράδεκτη στιγμή και να ληφθούν δέοντα μέτρα».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας ανέφερε ότι «είναι ντροπή να ακούγονται τέτοια πράγματα και αναφορές για χούντα» ενώ σε καταδίκη προχώρησαν ο Δημήτρης Μάντζος του ΠΑΣΟΚ και ο Αλέξανδρος Καζαμίας της Πλεύσης Ελευθερίας.

Καταδικάζει ο Κακλαμάνης

Ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης καταδίκασε τις χθεσινές δηλώσεις του ανεξάρτητου βουλευτή, προερχόμενου από τους Σπαρτιάτες, Διονύση Βαλτογιάννη, περί της διαγραφής χρεών των αγροτών το 1968.

«Είναι απαράδεκτη», αναφέρει σε δήλωσή του «οποιαδήποτε αναφορά από βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που έχει ορκιστεί στο Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, να αναπολεί τα έργα και τις ημέρες της δικτατορίας».

Ταυτόχρονα σημειώνει πως «είναι όμως ευχάριστη η άμεση αντίδραση στην Ολομέλεια του Προεδρείου, της Κυβέρνησης και του συνόλου των εκπροσώπων των δημοκρατικών κομμάτων που υπερασπίζονται το Σύνταγμα της χώρας. Διότι 52 χρόνια μετά, όχι μόνο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ελευθερίες του ελληνικού λαού καταργήθηκαν πραξικοπηματικά με την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας, πολύ δε περισσότερο να αναπολούμε αυτή τη ζοφερή περίοδο που η χώρα και η κοινωνία οπισθοδρόμησαν με τραγικές συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε».