Η επιστολή Μολυβιάτη στον προκάτοχο του Ρούτε που πρέπει να ξαναγραφτεί για την Γροιλανδία και το τέλος του ΝΑΤΟ

 Η επιστολή Μολυβιάτη στον προκάτοχο του Ρούτε που πρέπει να ξαναγραφτεί για την Γροιλανδία και το τέλος του ΝΑΤΟ

Το καλοκαίρι του 2022 ο αείμνηστος Πέτρος Μολυβιάτης, “πρύτανης της ελληνικής διπλωματίας” και υπουργός Εξωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή, απηύθυνε ανοικτή επιστολή στον τότε Γεν. Γραμματέα του ΝΑΤΟ (Νορβηγό) Γενς Στόλτενμπεργκ, κατηγορώντας τον για μεροληψία υπέρ της Τουρκίας.Τι θα μπορούσε, άραγε, να γράψει σήμερα σε μία αντίστοιχη επιστολή προς τον διάδοχό του (Ολλανδό) Μαρκ Ρούτε;

Μπορεί στις Βρυξέλλες και σε κάποιες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να υποδέχτηκαν με ανακούφιση την δέσμευση του Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν θα επέμβει στρατιωτικά στην Γροιλανδία και, ακόμα περισσότερο, στο άκουσμα ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ήρθε σε συμφωνία διαπραγμάτευσης για την ένταξη του παγωμένου νησιού και του Αρκτικού Κύκλου στην περίμετρο ασφαλείας των ΗΠΑ. Στο περιθώριο του Νταβός, άλλωστε, ήταν έντονη η συζήτηση πώς έπρεπε να βρεθεί κάτι ώστε ο Τραμπ να αισθανθεί νικητής και να λήξει η διαμάχη ΗΠΑ- Ε.Ε.

Οι απειλές περί του μηχανισμού “μπαζούκα” και άλλα παρεμφερή σε έναν οικονομικό πόλεμο με την Αμερική δεν ήταν τίποτε περισσότερο από τις κραυγές μιας ηπείρου που χωρίς συνοχή και στρατηγική ψηλαφεί εδώ και ένα χρόνο τα ίχνη που αφήνει πίσω του ο “τυφώνας Τραμπ”.

Ως προς την Γροιλανδία, οι Δανοί και άλλοι Ευρωπαίοι επισήμαναν τον κίνδυνο διάλυσης του ΝΑΤΟ. Απλό: η μεγαλύτερη χώρα της ατλαντικής συμμαχίας και υπερδύναμη απειλεί την κυριαρχία άλλης χώρας της ίδιας συμμαχίας και απαιτεί την προσάρτηση εδάφους της.

Λοιπόν, φαίνεται πώς οι επίλεκτοι αμερικανοί “Seals” δεν θα επιτεθούν στις περιπολίες των γροιλανδικών έλκηθρων με σκύλους. Φρόντισε γι΄ αυτό ο κ. Ρούτε. Όμως, η απειλή για διάλυση του ΝΑΤΟ που νομίζουν ότι απέφυγαν οι Ευρωπαίοι έχει ήδη συντελεστεί.

Ο βασικός μέτοχος της ατλαντικής συμμαχίας (ΗΠΑ) έδωσε εντολή στον πρόθυμο CEO που έχει διορίσει (Ρούτε) να επιβάλλει στα άλλα μέλη της συμμαχίας την “συμφωνία” που σκέφτηκε και πρότεινε για την παράδοση περιοχών της γροιλανδικής/ δανικής κυριαρχίας κατά το μοντέλο της βρετανικής παρουσίας -με βάσεις- στην Κύπρο.

«Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ο μόνος τρόπος να το αντιμετωπίσει κανείς εν τέλει είναι μία μελετημένη διπλωματία», είπε o Γεν. Γραμματέας του ΝΑΤΟκατά την διάρκεια συζήτησης στο Φόρουμ του Νταβός, προειδοποιώντας ότι η πραγματική προτεραιότητα δεν είναι η Γροιλανδία, αλλά η Ουκρανία.Λίγες ώρες αργότερα έγινε κατανοητό τι εννούσε.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να συνομιλήσει απευθείας με την κυβέρνηση της Δανίας και τον πρωθυπουργό της Γροιλανδίας, ούτε καν με τους ευρωπαίους ηγέτες και τις Βρυξέλλες. Αναθέτει στον Ρούτε να μεταφέρει την αρχική συμφωνία που αποφάσισαν οι δυό τους, ήτοι ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Κατ’ αρχάς είναι πρωτοφανές να εμπλέκεται το ΝΑΤΟ σε μία υπόθεση εδαφικής κυριαρχίας κράτους-μέλους για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της υπερδύναμης. Ο Ρούτε, δηλαδή, γίνεται ταυτόχρονα αγγελιοφόρος, διαμεσολαβητής, κριτής του διεθνούς δικαίου και, συμπυκνωμένα, υποτακτικός του Τραμπ. Θα είχε ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον το όνειδος που παρακολουθούμε εάν αφορούσε έδαφος της Ολλανδίας, όμως είναι μάλλον βέβαιο πώς και σε αυτή την περίπτωση ο διατελέσας επί 13 χρόνια πρωθυπουργός αυτής της χώρας θα έβρισκε τρόπο να παρακάμψει τα συμφέροντα της πατρίδας του!

