Η Μοσάντ δεν δρα πλέον τόσο “αόρατα” στο Ιράν- Ο ρόλος της στις διαδηλώσεις

Σε μια λεπτή ισορροπία στρατηγικής αποστασιοποίησης και υπόγειας επιρροής, κινούνται το Ισραήλ και οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, επιχειρώντας να μην εμφανιστούν επισήμως ως μέρος της κρίσης που πυροδοτούν οι μαζικές διαδηλώσεις στο Ιράν. Στόχος είναι να αποφευχθεί το ενδεχόμενο το Ισραήλ να βρεθεί ευθέως στο στόχαστρο της Τεχεράνης, σε μια περίοδο αυξημένης εσωτερικής αστάθειας για το ιρανικό καθεστώς.

Όπως επισημαίνει η The Jerusalem Post, η Μοσάντ δεν δρα πλέον τόσο «αόρατα» όσο στο παρελθόν. Αντιθέτως, η παρουσία και η επιρροή της έχουν γίνει πιο ορατές, ειδικά μετά τα γεγονότα των τελευταίων ετών, τα οποία έχουν ενισχύσει τη φήμη της ισραηλινής υπηρεσίας ως καθοριστικού παράγοντα πίεσης προς το ιρανικό καθεστώς.

Τον Ιούνιο του 2025, κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του Ισραήλ, η Μοσάντ φέρεται να κινητοποίησε εκατοντάδες πράκτορες, σε μια επιχείρηση που – σύμφωνα με εκτιμήσεις – προκάλεσε σοβαρό πλήγμα:

• στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν,
• στο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων,
• στα συστήματα αεράμυνας,

ενώ οδήγησε στον θάνατο δεκάδων ανώτατων στρατιωτικών και αξιωματούχων των ιρανικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Μετά το τέλος των συγκρούσεων, ο επικεφαλής της Μοσάντ Νταβίντ Μπαρνέα προχώρησε σε μια σπάνια δημόσια δήλωση, με ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: «Θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί, όπως ήμασταν μέχρι σήμερα», προαναγγέλλοντας τη συνέχιση της ισραηλινής δραστηριότητας στην Τεχεράνη.

Στις 29 Δεκεμβρίου, λογαριασμός στο X (Twitter), γραμμένος στα φαρσί και αποδιδόμενος στη Μοσάντ, κάλεσε τους Ιρανούς να βγουν στους δρόμους:
«Βγείτε όλοι μαζί στους δρόμους. Η ώρα έφτασε… Είμαστε μαζί σας. Όχι μόνο από απόσταση και με λόγια. Είμαστε μαζί σας στο πεδίο».

Παρότι πηγές της Μοσάντ αρνήθηκαν επίσημη σύνδεση με τον λογαριασμό, θεωρείται κοινό μυστικό ότι υπηρεσίες όπως η Μοσάντ και η CIA χρησιμοποιούν “βιτρίνες” για μυστικές επιχειρήσεις και ψυχολογικό πόλεμο.

Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση των εκρήξεων του Ιουλίου 2020 στο Νατάνζ, οι οποίες αποδόθηκαν αρχικά σε ανύπαρκτη οργάνωση, πριν η διεθνής κοινότητα – και το ίδιο το Ιράν – καταλήξουν ότι πίσω από το σαμποτάζ βρισκόταν η Μοσάντ. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται εμμέσως και στο βιβλίο The Sword of Freedom του πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας Γιόσι Κοέν.

Νέες διαστάσεις έδωσε ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Ταμίρ Μοράγκ στο Channel 14, σύμφωνα με το οποίο ξένοι παράγοντες εξοπλίζουν Ιρανούς διαδηλωτές για να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις καταστολής. Το σχετικό δημοσίευμα αναπαρήγαγε ο Ιρανός ΥΠΕΞ, στο πλαίσιο της δικής του πολιτικής αφήγησης.

Και εδώ, πηγές της Μοσάντ διέψευσαν κάθε άμεση εμπλοκή, τονίζοντας ότι σε αυτή τη φάση το Ισραήλ δεν μπορεί να αναγνωρίσει δημοσίως κανέναν ρόλο, χωρίς να υπονομεύσει το αφήγημα περί αυθόρμητης λαϊκής εξέγερσης.

Ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ έχει περιγράψει με σκληρούς όρους την κατάσταση στο Ιράν, εστιάζοντας στην κρίση ύδρευσης, τη λαϊκή δυσαρέσκεια και την απαξίωση των Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης.

Στο βιβλίο Target Tehran, ο Μπένετ αναφέρει ότι το καθεστώς είναι «βαθιά διεφθαρμένο και ανίκανο», με τεράστιες περιοχές χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό και συνεχή κύματα διαμαρτυρίας. Κατά τον ίδιο, αυτές οι αδυναμίες δημιουργούν ευκαιρίες αποδόμησης εκ των έσω.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μπένετ φέρεται να υποστήριζε τη στρατηγική του «θανάτου από χίλιες πληγές», εμπνευσμένη από την αμερικανική τακτική του Ψυχρού Πολέμου, μια προσέγγιση που υπερβαίνει τη μετωπική στρατιωτική σύγκρουση. Στο ίδιο πνεύμα, ο Μπαρνέα φέρεται να του χάρισε το βιβλίο Victory του Πίτερ Σβάιτσερ, το οποίο αναλύει μη στρατιωτικές μεθόδους αποσταθεροποίησης αυταρχικών καθεστώτων.

Η ιστορία δείχνει ότι το Ισραήλ δεν διστάζει να στηρίξει τρίτους όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά του:

• από ένοπλες παλαιστινιακές ομάδες εναντίον της Χαμάς στη Γάζα,
• μέχρι τη διοχέτευση συστημάτων Patriot στην Ουκρανία μέσω έμμεσων διαύλων,
• και τη μεταφορά ρωσικού οπλισμού της Χεζμπολάχ που κατασχέθηκε κατά την εισβολή στον Λίβανο το 2024.

Παράλληλα, το Ιράν έχει επανειλημμένα κατηγορήσει Κούρδους Ιρανούς και άλλες μειονότητες για συνεργασία με τη Μοσάντ.