ΠΑΣΟΚ: Διακριτές αποστάσεις από το κόμμα Καρυστιανού, μετωπική με την κυβέρνηση

Με το πολιτικό σκηνικό να βρίσκεται σε φάση μεταβολών, στη Χαριλάου Τρικούπη αξιολογούν με αυξημένη προσοχή την κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού. Στελέχη του ΠΑΣΟΚ εκτιμούν ότι πρόκειται για μια δυναμική που μπορεί να αντλήσει πολιτικό οξυγόνο από την αντισυστημική ψήφο και τη συσσωρευμένη οργή, χωρίς ωστόσο να εντάσσεται σε ένα σαφές, θεσμικό πολιτικό πλαίσιο. 

Ράνια Τραγόμαλλου

Για τον λόγο αυτό, στο κόμμα αποφεύγουν τόσο την υποτίμηση όσο και την άμεση αντιπαράθεση, επιλέγοντας στάση εγρήγορσης απέναντι σε μια πρωτοβουλία με αβέβαιη εξέλιξη και δυνητικά διαβρωτική επίδραση στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.  

Απόσταση και αυξημένη προσοχή 

Παρακολουθούν με προσοχή την κινητικότητα Καρυστιανού, αναγνωρίζοντας οτι μπορεί να εκφράσει ευρύτερα κοινωνικά ακροατήρια  με κομματικές πηγές να σημειώνουν οτι “το  ΠΑΣΟΚ δεν υποτιμά καμία πρωτοβουλία που εκφράζει κοινωνικά αιτήματα”,  παράλληλα όμως επιδιώκουν να διαχωρίσουν τον προγραμματικό λόγο από “κινήσεις με απρόβλεπτη πολιτική κατεύθυνση και ασαφή στρατηγική βάθους”. 

Στελέχη του κόμματος σημειώνουν μάλιστα, ότι η δυναμική της Καρυστιανού προκύπτει από ένα φορτισμένο κοινωνικό υπόστρωμα, στο οποίο συνυπάρχουν η αμφισβήτηση των θεσμών, η κόπωση από τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και η δυσπιστία απέναντι σε όλο το πολιτικό σύστημα.  

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, στελέχη σημειώνουν οτι η φύση της πρωτοβουλίας και η δυνατότητά της να κινηθεί εκτός καθιερωμένων πολιτικών γραμμών, επιβάλλουν προσεκτική παρακολούθηση και πολιτική ψυχραιμία, καθώς οποιαδήποτε βεβιασμένη αντίδραση θα μπορούσε να λειτουργήσει ενισχυτικά για τη δυναμική της. 

Ανοίγει η ατζέντα της ενέργειας  

Σε αυτό το περιβάλλον, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιδιώκει να ενισχύσει τον θεσμικό χαρακτήρα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προβάλλοντας το ΠΑΣΟΚ ως τον μόνο πολιτικό φορέα που μπορεί να μεταφράσει τη κοινωνική δυσαρέσκεια σε συγκροτημένο πολιτικό σχέδιο.

Η επιλογή της αυτόνομης πορείας παραμένει αδιαπραγμάτευτη, ενώ το επικείμενο συνέδριο του Μαρτίου αποκτά πρόσθετο βάρος, καθώς καλείται να απαντήσει όχι μόνο στη φθορά της κυβέρνησης, αλλά και στη διάχυση της αντισυστημικής ψήφου. 

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι πολιτικές πρωτοβουλίες του κόμματος την τρέχουσα εβδομάδα, με αιχμή την ενέργεια και την ακρίβεια, επιχειρώντας να προσδώσει περιεχόμενο και προγραμματική σοβαρότητα στον δημόσιο διάλογο. 

Το ΠΑΣΟΚ από σήμερα ανοίγει την ατζέντα της ενέργειας με διαδικτυακή καμπάνια με τις θέσεις του και άρθρα των στελεχών του σε ΜΜΕ. “Ποδαρικό” κάνουν οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για 7 λεπτά την κιλοβατώρα, αφορολόγητο πετρέλαιο στην αντλία και ενεργειακές κοινότητες. Την  Πέμπτη θα ακολουθήσει η πρόταση του για τα νοικοκυριά (τιμολόγια) αλλά και την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, ενώ την Παρασκευή και το Σάββατο θα παρουσιαστεί η συνολική πολιτική για την δίκαιη πράσινη μετάβαση. 

Οι παρεμβάσεις θα κορυφωθούν  την Κυριακή στη συνδιάσκεψη της Δυτικής Μακεδονίας στην Κοζάνη και με τον Νίκο Ανδρουλάκη να επιδιώκει άμεση επαφή με κοινωνικές ομάδες που βιώνουν τις συνέπειες των κυβερνητικών επιλογών. 

Μέτωπο με την κυβέρνηση

Παράλληλα, η αντιπαράθεση με την κυβέρνηση λαμβάνει σαφή μετωπικά χαρακτηριστικά.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μιλά για θεσμική διολίσθηση και πολιτική αλαζονεία, με τον εκπρόσωπο Τύπου Κώστα Τσουκαλά να τονίζει ότι «είναι η ώρα οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας  να απομονώσουν τον Πρωθυπουργό και την παρέα του Μαξίμου», αποδίδοντας στην κυβέρνηση ευθύνες που –όπως υποστηρίζεται– ενισχύουν τη γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης. 

Ιδιαίτερα σκληρή είναι και η κριτική του ΠΑΣΟΚ για τη διαχείριση των αγροτικών κινητοποιήσεων,  κάνοντας λόγο για επικοινωνιακές μεθοδεύσεις, απουσία μακροπρόθεσμου σχεδίου και σκιά διαφθοράς στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στοιχεία που –κατά την εκτίμηση στελεχών– τροφοδοτούν περαιτέρω το αντισυστημικό ρεύμα στο οποίο επιχειρούν να απευθυνθούν νέες πολιτικές πρωτοβουλίες.

Συνολικά, το ΠΑΣΟΚ καλείται να ισορροπήσει σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο πολιτικό πεδίο. Η επιλογή της θεσμικής αντιπολίτευσης, της προγραμματικής αντιπαράθεσης και της πολιτικής ψυχραιμίας συνιστά, σύμφωνα με κομματικές πηγές, τη βασική απάντηση απέναντι τόσο στη  κυβερνητική πρακτική όσο και στην εμφάνιση νέων πολιτικών σχημάτων.