Το μοντέλο που επιβάλλεται οδηγεί στον αφοπλισμό του ΝΑΤΟ, όχι μόνο από τους κανόνες δικαίου και το ίδιο το καταστατικό του αλλά και από αυτή την αποστολή που υποτίθεται πώς έχει. Την επόμενη φορά, ο Ρούτε μπορεί να λάβει εντολή να διευθετήσει, προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων της (νέας) στρατηγικής ασφαλείας των ΗΠΑ, κάποιες …ασήμαντες διενέξεις στη νοτιοανατολική Μεσόγειο ή αλλού.

Δεν διεσώθη το ΝΑΤΟ από την διαπραγμάτευση Τραμπ- Ρούτε για τη Γροιλανδία που καλείται ο δεύτερος να επιβάλλει σε Δανούς, Γροιλανδούς και Ευρωπαίους. Έπαψε, ουσιαστικά, να υφίσταται. Κάποιος πρέπει να το επισημάνει -έτσι για την τιμή των όπλων- στον “μικρό Ολλανδό”.

Η επιστολή Μολυβιάτη στον Στόλτενμπεργκ:

ΓΜε την επιστολή αυτή, την οποία ο κ. Μολυβιάτης την υπογράφει ως «Ελλην πολίτης», εγκαλεί τον ΓΓ της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας για μεροληπτική στάση έναντι της Τουρκίας, τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Οταν καλείτε την Ελλάδα σε διάλογο με την Τουρκία για να λύσουν τις διαφορές τους, αυτό δεν είναι στάση ίσων αποστάσεων. Είναι ενθάρρυνση του επιτιθέμενου εις βάρος του θύματός του».

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:

Αξιότιμε κύριε Γενικέ Γραμματέα του ΝΑΤΟ,

Τον τελευταίο καιρό προβαίνετε σε δηλώσεις σχετικά με την κρίση που επικρατεί στις σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας. Οι δηλώσεις αυτές φαινομενικά τηρούν ίση απόσταση μεταξύ των δύο χωρών.

Στην πραγματικότητα όμως είναι τυπικά απαράδεκτες, ουσιαστικά ευνοούν τον επιτιθέμενο εις βάρος του θύματός του και τελικά είναι επιβλαβείς για τη Συμμαχία.

Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ είναι υπάλληλος των κυβερνήσεων που τον διορίζουν και καταβάλλουν τον μισθό του από τα χρήματα των φορολογουμένων τους. Δεν διαμορφώνει πολιτική –αυτό είναι έργο των κυβερνήσεων– και δεν εκφράζει θέσεις χωρίς την έγκρισή τους. Και προφανώς δεν έχει εγκρίνει τις δηλώσεις αυτές η ελληνική κυβέρνηση.

Ο λόγος υπάρξεως κάθε συμμαχίας είναι προφανώς η αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της. Εδώ όμως έχουμε ένα μέλος του ΝΑΤΟ, την Τουρκία:

Να διεκδικεί επισήμως και δημόσια τα εδάφη ενός άλλου μέλους, της Ελλάδος. Και συγκεκριμένα, 152 νήσους, νησίδες και βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου.

Να πραγματοποιεί καθημερινά υπερπτήσεις πολεμικών αεροσκαφών πάνω από τα εδάφη αυτά.

Να έχει αναπτύξει απέναντι των νησιών αυτών τον μεγαλύτερο αποβατικό στόλο της Μεσογείου και ταυτοχρόνως να απαιτεί και τον αφοπλισμό τους.

Οταν εσείς, κύριε Γενικέ Γραμματέα, καλείτε την Ελλάδα σε διάλογο με την Τουρκία για να λύσουν τις διαφορές τους, στην ουσία ζητάτε από την Ελλάδα να καταστήσει την εδαφική της ακεραιότητα αντικείμενο διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Και το ζητάτε αυτό ενώ εκπροσωπείτε μια Συμμαχία που συνεστήθη και εξακολουθεί να υπάρχει για αυτόν ακριβώς τον λόγο, δηλαδή την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας των μελών της.

Αυτό δεν είναι στάση ίσων αποστάσεων. Είναι ενθάρρυνση του επιτιθέμενου εις βάρος του θύματός του.

Και αυτό, τελικά, δεν οδηγεί σε ενίσχυση της συνοχής της Συμμαχίας, αλλά μάλλον στη διάλυσή της.

Εάν, κύριε Γενικέ Γραµµατέα, δεν έχετε την εξουσιοδότηση να παρέμβετε για να διορθωθεί αυτή η πρωτοφανής και απαράδεκτη κατάσταση στους κόλπους της Συμμαχίας, νομίζω ότι το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να σιωπήσετε έως ότου λήξει η θητεία σας.

Ειλικρινά,

Πέτρος Γ. Μολυβιάτης

Ελλην πολίτης